Dag,
Ik heb vorig jaar 2 hondjes (moeder en dochter) geadopteerd vanuit Malaga. Zij waren vastgebonden aan een dodingsstation om vergast te worden. Nu, één jaar later, is het moedertje mentaal redelijk maar het dochtertje heeft verschrikkelijk last van verlatingsangst. Zij begint te hyperventileren, beven en te huilen als ik de kamer uitga. Overal volgt ze mij en is nooit zonder stress. Wanneer ik haar harnasje neem om te gaan wandelen dan kruipt ze weg en beeft over haar hele lijfje. Niet leuk voor haar. Niemand kan met haar gaan wandelen buiten ikzelf. Als we dan buiten zijn dan blaft zij naar andere honden dat horen en zien vergaan. Niet echt ontspannend dus die wandelingen. Ze is heel onzeker en bang?
Nochthans als ze naar andere honden blaft als we wandelen dan staan haar oren rechtop, dit begint al als ze op 100m een hond ziet aankomen en ook als ze eentje in het vizier krijgt als ze in de auto zit.
Binnen 2 maanden gaan we met het vliegtuig naar Spanje. Hoe kan ik haar zo ver krijgen dat ze kalm is en weinig tot geen stress heeft tijdens de vliegtuigreis? Ik probeer haar mee in de cabine te krijgen (ze is echter iets te zwaar), dus de kans is groot dat ze meevliegt in het laadruim voor huisdieren. Helaas mogen beide hondjes ook niet samen in een kooi, anders had dit troost gegeven wanneer ze bij haar moedertje zou kunnen liggen.
Kan iemand mij daarbij helpen?
Groetjes
Anita




2 doggies













