help een kwaadaardis gezwel!!!!

Tnx Annika,

gaat wel...Mijn niet verlengde contract plus niet aangemeld bij de ziektewet door mijn werkgever doet er nog een steentje bovenop
Morgenvroeg weer hardlopen/dribbelen met mijn dochter, haalt me in ieder geval uit het isolement samen met Simba en Flip.

Ik zorg natuurlijk altijd dat ik vroeg opsta plm 7.30 krijgt Simba eten en de insuline en Tramadol, Flippie dreuteld vrolijk mee, voor het lekkerst wat er voor haar is...het sneetje brood.

Als ik daarna weer terugduik voel ik me echt schuldig, Flip rolt zich opgerolt op bed, en vind het wel wat...maar voor Simba voel ik me schuldig, hij loopt geen trappen...

Verder moet ik zorgen dat ik meer doe, maar ben alles zo moe.
Heb vorige week een telefonisch gesprek gehad met schuldhulp, ze sluiten mijn dossier voor nu, aan de ene kant gelukkig, want ik had nooit mijn honden eruit gedaan, an de andere kant de onzekerheid, wanneer stopt dit??? Dit stopt omdat ik de schuld van 25.000 euro niet accepteer...pffff, dat na 14 jaar ook nog.
Niemand op de hele wereld neemt me mijn honden af.

Maar dat ik het niet alleen kan is duidelijk...wat nu te doen, ik weet het even niet meer

Ben voorlopig deze 4 weken in de ziektewet, en hoop op hulp wat ik kan doen tegen oneerlijk gedrag waar ik absoluut allergisch voor ben,

We zullen zien, na deze tijden weer andere,

Liefs en pootjes

Simba Flippie en Yvon

Tnx Kylie,

vanochtend idd een hardlooptondje met kim gedaan...
Daarna douchen en naar de dermatoog voor mijn vinger...doorgaan met smeren want er zitten nog wat kankercellen,ok...ben ik niet ovwerstuur van.

Ging daarna na een kringloop heb 2 knuffels gekocht voot 0.50 cent per stuk, en weet je hoe blij ze waren daarmee?

Dat deed me goed deze dag, mijn lieverds drentelen voort als zijnde hun buit

Morgenvtoeg word ik als verrassing opgehaald door een schonzus, ben benieuwd maar moet wel op tijd weer terug zijn voor de injecties van Simba.

Liefs en pootjes

Simba Flippie en Yvom

hey Kylie, bedankt voor je berichtje, en ohh zo waar.

Mijn schoonzus haalde me vandaag op, lekker gewandeld in Harderwijk, gewoon lekker een marktje gepakt..
Daarna bij haar thuis een bakje thee gedaan, bij mij was het ijzig koud.
Vanochtend was het al ijskoud in mijn huis en kon ook niet warm douchen.
Heb na alles gedaan toch mar de storinsdienst gebeld en er was idd iets kapot in de ketel, gelukig verholpen

Simba liep al voor 7.00 te ijsbereren, ik eruit om hem eten te geven en te injecteren....hij wilde niet eens eten, beetje gedoe om hem aan het eten te krijgen Uitijndelijk gelukt voor ik zijn injectie kon geven.

Wel had hij die grote drinkbak bijna leeg vanmiddag weer, is een teken voor mij om hem weer extra in de gaten moet houden....

Liefs en pootjes


Simba, Flippie en yvon

Even op de late avond een korte update...

Simba was vorige week helemaal niet goed, heb het een paar dagen aangekeken maar vertrouwde het niet, dus toch maar even met hem naar de DA.

Bleek dat zijn spiegel op 3,2 stond en als ik hem nog 1 injectie had gegeven dat hij onderuit was gegaan.

Hij kreeg van de DA een injectie voor de misselijkheid, want hij braakte en had diarree, dus raakte zo natuurlijk al die stoffen en insuline kwijt.
Daarna moest ik hem ipv 25 eenheden, nu maar 15 geven voor 3 dagen. Na 10 dagen moest ik terugkomen voor controle...

Heb ik niet gedaan.

De DA die ik had was een plaatsvervanger, mijn eigen DA had zeker gezegd, als je het niet vertrouwd bel je maar, hij weet hoe ik met de financièen kamp.

