Wat kies je voor je overleden hondje?

Zelf heb ik nog geen afscheid moeten nemen van één van m'n hondjes, maar ik denk er wel vaak aan.

Mijn besluit staat ook vast, als er een hond (of poes) overlijdt, dan kiezen wij voor een persoonlijke crematie en een juweeltje en urne met de as.

Zo krijg ik het meest het gevoel dat ze nog dicht bij me zijn.

Hoe zien jullie dat?

Ik heb het gelukkig ook nog niet hoeven meemaken maar ook al idd aan gedacht.
Mijn vriend en ik zijn tot conclusie gekomen om Spike dan te laten cremeren en dan in een mooie urn weer mee naar huis te nemen.

Zodat we thuis een mooi plekje kunnen creeeren voor zijn urn zodat hij toch nog een beetje bij ons is.

Liefs Claudia en een poot van Spike

zodra mijn hond sterft,is het mijn hond niet meer,maar een dood omhulsel.dat mag van mij naar de milieudienst.mijn hond zit dan in mijn hoofd en in mijn hart.
de ziel blijft zowiezo bij mij.ik heb 12 jaar geleden een hond laten cremeren,en het heeft geen meerwaarde voor mij,ik heb geen gevoel bij de urn.
natuurlijk respecteer ik ieders keuze,want het is heel persoonlijk.

Ik zou mijn hond nooit laten cremeren.. Ik ben niet zn voorstander van cremeren..
Ik laat het of begraven bij mn ouders in de tuin naast de hond van mijn ouders of bij een hondenkerkhof.

Mijn zienswijze is de zelfde als die van Fortuna

Ik heb tot nu toe 1 hond en 1 kat moeten laten inslapen, zij zijn alletwee gecremeerd en daarna uitgestrooid op zee. Ze zijn ook samen met andere dieren gecremeerd, je kan ook kiezen voor alleen cremeren maar vond het wel zo gezellig samen met anderen en aangezien ik geen urn thuis wil was dit voor mij de fijnste oplossing en zo zal het ook met de volgende beestjes gaan.

Ik heb van mijn Hond een mooie ketting die ik dagelijks om heb. Zo is die toch nog een beetje bij me.
'

Kus Shirley

2 weken geleden is mijn hondje overleden.
Ik heb voor een crematie met een mooie urn gekozen.
Zo blijft ze voor mijn gevoel bij mij.

áls mijn hond overleed denk ik ook aan Crematie en een juweeltje mee zowisow is hij altijd nog in mijn hart en ziel maar een herdenking lijkt me sowieso het best voor mij

Wij hebben al onze hondjes laten cremeren.

Ik heb woensdag 9-2-2011 mijn grote vriend in moeten laten slapen en heb hem daarna bij ons in de tuin begraven, hij blijft dus voor altijd bij me

maar als je je hond in je tuin begraaft,en je moet verhuizen,wat dan?(dit is echt een serieuze vraag)

Allereerst veel sterkte aan de mensen die net hun hondje hebben verloren!

@Fortuna, dat is bij ons de reden waarom we onze dieren liefst cremeren. Onze poes Foo hebben we in de tuin van ons vorig huis begraven en het voelt toch wat raar dat ik haar heb achtergelaten, ook al weet ik dat ze er lichamelijk niet meer is. Ik geloof zelf ook meer in de ziel van een dier, maar het blijft moeilijk vind ik.

Ik begrijp zeker jouw en Marty's standpunt hierin. Je moet doen wat voor jou goed voelt, als een crematie of begraving voor jou geen speciale extra waarde heeft, dan is dat ook ok.

ook al zou ik niet cremeren of begraven,ALS ik mijn dier in mijn tuin zou begraven,en weg zou moeten,zou ik in staat zijn ze op te graven.sjee,dat lijkt me echt moeilijk.

Ik heb onze hondje in de tuin gegraven, Deze is op 20-01-2011 in geslapen. Nu is het nog heel dierbaar voor mij, waar ze in de tuin ligt.
Maar ik denk eigenlijk alleen maar: het is een lege omhulsel. Haar 'ziel' is er al lang uit en hangt nu om ons heen. Dus het maakt me niks uit dat we gaan verhuizen. Dan nemen we haar figuurlijk toch wel mee.

Wel wil ik nog een mooie grafsteentje op het graf. Gewoon uit teken van respect die ik voor haar had.

Ook voor jou veel sterkte Demi!

