hoe moet ik me hond afscheid laten nemen van haar maatje

Wie weet hoe en of ik me hondje afscheid kan laten nemen van onze andere hond?
De kans is heeel groot dat ik snel me cavalier binky in moet laten slapen.
Heb al 7 jaar twee cavaliers en weet niet goed hoe ik het wel of niet moet aanpakken.
Groetjes Jacqueline

Wat erg dat je, je hondje moet laten inslapen.....

Wil je haar thuis in laten slapen of bij de DA?
Als je naar de DA gaat kan je, je ander hondje misschien meenemen.

Of Binky, als hij overleden is, mee naar huis nemen zodat je andere hond er afscheid van kan nemen

Veel sterkte

Wat erg!

Ik zou niet zo goed weten hoe je dat moet aanpakken.

In ieder geval veel sterkte!

Dat weet ik nog niet precies weet niet echt wat te doen maar hij gaat op het moment wel hard achteruit heeft last van zijn hart hartruis een bekende kwaal voor zijn ras.
Hoop dat ik dan ook nog wel even de tijd krijg.
Heb nooit eerder twee honden gehad vandaar dat ik niet goed weet hoe ik ermee om moet gaan.

In mijn ervaring is het het beste om de andere hond erbij te laten zijn. Het lijkt wel of ze het dan snappen en niet meer eindeloos op zoek gaan naar hun maatje.
Ik merkte echter wel toen ik thuis kwam met de riem van de hond die ingeslapen was, dat toen de katten er aan roken dat ze zich helemaal rot schrokken ! (De hond en de geur waren ze bekend mee). Ik heb ze 2 dagen niet meer gezien. Ik heb daarom het vermoeden dat ze toch iets kunnen ruiken. Weet ook niet precies hoe en wat.

Heel veel sterkte i deze moeilijke periode !!

Allereerst heel veel sterkte met deze moeilijke situatie.
Is al jaren geleden maar wil met je delen hoe ik het aangepakt had. I moets ook mijn hond laten inslapen het ging echt niet meer. 2 honden waeren al 9 jaar samen.
Ik heb toen de da thuis laten komen en heb de hond thuis gehouden tot de volgende dag en zelf weggebracht. De andere hond nam op zijn eigen manier afscheid.Ging eigenlijk van zelf.

Dank je wel voor je advies ik denk dat ik idd maar ga vragen of dat mogelijk is en anders kijken of het bij mij thuis kan gebeuren

Wij hebben enkele jaren geleden hetzelfde meegemaakt.
Onze duitse herder hebben we vlak na het overlijden afscheid laten nemen van onze labrador. Ze haaft daarna geen moeite gehad, at dronk en sliep gewoon. Ze is onze labrador ook niet gaan zoeken, ze had er vrede mee.

Heb ook een keer gehad dat de andere hond er nie bij was, toen echt wel problemen gehad. Niet eten en drinken en steeds zoeken naar zijn vriendje.

Nooit meegemaakt en ik kan dus ook niets aanraden...

'k Hoop voor jou dat je eruit komt. Inmiddels heel veel sterkte gewenst. Het is erg als je hondje ziek is en je aan zijn levenseinde moet gaan denken. Maar als hij pijn heeft en afziet kan dat het beste zijn. Doet je hondje het niet meer goed op medicatie ?

liefs, we leven met je mee. Knuffels voor je hondjes!

Ik heb dit al een paar keer meegemaakt.Ik wens je heel veel sterkte toe.
Ik heb het wel meegemaakt dat de andere hond zich toen niet meer met de andere hond bemoeide net of ze het voelen dat de hond ziek is.

Ja bij mijn zus was het ook zo ,toen haar oudste hondje heel ziek was ging de ander er gewoon voorbij een dier riekt dat en wil er dan gewoonweg niets van weten.Misschien het beste voor de hond die overblijft.In ieder geval veel sterkte!!!!

Ik heb dit twee keer mee moeten maken. Beide keren heb ik de hond thuis in laten slapen en daarna de andere honden erbij gelaten. Ze hebben even geroken en gingen toen liggen slapen, het was goed.

Een vriendin van mij heeft haar hond in laten slapen bij de dierenarts en de hond daar ook gelaten. Ze kwam dus zonder die hond thuis. Haar andere honden hebben wekenlang gezocht zowel binnen als buiten, vreselijk.

Heel veel sterkte gewenst in elk geval.

Daar kan ik me wel iets bij voorstellen, dat als je de tweede hond er na het inslapen even kunt bijlaten, dhij achteraf niet zozeer gaat zoeken en onrustig zijn.

Als je daarentegen met een hond vertrekt en zonder hem terugkomt dan acht ik het ook mogelijk dat het andere hondje langer gaat zoeken en langer onrustig of 'triest' blijft...

Ik zal even mijn ervaring met je delen. Vorige jaar hebben wij onze labrador vrij plotseling in moeten laten slapen hij was 11. Toen ik in de morgen beneden kwam kon hij niet meer staan, was deels in shock, direct de dierenarts gebeld konden gelijk komen.