Nu moet ik van afgelopen maand nog 185,00 euro betalen, heb wel 100 ingelost wat mijn vader sponsert Geld voor huur heb ik even niet maar ik ben bijna 55+, dus heb ik recht op de vergoeding voor ouderen die financièeel niet voor hun huisdier kunnen zorgen, heeft dus wel zijn voordeel om ouder te worden Nog nooit vond ik het leuker ouder te worden, nu wel.

Maar goed, Simba is niet echt in goeie doen, maar kan ook wel dartelen door de tuin....verder gaat hij moeilijk liggen en staan, toch acht ik hem goed genoeg om op deze manier door te gaan...hij vindt het heerlijk om geborsteld te worden, een stukje lopen aan de riem, ohh wat maak je die lieverd daarmee blij

De foto`s van de nieuwe knuffels Kylie, heb ik niet gemaakt, geen enkele trouwens, maar binnekort maak ik weer wat leuke foto`s van de moppies,

Liefs en pootjes,

Simba, Flippie en Yvon

Even een late update,

Logte al veel eerder in bij HP en zag een hartverscheurende topic over een afscheid van een hond.

Met Simba schommelt het behoorlijk, soms eet hij niet en mag ik hem maar 0,5 i.e. spuiten, soms eet hij een beetje, mag ik hem 10/15 i.e spuiten.
De afgelopen 2 weken ben ik 2 keer naar de DA geweest, hij plaste in huis. Soms word ik wakker om 3.00 uur en nog een keer om 5.00 uur en moet hij eruit om te plassen, als ik mijn ochtendjas aandoe en zeg dat ik eraan kom kan hij al niet wachten...

De afspraak met mijn DA is om hem deze week een dagopname te doen om zijn suiker te bepalen.

Sinds 2 weken heb ik gratis voer van Hills van de DA gekregen, 2 kleine zakjes van 2 kg met kleinere brokjes en een zak van 4 kg met grotere brokken.
Als deze op zijn mag ik bellen of er nog afgekeurde zakken zijn deze mag ik gratis halen.
Misschien omdat ik de laatste keer bij de DA was en hij adviseerde mij om kipfilet te kopen voor Simba, toen ik hem zei dat ik nog 9 euro had voor mijn eten die week zei ik dat dat niet door kon gaan.
Hoe dan ook, ik heb een superdierenarts aan deze man.

Deze week zal ik Simba een keer voor een dagopname melden, om zijn juiste spiegel te bepalen.
Voor de rest lijkt Simba best wel goed te gaan, behalve het opstaan maar als hij eenmaal staat gaat het weer, soms gaat het wel erg beroerd, maar hij is nog zo vrolijk, toch ben ik wat benauwd zoals hij ook vaak is ....slapend/ongeinterresseerd/moeilijk wakker wordend.
Vanavond ging het weer goed, vanochtend toen ik hem om 7.30 zijn eten gaf wilde hij niet, probeerde toen om 9.00 een broodje te geven met zijn morfine, dit ging goed, het leek alsof zijn eetlust toen opgewekt werd, maar helaas at hij maar de helft van zijn bak, maar ja, in ieder geval de helft dus ook de helft van de insuline gespoten.

Morgen weer verder uitproberen, ik ben een beetje ten einde raad na deze rottijd

Liefs en pootjes,

Simba Flippie en Yvon

Ja, deze week heb ik nog geen opnamedag voor Simba gepland gehad, ondanks het advies van de DA.

Eigenlijk wist ik niet wat mij dat zou kosten, hoe walgelijk als ik zo denk, wat ik ben normaal niet zo.
Niks is me te gek als het om mijn honden gaat, maar ik kan niet meer...de zorgverzekering kon ik niet betalen evenals mijn energieleverancier, de huur betalde ik in delen, het is op, en ik kan gewoon niet meer.

Simba draait weer redelijk, geld voor een blikje extra voer door het eten is er niet, maar wel een ei en een snee brood daardoor doet wonderen, hij likt zijn bekkie af.

Deze week was ik jarig en heb alles afgezegd i.v.m. mijn financieen, vervolgens krijg ik een supermooi boeket, een nieuwe mobiel van mijn kinderen, en word ik meegenomen door een wel heel lieve ex, om een paar mooie rozenklimmers in mijn tuin uit te zoeken....

