Ik kan niet uit je bericht opmaken of je Cafjes ooit met de buurhond kennis hebben gemaakt. Misschien kun je eens kijken hoe het gaat samen.
Weet je zeker dat beide ouderhonden niet zijn gerontgent?
Het is natuurlijk altijd een risico, maar dan is het risico toch groter.
Ik vind het altijd belangrijk dat mensen zich realiseren of ze de (vooral medische) kosten kunnen dragen van 3 honden. Vooral omdat je al 2 Cavaliertjes hebt, die ook niet echt bekend staan om hun gezondheid.
Mijn schoonouders hebben 2 Cavaliertjes, waarvan 1 reu, Djessie. Djessie is totaal niet gecharmeerd van andere reuen op zijn terrein.
Om het verhaal even te verduidelijken. Mijn schoonouders wonen nogal achteraf in Frankrijk en hun hebben Djessie als pupzijnde meegenomen naar Frankrijk. Socialiseren is daar niet mogelijk, want als je gaat wandelen, kom je letterlijk en figuurlijk geen hond tegen.
Wij nemen Haakon echter wel altijd mee naar hun, want ze hebben met 1ha aan tuin, behoorlijk wat ruimte en das heerlijk voor Haakon.
Djessie mag Haakon dus ook voor geen meter en we moeten ze dus goed in de gaten houden. De laatste keer dat we er waren ging het goed mis. Djessie dreef Haakon in een hoekje en hoewel Haakon echt totaal niet agressief is, heeft ie Djessie toen wel gegrepen. Djessie ging echt veel te ver en dreef Haakon tot wanhoop. Wij hebben ze uiteraard meteen uit elkaar gehaald en Djessie binnen gezet om af te koelen en tot rust te komen. Djessie was wel geschrokken van Haakons actie, maar daarna is het niet meer gebeurd.
Djessie is echt een totaal andere Cavalier dan de Cavaliers die ik verder zie. Ze zijn meestal gewoon onder de indruk van Haakon.
Het teefje dat mijn schoonouders hebben, laat gewoon weten wanneer ze Haakon zat is en Haakon weet dan ook dat het genoeg is. Dus dat gaat samen prima. Haakon doet bij veel honden ontzettend lomp, maar bij Cavaliers gedraagt mnr zich voorbeeldig.