Fortuna, dat was ook 1 van mijn gedachten, maar heb er mezelf toch van weerhouden, het zou me ook teveel verdriet hebben gedaan om haar op te graven, maar ik heb er zeker aan gedacht.

van de hond die ik 12 jaar geleden heb laten cremeren,heb ik ook een ashangertje,maar ik draag het nooit meer.
ik dacht toen dat het troost gaf,maar eigenlijk werd het alleen maar moeilijker om hem los te laten,en verder te gaan.ik heb toen zelfs psychische hulp gezocht,omdat ik het zonder hem niet meer zag zitten.ik woonde alleen,en had verder niemand.

mijn twee schatjes heb ik laten cremeren,heb ze mee in een urn
ik heb ook een juweeltje met wat as erin ,doe ik nooit af zo zijn ze altijd bij me
van mijn tweede hondje heb ik een pootafdruk in goud als hangertje

Lijkt me heel zwaar om dragen, als je enige maatje sterft en je alleen verder moet... vraag me af als het ooit zover is of ik het zal aankunnen. Mijn honden zijn echt alles voor me. Je weet dat ze niet voor altijd bij je zijn, maar je wil ze ook niet afgeven en je mag er niet aan denken dat dat moment echt eens komt.

Het is ook een heel moedige beslissing, vind ik, om hulp te zoeken. Soms heb je echt hulp nodig omdat je er zelf niet meer uitraakt. En zoals je zegt, als een aandenken het nog moeilijker maakt om het te verwerken, dan is dat voor jou niet de juiste manier.

Ik zou het echt niet weten, maar ik zou het wel fijn vinden als ik nog een voorwerp had wat me aan hem/haar deed denken.

Wij hebben er inmiddels al 10 verloren , we laten ze altijd individueel cremeren en strooien de as uit op een heel rustig plekje in een natuurgebied . Daar zijn ze allemaal uitgestrooid en het is voor ons een mooie gedenkplek waar we onze emoties kunnen laten gaan . Mijn man wil daar zelf ook ooit uitgestrooid worden . Wijzelf hechten niet zoveel waarde aan bv een urn , onze zoon heeft daarentegen een plukje haar van een hond , onze andere zoon heeft een tandje aan zijn ketting bv , en zo hebben ze nog wat dingetjes . Wij houden weer meer van foto,s

Ik zie het wel als het zover is.. waar ik me op dat moment het beste bij voel..

Wij hebben 29 oktober 2010 afscheid moeten nemen van onze lieve Angel (Schotse collie 14jaar)
Wij hebben er voor gekozen om haar te laten cremeren en haar as is uitgestrooid boven zee waar we altijd zo graag samen kwamen.

Onze 2 katten (beide 16jaar) waar we afgelopen jaar ook afscheid van hebben moeten nemen liggen samen in de tuin begraven.

Hier is alles al uitgezocht, zodat we..als het zover is...niets "snel" hoeven te bedenken..

Hier worden ze gecremeerd en uitgestrooid bij ons favoriete stukje strand

In huis komt er gewoon een mooie foto...

laten we hopen dat dit nog heel lang gaat duren

Ik heb ook al 2 hondjes laten cremeren met anderen erbij en uit laten strooien over zee. Ik wilde geen urn met hun as omdat als ik er niet meer ben mn familie niet zou weten wat ze daar mee moeten doen. Ik heb zelfs mn dwergkonijn laten cremeren die net een hond was en altijd los liep in de woonkamer,dag en nacht kon zij zelf de kooi uit als ze dat wilde.

Ik heb mijn 2 katten achtergelaten bij de DA.
En ook mijn eerste hond Mickey en afgelopen juli Perro.

Heb bij Perro gevraagd aan de DA hoe dat verloopt en dat is een gezamenlijke crematie, met andere honden.
Vond het wel een fijn idee voor Perro, in een roedel.

Urne thuis wil ik niet, en begraven in de tuin ook niet.
Zoals Fortuna zegt : ze zitten in mijn hoofd en in mijn hart.
Van Perro heb ik wel een plukje haar.

Ik kies voor crematie en uitstrooien , zo heb ik het gevoel dat dat ze voor eeuwig lekker kunnen doen wat ze altijd graag deden en dat is lekker wandelen, rennen , spelen en snuffelen
In mijn hart heb ik ze al ingesloten vanaf de eerste dag dat ik hen zag en daar zullen ze blijven tot ik ook verder ga en hen terug ontmoet
De herinneringen die zijn vastgelegd in mijn gedachten en in mijn foto albums

Mijn Flos en Buster zijn beide gecremeerd en hun as staat op een plek waar ze beide heel graag lagen! Lekker dicht bij de kachel. Hun asblikjes zitten in 1 kistje. Hun foto's staan erbij en er staat een kaarsje voor. Ik wil alleen nog een keer een collage (laten) maken van de 2 maatjes, zodat ik dit bij hun gedenkplekje kan zetten! Voor mijn gevoel zijn Flos en Buster dicht bij mij....

Mijn lieve Cindy is gecremeerd en haar urn heb ik thuis, en pootafdrukjes met verf ingelijst en een plukje haar bewaard. Zo is ze tastbaar, en vond dit 'waardig' en mooi zo na haar lange leventje.

Als Luna komt te overlijden dan laat ik haar cremeren en wil dan graag de urn thuis hebben. ook wil ik een beetje as in een hanger van een ketting van haar.