Mijn mooiste kado was toch wel dat Simba even niet meer in huis plast, want dan voelt hij zich weer wat beter, ook al gaat hij langzaam bergafwaarts, dit was het mooiste kado wat ik maar wensen kon, het is zo`n lieverd, en ik wil hem zo graag in de beste gezondheid dat hij heeft nog even bij me houden...

Want eigenlijk gaat het overwegend niet zo best met hem, en daar heb ik best veel verdriet van, want ik heb hem nu ongeveer 10 jaar, maar het is zo`n lekker beertje, zo een waar je moeilijk afstand kan en wil doen.
Zijn oortjes zijn nog zo zacht als puppyoortjes, en hij hoort nog niet te gaan...toch voel ik het moment komen en dat doet nu al pijn.

Hopenlijk dat het rotmoment nog even op zich laat wachten,

Liefs en pootjes,

Simba, Flippie en Yvon

Dankjewel Bianca en Helene voor jullie felicitaties naar mij en de lieve berichtjes.

Vandaag is Simba helemaal droog gebleven, ook `s nachts hoefde ik er niet uit...pluspunt?

Het is wel mijn zorgenkindje en dat blijft hij ook wel.

Deze week ga ik niet naar de DA voor een dagopname voor hem, gewoonweg omdat ik dat niet kan betalen.
Natuurlijk zou ik dat wel willen, zeker omdat het het advies is van de DA die ik hoog heb zitten.
Maar nu even niet.

Eerst zorgen dat ik Qua huis en zorgverzekering/energiekosten e.d./verzekeringen alles kan betalen, hoe hard dat ook klinkt maar ik moet zorgen dat ik in dit opzicht alles kan betalen van 235,00 euro per week, wat me niet goed meer lukt.

Morgen een afspraak met iemand die met me meekijkt naar de rekeningen e.d., weinig vertrouwen in maar ik ga toch, misschien een nieuwe opening?

Liefs en pootjes,

Simba Flippie en Yvon

Het gaat gelukkig redelijk stabiel met Simba

Het opstaan valt hem wel steeds zwaarder maar de suikerspiegel
lijkt goed met het dagelijks injecteren van 20 eenheden, gelukkig eet hij weer goed en ik laat hem een paar keer per dag uit.
's Nachts slaapt hij door zonder te moeten plassen, dus kan ik ook doorslapen en 's morgens geef ik hem rond 8.00 eten en insuline, en nu zonder problemen echt de lekkerbek die hij altijd was
Al met al gaat het ons wat beter, zelf daardoor ook meer energie en hoop dat dit alles voorlopig zo mag doorgaan...


Liefs en pootjes,

Simba Flippie en Yvon

Morgen om 13.45 een afspraak bij de DA. Sowieso om Simba zijn suikerspiegel te bepalen, maar hij kan bijna niet meer lopen/opstaan door die rotkanker in zijn bovenpoot. Heeft niets te maken met een eerder gezwel in diezelfde poot waar eerder een gezwel is verwijderd volgens mijn DA.

Ondanks die operatie van een paar jaar terug heeft die rotkanker toch weer een weg weten te vinden.

Simba kan nauwelijks opstaan, en ondanks 2xdaags morfine blijft hij de hele dag liggen.

Afgelopen weekend was hij zo vies geworden, en besloot ik hem te wassen met hondenshampoo, hij leek iets op te klaren, helaas, het was maar voor even.

Volgens mij is mijn ventje echt op, en oooh wat doet dat zeer.

Morgen weet ik meer, en laat zeker weten wat de bevindingen van de DA, waar ik erg veel vertrouwen in heb, zijn.


Jullie horen van mij,

Liefs en pootjes

Simba Flippie en Yvon

Simba is vanmiddag overleden, ingeslapen bij de DA met zijn lieve kop op mijn schoot

Later meer, nu nog even niet, ben kapot van verdriet ook al was het beter voor mijn lieverd.
Oooh wat mis ik hem, wat erg zonder hem verder


Yvon

Dankjewel Helene,

Het is echt vreselijk verdrietig, mijn beertje.

Vanmiddag dus bij de DA geweest en die constateerde gelijk geen enkele spiermassa in die rechterachterpoot.
Gezien zijn voet/nagels aan die kant lag hij alleen maar, klopt.
Ondanks de morfine waar hij duidelijk doorheen ging, volgens de DA had Simba pijn.
Hoelang wil je doorgaan??? Was de vraag van de DA.

