Even voor iedereen, dit was 't stuk wat ik twee dagen geleden heb getypt om 't wat te verduidelijken. Deze had ik gelukkig opgeslagen, maar alle andere lieve berichtjes zijn kwijt.
--
Maar wat Daphne zegt, klopt. Sancho is inderdaad terug naar het asiel, omdat waarschijnlijk zijn schurft nog niet helemaal weg is. Hij kreeg weer meer kale plekken, veel schilfers op zijn achterhand en hij bleef constant krabben.
We hebben het dierenasiel toen gebeld en zij kwamen ermee dat we hem dan maar terug moesten brengen, dat hij dan onderzocht zou worden door hun dierenarts. Dus dat gebeurt morgen.
Tevens heb ik inderdaad aangegeven dat hij x-benen heeft, dat was hen daar blijkbaar ook nog nooit opgevallen... ik zou hem er niet op "afrekenen", maar ik moet wel realistisch blijven. Heel veel mensen hebben hier een verwijtende reactie gegeven toen ik zei dat 't meespeelde in mijn uiteindelijke beslissing, maar ik kan niet anders. Als Sancho inderdaad zware HD zal ontwikkelen, kan ik uiteindelijk zijn operaties niet meer betalen. En dat gaat héél veel verdriet kosten, want dan moet ik een nog veel moeilijkere beslissing nemen.
Het heeft me gisteren behoorlijk wat tranen gekost om Sancho terug te brengen naar het asiel, maar op dat moment was het de beste optie. Ik kan hem immers niet hier behandelen, ook omdat hier vaker andere honden over de vloer lopen en ik wil het risico op besmettingsgevaar zoveel mogelijk voorkomen.
Morgen krijgen we te horen hoe en wat verder en ik vrees zowel voor dat telefoontje, als dat ik ernaar uitkijk.
Sancho is ook angstig gebleken in verschillende situaties; hij was hier compleet anders als buiten. Van de stoere, soms dominante hond die hij op het veld was, was niks meer over. Toen Frank zijn schoenen afklopte (vanwege de hoeveelheid sneeuw die eraan zat), dook hij compleet in elkaar en wilde hij niet eerder meer naar binnen dan dat ik hem kwam halen. Pas toen ik naar Frank toe liep, durfde hij weer vrolijk naar hem toe te huppelen.
We hebben gisteren te horen gekregen dat Sancho in het bos is gevonden, in een transportkooi. En dat de kooi al met mos begroeid was, dus wie weet hoe lang hij daar gezeten heeft.
We denken zelf dat er iets met een man is voorgevallen; dat hij in huis, in die kooi is gestopt en misschien zelfs is geslagen (met een schoen?). Dat zou kunnen verklaren waarom hij zo bang was om de bench in te gaan en zo fel reageerde (niet eens meer naar binnen wilde) toen Frank z'n schoenen afklopte.
Ik ga er vanuit dat 't wel even nodig zal hebben voor hij volledig vertrouwd is, maar ik wil hem die kans absoluut geven.
Om een lang verhaal kort te maken... we blijven verliefd op Sancho, daar zal niks en niemand meer iets aan veranderen.
Het enige wat we willen is een goede keuze maken, voor alle partijen, om te voorkomen dat Sancho later alsnog uit zijn dan vertrouwde plek gehaald moet worden.
We hopen enorm op een positief bericht van het asiel; hij staat in ieder geval nog steeds voor ons gereserveerd! Duimen jullie mee?