Mijn gevoel zei al dat we zonder hond terug zouden komen en heb mijn 2 andere erbij geroepen. De jongste wilde niet bij hem komen kijken, de oudste rook aan hem en liep toen weg. Nadat ik terug kwam zonder hond, heb ik nooit gemerkt dat ze hem hebben gemist,

Sterkte als het moment daar is

Deze foto's zijn genomen vlak na thuiskomst uit het dierenziekenhuis.

Wij hebben Joop meteen na het inslapen meegenomen naar huis. Bij thuiskomst waren de hondjes zo blij dat ze de mand zagen want ze wisten heel goed dat Joop in die mand richting ziekenhuis was gegaan.

Ze sprongen tegen me op van blijdschap totdat ik zijn mandje neerzette in de huiskamer naast hun eigen grote mand. In eerste instantie sprongen ze er op af, maar vrijwel meteen schrokken ze zich rot en hielden afstand en wilden eigenlijk niet meer kijken. Op de foto's kun je goed zien hoe verschrikt ze kijken.

Heel af en toe gingen Luna en Jim nog even snuffelen, maar al heel snel gaven ze Joop geen aandacht meer.

Voor hun verwerking is het heel goed geweest dat we dat hebben gedaan. Wat niet wegneemt dat ze Joop wel heel erg gemist hebben en hun leider kwijt waren.

Ik drukte te snel op verzenden...ik wil je uiteraard heel veel sterkte wensen de komende tijd...

Wat sneu dat het niet goed gaat met je hondje.

Vorig jaar is mijn jongste Cavalier (de pup op de foto) plotseling overleden. Mijn oudste was daar bij.
Terwijl wij aan het vechten waren om Yip te redden, heb ik Yara even in de gang gedaan.
Meteen na het overlijden van Yip heb ik Yara gehaald en haar aan Yip laten ruiken.
Yara keek en draaide meteen haar hoofd weg.
Ik heb haar toen nog even bij Yip gelaten, maar ze wilde er niet meer naar kijken.
De dagen na het overlijden van Yip, was Yara wel erg onrustig. Dat was wel meteen over toen we een nieuwe pup in huis haalden.

Heel veel succes en sterkte.

Thuis laten komen de dierenarts is een hele goede tip. Zelf heb ik gekozen on mijn meisjes allemaal mee te nemen. Nadat Trix haar 2 spuitjes had gekregen en de DA had gehoord dat het hartje niet meer klopte heeft hij haar op de grond neergelegd zodat Ranie en Xena afscheid konden nemen... Hoop dat je deze tips voorlopig niet hoeft te gebruiken. Maar let goed op je honden ze geven het zelf vaak al aan... Het is tijd zeggen ze met hun taal.

Allereerst wat erg voor je, dat je hondje ingeslapen moet worden
Tot 19 november 2010 hadden wij 3 beardies. Onze oudste, Senna 12,5 jaar, was al langer ziek. Kon haast niet meer lopen en opstaan. We hebben in overleg met onze (geweldige) dierenarts besloten dat hij bij ons thuis zou komen. Gezamenlijk en weloverwogen beslist dat Senna ingeslapen zou worden. Gelukkig ging dat heel rustig en snel. De 2 andere beardies trokken zich terug op het moment zelf. We hebben Senna op zijn dekentje bij ons in de woonkamer gelegd. De jongste ging zelfs naast hem liggen slapen en de middelste snuffelde wel en trok zich terug. Ze hadden al eerder laten merken dat Senna niet meer de roedelleider was, door hem min of meer te negeren.
We hebben Senna de dag erna naar het dierencrematorium gebracht. De 2 jongens doen het sindsdien prima zonder hun maatje. Alsof het nooit anders is geweest eigenlijk.
Ik wens je heel veel sterkte toe.

ook hier geen ervaring met 2 honden maar wel met hond en kat.
nero onze kat had op oude leeftijd ontstekingen in zn bekje en na prednison werd het er niet beter op, kon niet meer normaal eten zonder te gillen dus ik wist wat me te doen stond, ik had hem meegenomen naar de da en daar heb ik hem in laten slapen en begraven in de tuin van mijn ouders, toen ik thuis kwam was ik boos en verdrietig en murdoch die er toen nog was begreep het niet, heeft 3 weken geduurd dat hij stopte met zoeken want die 2 waren dikke mik en sliepen samen in de bak.

dus als je de keuze hebt zou ik ze wel afscheid laten nemen zodat ze er vrede mee hebben want een hond met verdriet is geen pretje.

veel sterkte met de beslissing.