Ik vroeg hem wat vind jij? en hij hetzelfde weer aan mij...
Gezegd dat ik niet wil dat Simba pijn heeft, en ik moest hem deze week verschillende keren bijna omhooghelpen, hij kon niet zelf opstaan van de pijn nam ik aan.

Al meerdere reacties kreeg ik van mijn familie toen ze Simba zagen, de laatste weken.
Uiteindelijk, weet je wel hoe zweaar dit is? Zo`n verschrikkelijke beslissing te nemen?

Simba heeft de narcoseprik gehad en is met zijn koppie bij mij op schoot gaan liggen,volgens mij had hij vertrouwen in alles en zeker wel mij, zo is hij min of meer weggezakt, tot die rotprik, maar hij bewoog totaal daarbij niet.

Ik hoop van harte dat mijn beertje aan het spelen is in hogere weiden, zoals ik hem heb beloofd.

Maar egoistisch dat ik ben, mis zijn lekkere lijf onder mijn voeten als ik achter de PC zit, zijn complete aanwezigheid, zijn gekwijl, zijn hele zijn...ik mis hem en huil constant...mis mijn ventje...

Lieve Simba, ik heb je beloofd dat je naar de hondenhemel gaat waar je mag spelen en dollen, en ik hoop je later weer te zien ,lieve schat, je was een kanjer, en ook hoop ik dat je lekkere oortjes weer wapperen in de wind van het rennen zoals jaren geleden.
Rust zacht lieverd...Flippie en ik houden van je en zullen je missen

Flippie en Yvon

Dsnkjulliewel,

inderdaad een heel erg groot verdriet en gemis van mijn moppie


Sorry dat ik zo weinig zeg, maar ik ben kapot van verdriet.


Later meer, maar nu even niet

Yvon

Dankjewel lieve Helene.

Het is zo vreselijk zonder hem, mis Simba zo erg...

Mijn beertje, zo leeg mijn huis zonder hem.

God weet hoeveel ik van hem hield en nog doe, maar nu moet ik verder zonder hem, het lijkt niet te lukken.
Kan niet eten van verdriet.

Hou mezelf maar steeds voor dat hij rent nu, speelt, oortjes wapperend in de wind zoals eerder bij mij, nu met vriendjes en zeker zonder pijn in de Hondenhemel.

Maar dit gemis en verdriet om mijn lieve schat is bijna ondraaglijk, zijn kussen schoon maar leeg, zijn etensbakken schoon maar leeg...Simba niet meer op mijn voeten of mijn voeten op zijn lekkere zachte rug als ik achter de PC zit.

Wat verdrietig en wat een pijn in mijn hart.

Lieve Simba, ik hoop dat ik er goed aan deed, schat van me,

Yvon

Dank jullie wel voor de lieve woorden.

Het is een enorm verlies....Simba niet meer om mij heen.

Zijn foto staat hier bij me samen met Flippie en brand daar sinds gister een kaarsje bij, mijn lieverd.

Ik kan me moeilijk zetten om op te staan, waarvoor zou ik?
Eerder was het tussen 7.00/8.00 eten geven, prikken met insuline/ uitlaten.
De laatste tijd als Simba met zijn tong uit zijn bek lag, stelde ik de vraag...leeft hij nog of niet.
Hoe hij de laatste tijd opstond, verkrampte ik zelf omdat dat met zoveel pijn en moeite gepaard ging, mijn beertje, schat van een hond, mijn moppie, die al zo veel had te verduren met die rotoperatie.

Alles had ik voor hem over, maar ik kon het niet aanzien dat hij niet meer kon staan. Alles met pijn, dat wilde ik niet, daarvoor hield ik teveel van hem.
Maar toch, wat mis ik hem vreselijk, nooit meer hetzelfde hier, lieve schat, ik mis je

Yvon

Dankjewel Kylie...

Zoals al zo vaak in het verleden als ik steun nodig had voor Simba weet je nu ook weer de juiste woorden te vinden, en weer huil ik

Het gemis van hem is zooo groot, hij nam een enorme plek in, niet alleen in huis maar ook in mijn hart, had zo vreselijk met hem te doen als hij bijna niet kon staan of weet ik wat, in ieder geval kon ik het niet meer aanzien, zijn pijn.

