te lief voor woorden...een jongetje en zijn maatje

Moet mooi geweest zijn om zo iets te zien

ik ben nieuw op dit forum en woon in vlaanderen.een mooi verhaal marion.er mogen gerust wat meer mutsen op deze aardbol rondlopen.

Wel zzz-dodo-zzz ik ben het wek=l met je eens hoor. Een klein kind een grote hond uitlaten laten zet ik ook mijn vraagtekens bij. Maar onze dochter heeft ook onze honden uit gelaten vanaf ze een jaar of 10 was. Maar ze had ze goed onder commando. En dat dit jongetje dus duidelijk ook. Een ontroerend verhaal, dat zeer zeker.

Foei wat een fouten, ik had duidelijk haast. Sorry!

Super lief. Toen wij nog in het andere huiswoonde. WAs er ook een meisje en jongetje uit een gezin die met een super luisterende Mechelse Herder liepen. alleen, nooit samen. Echt niet ouder dan 12 waren ze. De herder luisterde perfect.
Maar toch zou ik mijn kinderen nooit snel alleen buiten met de hond laten. You never know what can happen.

Maar het neemt niet weg wat ee mooi verhaal dit is!

Liefs,

wat een prachtig gezicht moet dat geweest zijn
Queeny alias Ans, zelf laat ik ook al honden uit sinds ik ongeveer een jaar of 8 was. eerst onder begeleiding van mijn vader en later alleen. wij hadden een hollandse herder toen. als het kind goed begeleid wordt door zijn ouders denk ik juist dat het ontzettend goed is als jonge kinderen zelf zo'n verantwoordelijkheid krijgen. ik heb op die manier namelijk heel goed geleerd mijn hond te begrijpen. kinderen leren zo precies waar honden goed op reageren en hoe ze een goede band krijgen met een hond die naar ze luistert en voor ze door het vuur gaat.

bedankt allemaal voor de reacties!

de reacties van sommige mensen die het niet verantwoord vinden om een jong kind met zo'n hond te laten lopen snap ik ook helemaal!!
wil verder niet uitwijden over dit gezin....zegt genoeg lijkt me....

weet ook verder niet hoe het in de toekomst uit gaat pakken als de herder groter en dus ook sterker word

vond het gewoon een mooi verhaal dat ik met jullie wilde delen

ik wordt ook een betje geroerd hoor. Trouwens ik vind nog steeds dat honden prima ook door kinderen uit gelaten kunnen worden. Niet elke wandeling. Niet als enige roedelleider, want een kind heeft een andere plek bij de hond. Maar ik vind het de normaalste zaak van de wereld. Ik vind ook nog steeds dat de hele maatschappij verantwoordelijk is voor 'zijn kinderen' en dus dieren. Je kan als ouders niet overal bij zijn. Maar als mede volwassenen heb je ook altijd een taak als je kinderen dingen ziet doen die niet zo goed zijn. Ik snap nog steeds niet wanneer wij daar mee opgehouden zijn. Een client van mij is laatst lopend thuis gekomen helemaal doorweekt, broek tussen de fietsketting. Ik weet niet waarom iedereen zo'n jongen dan gewoon laat lopen! Achterlijk vind ik dat. Of kinderen die hier ballen over deze drukke straat. Jongens het kan gewoon niet. Hoe leuk en stoer het lijkt er schiet een keer een bal raar en een auto knapt tegen de lantaarn...of erger een scooter en je hebt een levenslange schuld. Ook honden die weg lopen. Als ik een hond zie en geen baas probeer ik ook te hulp te schieten. Volgens mij was dit voor 1960 de normaalste zaak van de wereld. Wie heeft ons gezegd daarmee op te houden? Zo raak je ontroerd als je zo'n knul met zijn hond ziet. Je ziet dat die twee elkaar begrijpen. Er is geen ruis in de communicatie. Dus begrijpt de hond het kind. Mag het kind trots op zijn zo'n toffe band. Dat wil hij ook vast wel eens van mensen. horen. Hoe mooi wij dat vinden. Ik ook sentimenteel

Ja, dat is inderdaad erg mooi om te zien! Maar ook om zelf als kind mee te maken.. Ik deed dat met onze kruising bouvierxherder die toen net zo oud was als mij..

Ze werd 16 jaar, maar eigenlijk was dat voor mij nog niet lang genoeg

Wat ontroerend! Snap heel goed dat je tranen in je ogen had....