Die ene die steeds naat je toe komt.. Je kunt je oude hondje niet vervangen, hij wordt nooit hetzelfde.
Ik heb het beetje hetzelfde met onze poezen. Vorig jaar heb ik mijn poes Ubu moeten laten inslapen. Ze was echt de liefste die ik ooit heb gehad. Altijd bij me, wist het als je verdrietig was, zat op mijn bed bij me als mijn man niet thuis was, of toen mijn zoon in het ziekehuis lag. Bracht mijn zoon naar bed toen hij nog klein was, dan kwam ze de kamer weer in als hij sliep...
We krijgen over een week of twee een nieuwe poes erbij, ik heb er nu nog één. Deze keer heb ik bewust voor een kater gekozen ipv een poes, de kleur maakte me niet uit, als ie maar op schoot komt zitten. Hij zal nooit Ubu kunnen vervangen, maar hopelijk wordt hij zijn eigen leuke zelf.
Ik snap heel goed jouw dubbele gevoel, het is niet makelijk, maar laat het hondje dan jou maar kiezen