Ondanks dat Daisy, de hond van mijn dochter hier voor 3 weken is is er een enorme leegte in huis....geen droompartijen met bijpassende geluiden van Sim, waar hij zo goed in was, geen voeten likken in mijn slippers, och ik voel me vreselijk....
Niet vroeg mijn bed uit om hem te prikken, `s avonds ook geen regelmaat, gadver wat mis ik die lieve Sim.

Yvon

Dankjewel lieve Kylie,

De beslissing die ik heb genomen was juist, maar te snel, ook al had ik het er vaak met Simba over...

Hij stond niet op of heel erg moeilijk, hij had pijn, ondaks dat ik hem eerder morfine gaf...enz. Mijn broer die een paar x per week komt had al opgemerkt dat Simba hem niet begroette, zoals eerder met een knuffel/vacht inzijn bek...Yvon je hebt er goed aan gedaan, maar toch, mijn ventje, mijn beertje, ik stik zowat van verdriet/gemis om hem, hij was mijn zorgenkindje. Echt, hij vulde mijn huis, niet alleen met zorgen, maar hij gaf zoveel liefde, ik mis hem zo gigantisch Het was een schat en het liefst had ik hem nog jaren verzorgd....nu is hij alleen in mijn hart en op de muur waar mooie foto`s hangen dankzij mijn vader sinds gister, van Simba en mij, boven zijn grote kussen.

Ik heb intens verdriet om mijn lieve ventje, mijn allessie, hoop dat hij nu zonder pijn rent,
in hemelse weiden, de lieverd, dag lieve schat,
zeg ik met pijn in mijn hart,
ik kon je niet laten voortbestaan,
met zoveel pijn bij het opstaan.
Flippie is loops en je wilde zo graag haar rugje likken,
Dat deed je tot op het laatst, en dan weer naar binnen
om de hele dag door weer te liggen.
Niet omdat je niet anders wilde,
maar niet anders kon, liggen,liggen,liggen,
Ach lieve schat, we hebben samen in ieder geval een mooi samenzijn gehad, ik had me geen lievere hond kunnen wensen aan mijn zij, dat was jij.
Ik mis je, ondanks onze foto`s aan de muur, die zijn nl als je ze ruikt niet zoals jij, zo puur...

Yvon

TNX Kylie,

Ik ga naar bed, kapot van emoties, heb veel aan de berichten op HP, helemaal van jou en van pbtjes van Helene,
Maar eigenlijk elk bericht dat ik krijg met medeleven is waardevol en doet me goed.
Daisy en Flippie hebben eten gehad, ik neem nog wat kwark, meer krijg ik er niet in maar dat is al wat.

Hoop dat mijn liefje vrij is in de eeuwige weiden, en dat hij het nu goed heeft..

Dankjewel voor je meeleven op een bijzondere/directe manier, die me telkens weer raakt,

Liefs Yvon

Wat een gemis...Mijn lieve schat niet meer om me heen, `s ochtends vroeg werd ik vaak wakker, of `s nachts zo rond 4.00 uur, Simba moet eruit enzo nog veel meer.
`s ochtend/`s avonds prikken, zijn kussen leeg.
Als ik vanaf boven kijk zoals eerder net gedoucht, ligt hij niet meer daar...
God wat is dit moeilijk en zwaar.

Mijn ventje, veel te snel afscheid genomen,
en elke keer weer hoor ik je hardop dromen.
Overal zie en voel ik je om me heen,
en voel me zo verdomd alleen.
Heb nog zo`n verdriet om mijn gouden vent,
en vraag mezelf af of dit ooit went...
En ik vraag jou dit afscheid te vergeven,
je had beter verdiend, sorry lieve schat,
Ik had het anders moeten doen, vergeef mij dat.
Voor altijd in mijn hart,
weet dat ik je altijd als mijn lieve schat zag.
Mijn beertje, zo stoer, zo lief,
Mijn hartedief.


Liefs Yvon

Dankjewel voor je lieve woorden en ooh zo waar.

Gisteravond met Flippie en Daisy vertrokken naar mn ex, ik had het zo moeilijk en mijn huis is zo akelig leeg zonder Sim, niet alleen zijn zijn maar ook de zorg die ik voor hem had, zo raar, zo nog niet echt bevattend en toch ook weer wel.
Het gaat met ups en downs.

