Vanmorgen tijdens het wandelen zag ik iets te laat dat een vrouw die mij tegemoet kwam, een cockertje bij zich had. Het is een vrij verlaten stuk bos, waar je niet snel iemand tegenkomt, dus ik had Cookie lekker los. De vrouw zelf stond op een bruggetje, en had mij en Cookie al vanaf een afstand zien aankomen. Haar hondje lijnde ze echter niet aan. Normaal gesproken lijn ik Cookie altijd even aan als ik mensen met een hond aan zie komen, vind dat altijd wel fatsoenlijk, en heb het zo ook geleerd op de cursussen. In dit geval dus te laat gezien, en Cookie liep al vrolijk richting het hondje. Ik twijfelde nog of ik haar snel terug moest roepen om aan te lijnen, maar de vrouw stond er gewoon bij de kijken en zei iets in de trend van: “Oh, dat is gezellig!” Dus ik dacht; vooruit, laat het maar even in zijn beloop dan, kennelijk maakt deze vrouw zich er niet druk om, dus zal haar hondje wel niets doen.
Er werd wat gesnuffeld, en ik wilde weer verder lopen, toen het cockertje opeens begon te grommen en zich bovenop Cookie worp en begon te happen. Ik schrok hier dus behoorlijk van, heb nog nooit zo’n aanvaring gehad. Cookie is altijd vrij toegankelijk als ze een andere hond tegenkomt die even interesse toont. Is een hond te opdringerig, dan loopt ze snel door of trekt in het ergste geval haar lip op. In dit geval was het dan ook de andere hond die opeens ‘agressief’ werd.
Doordat ik zo schrok, en het dicht bij het prikkeldraad gebeurde wat dus gevaarlijk was, heb ik in een reflex Cookie omhoog getrokken bij de cocker weg, ook aangezien ik niet wist in hoeverre het deze hond menens was. Vervolgens zegt de vrouw: “Dat moet je eigenlijk niet doen he, daar worden ze bang van. Eigenlijk moet je het ze gewoon zelf uit laten vechten.”
En daar zit t ‘m nou. Ik heb inderdaad geleerd dat je een hond bij angst niet op moet tillen, aangezien je het dan versterkt. Oke. Ook nooit gedaan dus. Maar hier werd mijn hond aangevallen, dat lijkt me toch een ander verhaal? Daarnaast heb ik mijn vraagtekens bij de uitspraak: je moet honden het altijd zelf uit laten vechten. Met het verhaal van het niet optillen heb ik Cookie snel weer neergezet een stukje verderop, en aangelijnd, om zo verder te kunnen lopen. Er was gelukkig geen ‘schade’. Zegt de vrouw vervolgens: “Nu kan je haar beter niet aanlijnen, want die van mij is los. En dan wordt die van mij pas echt gemeen als ze dat doorheeft.” What?! Aaghrr, ik vond dit zo frusterend! Dus ik zeg ook: “Ik weet dat je beter niet een losse en een aangelijnde hond samen kan laten omdat ze dan niet op ‘gelijk niveau’ zitten, maar ik lijn haar aan zodat ik nu door kan lopen.” Voor hetzelfde geld was ze namelijk weer omgedraaid als ik haar los had gelaten.
Natuurlijk had ze ook weer gelijk met dit stukje: dat is ook een reden dat ik Cookie bij me roep en aanlijn als een aangelijnde hond mij tegemoet komt. Maar het zit me niet lekker dit te horen van iemand die zelf zo nonchalant is met haar eigen hond, en dit gewoon laat gebeuren. Ik denk dan :als je je eigen hond kent, en weet dat dit erin zit (ook omdat ze zei dat haar hond echt gemeen kon worden), waarom houd je haar dan niet even bij je of lijn je haar even aan wanneer je een andere hond tegemoet ziet komen. Ze had me al lang en breed gezien vanaf dat bruggetje. Ook was ik een beetje boos op mezelf, omdat ik 1 keertje Cookie niet aanlijn, en er dan dit gebeurt. Hoe doen jullie dat? Lijnen jullie je hond altijd aan wanneer iemand je tegemoet komt?











).


In zo'n geval vind ik het ook prettig als andere mensen dit zien en hun hond even aanlijnen, al is het maar voor het passeren, en dat ze hem 5 meter verderop weer los doen. Inderdaad de wandel regels zoals Willemijn 't zegt!
