Ik merk dat Duuk (anderhalf) meer bij mij durft uit te proberen dan bij mijn vriend.
De situatie is dat ik er altijd voor ze ben (behalve als ik moet werken) en mijn vriend is er vaak maar 2 a 3 dagen per week omdat hij op de vrachtwagen zit.
Ik verzorg, train, wandel, speel, voer, knuffel enz. ze dus ook bijna helemaal alleen. Want ook als hij wel thuis is, doe ik het meeste.
De honden mogen bijv. niet op de bank. Bij mijn vriend zal Duuk dit zelden of nooit proberen, bij mij probeert ie het dagelijks. Vaak heb ik dan het idee dat ie moe is, en dus vervelend, dus gaat ie een tijd in zijn bench (is bij ons een afgesloten halletje). Hier laat hij zich niet horen en gaat ie direct slapen. Hij mag van mij ook in de huiskamer bij mij liggen, maar dan gaat 9 van de 10 keer dat constant bank klimmen weer van start.
Ik train veel met hem en hij luistert veel beter naar mij dan naar mijn vriend, ik krijg alles van hem gedaan via de positieve methode. Mijn vriend behandelt de honden ook positief, dat moet hij van mij, maar hij komt waarschijnlijk toch wat barser over. Onze andere hond Promise heeft niet van dit soort rebelse acties, maar zij is ook al 9.
Hoe kan dit? Ben ik niet duidelijk genoeg en mijn vriend wel? 'Pubert' Duuk nog steeds? Waarom luistert ie op andere gebied dan wel beter naar mij? Iemand een idee?



3 doggies





Dat is toch eng! haahha