Mijn schoondochter was hier gister met mn oudste zoon en riep verrukt vanuit binnen, je hebt Simba geschilderd, wat mooi. Ik ben nog niet klaar...
Tevens nodigden ze me uit om vanavond te komen eten, volgens hun was ik behoorlijk afgevallen en moest weer eten, is waar.
Ik ben alleen zooo vreselijk misselijk van verdriet dat eten me niet zo goed afgaat op moment.

Helemaal van de kaart was ik gister ineens overmand door verdriet, zit ik in de auto naar mn ex, zie ik een zwarte kop van Daisy achterin inplaats van die mooie gouden kop van Simba... ik kwam al overstuur binnen, toch wist ik met hem fijne herrinneringen op te halen over Sim, dus uiteindelijk goed dat ik ben gegaan.

En toch, vanochtend weer te kwaad, het uitlaten, nu met Flippie en Daisy, vroeg hij zal ik samen met je lopen, en al jankend zei ik graag.
Anders liet ik Sim en Flip alleen daar uit, een soort park, maar ik kon het even niet, het gemis en zo raar daar met Dais te lopen zonder Simba, ik was blij dat hij meeliep,

Liefs Yvon

Dankjewel lieve Helene

Ik weet zeker dat ik Simba niet te vroeg heb laten inslapen.

Dat ik de keus heb gemaakt om dat op dat moment te doen kan ik niks meer aan veranderen, ook al had ik het graag anders gedaan.
Flippie heeft niet genoeg afscheid kunnen nemen en niet op de juiste manier, ik ook niet en kan daar ook niks meer aan veranderen.
Het liefst had ik hem begraven in mijn mega tuin, zoals ik altijd had gedacht.
Het afscheid nemen ging veel te snel, altijd heb ik tijd voor hem genomen en een heel belangrijk moment zoals afscheid nemen voor altijd, heb ik tekort gedaan, mijn fout.
Ik weet wel dat toen de narcose werkte hij met zijn snuit in mijn schoot, het leven liet.

Dat ik deze fout heb gemaakt, wil niet zeggen dat ik snel van hem afwilde integendeel, wel voelt dat zo voor mij. Altijd de juiste beslissingen gedaan voor mijn gevoel, en net de belangrijkste verpruts ik, had meer tijd nodig gehad niet alleen ik maar wij allebei.
Dankjewel voor je steun,

Liefs Yvon

Dankjewel Saskia,

Het is hier zoooo akelig zonder hem, zonder Simba.

Daisy, de hond van mijn dochter ik ken haar al vanaf pup zo`n 14 jaar geleden, bijna blind. Gaat deze week weer naar huis, komt mijn dochter weer thuis van vakantie.
Nog nooit had ze zo`n rotvakantie bij mij, ik praat bijna niet, zowel naar Flippie als naar haar niet.
Toch liggen ze allebei constant aan mijn voeten.
Als ik naar bed ga, liggen ze bij me, Flippie op bed, Dais op het het vloerkleed achter mijn bed.

Ze weten dat ik niet uit eigenbelang zo doe, maar dat ik zo`n intens verdriet heb om Simba, zo handelen ze samen, deze 2 dames.

Dais had deze week tot 2x toe een bloedend oog, gelukkig de wrat, Flip gaat constant onderuit, de wildebras met haar achterlijf, door haar poten heen...
Het zal toch niet...

Maar het gemis om Simba, in mijn hart...Och mijn liefje, ik had je nog zo graag bij me gehad.
Ik huil om jou, en zie je voor me in betere momenten, en ook beroerder, dat houd me wat staande, als ik eraan terug denk hoe je niet meer kon opstaan,met zoveel pijn kon ik je niet verder laten gaan.

Omdat ik de beslissing te snel heb genomen, wil niet zeggen dat ik die te vroeg heb gedaan.

Voor altijd in mijn hart, lieve schat,
Ik moet je daarin nog een plekje geven,
kan het nog niet zo goed,
moet het verdriet nog beleven.
Weet wel dat ik je beloven moet,
verder gaan, goed doen goed ontmoet.
Maar zonder jou is alles zo vreselijk moeilijk,
zo leeg , zo naar, zo onwerkelijk.
Mijn leven was gevuld met zorg om jou,
wat moet ik nou???

Yvon

Dankjewel....

Is ook zo, maar waarom voel ik geen aarde onder mijn voeten?

Je hebt gelijk een hondenleven is te kort, altijd.