In elk geval is het goed, mocht het hondje zijn overleden, het andere hondje hem te laten ruiken.
De hond ruikt dan "de dood" en dat is voor zijn
verwerkingsproces beter.
Luca stierf op zijn tiende verjaardag in de kliniek
en Romeo heeft hem levend de deur uit zien gaan
en niet meer dood gezien.
Diezelfde nacht lag mijn moeder op sterven, dus
kon ik Romeo ook geen afscheid meer laten nemen.
Dat kon ook niet anders.
Wel heb ik Romeo meegenomen naar het uitvaartcentrum
en hem afscheid laten nemen van mijn moeder.
Hij ging wel tien keer terug en besnuffelde haar helemaal en toen was het goed.
Wat heel belangrijk is, het oude ritme zo vlug
mogelijk weer opnemen, maar dat is moeilijk als
jezelf rouwt, dat voelt de hond ook.

Allemaal bedankt voor jullie tips ik ga er dan ook zeker iets mee doen.
Gaan morgen naar de dierenarts om te kijken of er echt niets meer is te doen.
Het is namelijk heel moeilijk om de stap te nemen maar willen hem dan ook zeker niet laten lijden.
Zijn op dit moment heel erg bezig om het zo goed mogelijk te laten verlopen ook al is het moeilijk maar het is en blijft moeilijk maar dan in ieder geval op een zo mooi mogelijke manier.

BEDANKT allemaal voor jullie medeleven doet mij erg goed.

Sterkte met jullie beslissing... Hoe moeilijk die ook is...

Ik wens jullie ook heel veel sterkte en wijsheid toe.
Wat mankeert het hondje ?

heel moeilijk wij hadden een benner senner kruising en die is ook bij de verkeerde dierenarts onze had geen dienst en deze heeft mandy 5 mei 2005 gewoon laten dood gan terwijl ze alleen voor een echo zou gaan .toen we thuis kwamen wou astor onze hovawart waar mandy toen astor als pup bij ons kwam en mandy heeft zelf geen pups gehad echt vanaf het begin over moederde wou astor geen afscheid nemen we hebben mandy in de keuken gelegd en astor ging aan de zij kant van de kast zitten. rex die we nog maar4 maanden hadden ging wel maar kende hhaar ook nog niet lang. mandy is bij haar moeder die we 5 maande daarvoor hebben moeten laten inslappen en oma die in augustus 2001 begraven bij ons op de boerderij we hebben een graf gemmaakt en nu nog brand er elke nacht een lampje en we heben de steen van de oma van mandys baasje die haar eerst had gekregen met de namen geboorte en overlijdens datums. astor wou er ook niet bij zijn met het begraven. dus kijk wat de andere hond zelf wil. als je de hond bij de dierenarts laat wat hier echt niet gebeurd maar ja wij hebben ruimte genoeg neem de hond mee en kijk wat ze doet maar het is voor je zelf al heel zwaar die ervaring hebben wij wel .en als het thuis is laat het gewoon aan de hond zelf over wil die niet loopt die wel weg .heeel heel veel sterkte. wat ik wel altijd zeg en dat zeg ik ook tegen jou je hebt je hond alles gegeven en andersom wel uit je oog nimmer uit je hart. miny en de hovawarts

Wij wisten dat het na de laatste operatie erop of eronder zou zijn voor Joop. En gedurende die dagen had ik ook al heel veel voorbereid. Mijn man vond dat verschrikkelijk moeilijk omdat Joop op dat moment nog in leven was, maar achteraf was hij er blij mee en gaf het heel veel rust en konden we ons focussen op het rouwen en het verdriet.

Het crematorium had ik al uitgezocht, hoe het afscheid moest verlopen en dat ik heel veel foto's wou maken (voor mijn verwerkingsproces)

Toen het moment daar was, was het heel goed slikken maar ik pakte het telefoonnummer van het crematorium, heb alles geregeld en toen was het regelen klaar. We hebben die laatste dag thuis heel bewust beleefd en elke seconde benut zeg maar.

Sterkte

JACQUELINE...... Ik heb Bamse afscheid laten nemen van haar {mams} vriendin. de hond overleed tijdens de narcose, en is dus niet meer bij gekomen, we hebben deze hond naar huis mee genomen, in de auto gelaten en Bamse er bij gehaald, wat ik nu zeg, is zo in en intriest. het staat bij mij diep gegrift.

de achterklep opengedaan, en Bamse aan de riem mee genomen, Bamse ging zitten, en ik haar gezegd, GA MAAR . ze snuffelde heel de hond langs, en daarna, ging Bamse zitten, en loeide luid in de lucht.

daarna keerde ze zich om en ging naar binnen, we hebben de overleden hond weg gebracht.

voor Bamse was het voorbij, daarna hebben we Bamse mee genomen naar het huis van de overleden hond, om te kijken of ze ging zoeken, nee dat deed ze niet, afscheid genomen. dat was het.

ik vergeet er bij te schrijven, dat Bamse en Hoyah, dagelijks bij elkaar waren, en ook beiden vaak genoeg bij elkaar bleven slapen.

JACQUELINE.. ik vergeet je helemaal heel veel sterkte toe te wensen.