Het is al een heeeele tijd geleden dat ik hier geweest ben..
Het gaat eigenlijk erg goed met Issa (berner sennenhond). Ze was in het begin erg springerig en overenthousiast. Dat resulteerde erin dat ik ze toch vaak weg deed als er visite kwam (naar buiten).
Nu negeert ze op straat mensen en ook bekenden kunnen rustig in huis rondlopen, zonder dat ze overhoop gelopen werden door haar.
Maar wat ik vanavond nu had met haar... ik schrok er van.
Ze is erg makkelijk in huis, voor onze 4 (kleine) kinderen en ons is ze de zachtaardigste, vrolijkste viervoeter die je kunt bedenken.
Maar vanavond kwam er iemand aan de deur en ik hield ze vast, dat ze niet naar buiten liep. Toen wilde degene haar aanhalen en ze ging in elkaar gedoken zitten en grommen en zelfs uitvallen (schijnbijten).
Eenmaal in de kamer ging ze (een beetje onzeker) om hem heen draaien, kwispelen en op lief begroeten. Zelfs weer wat springerig. Totdat ik haar het commando 'af en blijv' gaf. Ging ze rustig liggen.
Ze is bij oud en nieuw in een pension geweest, waar ze (volgens de eigenlaar) erg moest wennen. Ze gedroeg zich angstig. Echt helemaal niets voor haar.
Ze kwam ook heel timide en rustig aan de riem naar buiten en was dolenthousiast toen ze me zag. Vanaf die tijd is ze soms schrikachtig en gaat ze ineens tekeer als ze de achterdeur hoort.
Ik heb een hele goede indruk van het pension en geloof niet dat het de mensen daar zijn. Wel waren er veel honden die hard aan het blaffen waren en veel rumoer.
Wat zou het kunnen zijn? Hoe moet ik hiermee omgaan? Het was altijd zo'n goedzak voor vreemden. Op het irritante af wou ze altijd maar druk begroeten.
Heb ik dat misschien verkeerd aangepakt en ze te vaak weggehaald van visite? Het het pension averechts gewerkt?
Pff ik maak me toch wat zorgen. Ik schrok van haar. Zo ken ik haar helemaal niet.



3 doggies