Morgen weer verder gaan, elke keer weer opstaan, brr...

Het lijkt of het nooit went zonder mijn lieve vent,

Yvon

Ik ontvlucht mijn huis, keer op keer.

Neem de fiets, want geld voor benzine is er niet.
Daisy en Flippie zijn dan thuis.
Een stille saaie boel is het hier zonder Sim,

Vrijdag word Daisy weer opgehaald door mijn dochter Kim.

Nog stiller dan stil.

Vandaag mijn vriendin helpen verhuizen, tegen betaling van benzine, zo zit ik niet in elkaar, maar ik moet wel.

Allerlei weggooi spullen had ze staan en vroeg aan mij, heb jij er iets aan?

Mijn hoofd staat niet naar nieuwe spullen nu mijn hart zich zo vult met verdriet, toch zag ik iets liggen....een soort grote tegel met een zonnebloem, dus zeg ik tegen haar, de hele week loop ik al te denken aan een gedenkplaats voor Simba, en deze is echt mooi...Niet echt een dierenvriend, maar toch raakte zij ontroerd, yvon, wat mooi.
Deze mocht ik meenemen, en hem neergelegd waar hij al veel eerder graag lag, en realiseer me nu, dit moet de gedenkplaats voor mijn lieve Simba worden.

Vandaag ook een lieve kaart van de buren in de bus met een opsteker, zelf ook zulke grote dierenvrienden.

Het opstaan kost me moeite zo zonder hem, mijn lieverd.
Soms ga ik `s middags naar bed, om er een half uur later weer uit te zijn, dit is niet goed.

Maar ik verwijt mezelf zo de manier van het afscheid....dat komt niet goed, te snel, het was voorbij voor ik het wist.

Ik hoop idd dat hij nu geen pijn meer heeft, en bovendien hoop ik zooooo dat hij niet het gevoel had dat ik snel van hem af wilde...., want ik wilde hem eigenlijk mijn hele leven aan mijn zij.

Mijn broer zei laatst tegen mij, yvon, als ik je moet vragen er iets uit te doen je auto of Simba, had je geheid gezegd...de auto, dus wees wat milder voor jezelf, je hebt altijd de weg gekozen voor Simba, niks was te gek, dus verwijt jezelf niks.

Maar toch... juist op het laatst heb ik het niet goed gedaan...

Heb verdriet om mijn lieve schat, ik zie en hoor hem overal, nu is hij niet meer lijfelijk aanwezig...

God, wat doet dit zeer, zijn lege plek, nooit meer...

Yvon

Dankjel Helene,

Ik jank bij deze text, maar het is waar...

Yvon

Vandaag de dag 3 weken geleden heb ik Simba laten inslapen.

De laatste paar dagen had ik gelukkig meer controle over mezelf en besloot een opvang te starten voor honden, mensen die op vakantie gaan, door ziekte...whatever, maakt me niet uit.

Simba is constant in mijn gedachten en elke keer weer zie ik iets van hem, of denk aan hem door iets bijzonders, want dat was hij, mijn mooie, lieve vent.

Heb eergister een eerste boeking gehad voor mensen die een week met vakantie gaan, voor hun 15 jarige oude hond, een drentse patrijs...

Het gaf me weer moed, en bovendien is het goed voor flippie weer andere honden om haar heen.

Vanochtend kwamen mijn dochter en gezin om daisy voor een nachtje te brengen, mijn schoonzoon viel het ook op hoe ze door haar achterpoten ging...je moet echt naar de Dierenarts Yvon.

Ben ik dus vanmiddag geweest, hoe akelig zonder Simba deze gang te gaan en nu met Flippie die al sinds 2004 niet bij een DA kwam.

Flippie heeft een ernstige beschadiging van haar zenuwen onderin haar rug, uitvalverschijnselen in beide poten...niets meer aan te doen. Hij weet niet hoe lang dit nog duurt, maar ik heb prednison meegekregen.

Het zal toch niet hè?

Ze heeft geen pijn, maar de uitvallen kunnen sterker worden, ook dat nog...

Het zal toch niet hè?

Ik kan het echt niet aan, 2 van mijn allerliefste lieverds...

En mijn gedachten zijn weer bij Simba, mijn moppie, mijn liefje,

Simba en Flippie wat een team...

