Toen Roy als pup van 9 weken bij ons kwam, hadden we 5 katten: Kitty, Pim, Blue, Katie en MiniMies. Kitty, de moederpoes heeft Roy eigenlijk mee opgevoed. Voor haar had Roy een heilig ontzag. Niet dat ze hem iets deed, ze blies alleen maar. Als hij weleens vervelend werd naar de andere katten hun zin, konden die hem wel een tik op zijn neus geven, maar ik heb Roy nooit horen janken of piepen van de pijn. En als hij vond dat hij onterecht was gecorrigeerd, zocht hij bescherming bij de grootste kat, Blue, een zoon van Kitty. Daar kroop hij dan bij weg, zo van: bescherm me asjeblieft. En dat deed Blue ook. Roy wilde vriendjes zijn met alle katten. De buurtkatten waren ook geen van allen bang voor hem. Zelfs totaal vreemde katten kwamen naar hem toe. Even neus aan neus en soms een kopje, waar Roy een beetje verlegen van werd











want dat zie ik ook soms !Soms ligt onze felix op de tuintafel zo van pfff je kan toch niet aan mij 
