Liefs Yvon

Tnx voor jullie lieve reacties.

Was het maar een knelling,
maar het is een ernstige beschadiging.

En als pup was ze voor het laatst bij een DA in 2004.

Wat ze nu heeft is sinds plm een half jaar...

Vergelijken doe ik niet hoor, Simba was een hele andere schat...Flip is ook een echte lieverd en een kleine wildebras,

Vanochtend voor het eerst haar de prednison gegeven in een stukje brood, zoals ik al jaren bij Simba zijn morfine gaf...alles wat een eerste keer is zonder hem doet zo`n zeer, en nog steeds mis ik hem zo.

Liefs Yvon

Dankjewel helene voor de bemoedigende woorden.

Het heeft me gister weer zo`n akelige douw gegeven dat ik behoorlijk van slag ben.
Vandaag was mijn broer hier voor andere zaken en, hij wist van niks, jee Von, wat loopt Flippie raar te zwalken met haar achterlijf...

Dat bedoel ik nou, en het doet me zo ontzettend zeer,
het was altijd zo`n wildebras...trap op en af.
Sinds een paar dagen ligt ze maar, niks voor haar.
Ze eet slecht, slaapt wel nog steeds bij mij op bed, maar toch...

En dan erbij, ook al had ik mezelf weer beter onder controle, ik heb eerlijk gezegd nog zo`n verdriet om Simba, moet ik me dan alweer voorbereiden op Flippie haar heengaan?
Dat kan ik bijna niet...
Ben dan wel in mijn tuin aan het werk, maar Flipse was eerder altijd van de partij, struinde alles door en af en toe een aai over haar kop, nu niet, ze blijft maar binnen liggen.
Ik kan me voorstellen dat ze Simba mist, maar weet niet of dit gedrag daarbij hoort. Of dat ze zich niet goed voelt.
Ik weet het even niet meer, want de afgelopen paar weken doen me al zo zeer, nu weer een nieuwe tijd waarin ik Flippie ook nog moet missen?

Dat kan toch niet waar zijn, mijn beide lieverds?

Liefs Yvon

Dankjewel voor je superlieve mail, het is precies zoals je het beschrijft.

Ik had willen wachten met Flippie naar de DA, `t is dat mijn kinderen aandrongen, dit kan zo niet met haar ma...
De gang naar de DA viel me zo zwaar, de laatste keer met Simba, nu met haar.
En nee, het komt niet goed met Flippie zei de DA...haar kreeg ik als pup in 2004, heb foto`s hangen waarop ze op mijn hand zit.

Nog zo`n verdriet om Sim, en dan nu dit met Flippie.
Ga zo weg en morgen weer terug met Flippie, vlucht gewoon mijn huis uit...

Liefs Yvon

Hoi Kylie,

De dierenarts heeft haar rugwervels gevoeld, deed veel testen, hij kon haar pootjes kruisen ver over elkaar en ze bleef gewoon zo staan, beide kanten.
Als eerste vroeg ik, werkte 2 jaar geleden bij de chirpractor, of ik niet met haar naar een hondenchiropractor kon gaan...
Wel als de wervels verschoven zijn maar niet als ze zijn versleten zei hij.
Dit was wel een andere DA dan die ik altijd heb, over 10 dagen moet ik terugkomen en dan bij mijn eigen DA waar ik heel erg veel vertrouwen in heb, zijn kundigheid vooral, is eerder gebleken met Simba zijn kaak, en veel meer.
Hoop dat hij beter nieuws heeft, maar ze gaat steeds vaker onderuit, en sleept met haar achterpoten, hou mijn hart vast.
Hij zei wel dat ze geen pijn heeft,

Lieve groet Yvon

Dankjewel voor de tip, maar het is een erntige beschadiging van de zenuwen.

Ik leg je suggestie voor aan mijn eigen DA wat betreft die cortisone..

Ze eet slecht, drinkt wel mer dan normaal...maar voelt ze zich niet ook heel erg alleen hier?
Zonder Simba.
Ik heb een paar weken nauwelijks kunnen eten van verdriet, heeft zij dat ook niet?
Wel gingen gister met uitlaten haar achterpoten kruislinks over elkaar en moest ze zo even blijven staan, dit zag ik niet eerder...
Ik hou m`n hart vast, kan niet 2 van mijn allerliefste schatten missen zo kort na elkaar

Yvon