Er is vandaag iemand bij ons thuis geweest om de "relatie" tussen de 2 reutjes te bekijken. Die dame heeft haar oppleiding als gedragstherapeute 2 jaar geleden afgerond bij Syntra maar heeft er (nog) niet haar beroep van gemaakt.
Maar via via had ze gehoord van mijn probleem en wou wel even komen kijken.
Ik schrok van wat ik hoorde. Onze grommende ruziezoekende chihuahua is eigenlijk niet dominant maar gewoon heel erg onzeker. Daardoor stelt hij zich agressief op wat een dominante hond niet moet doen om zijn positie duidelijk te maken.
Onze maltezer is daarin tegen juist wel dominant. Hij negeert onze chihuahua, maar vecht natuurlijk terug als onze chihuahua aanvalt maar is over het algemeen wel de vriendelijkste van de 2.
De raad die ik heb gekregen is om onze maltezer als hogere te behandelen en de chihuahua als lagere. Dus eerst eten, eerst uitlaten eerst begroeten,...
Terwijl ik dat nu andersom deed omdat ik dacht dat onze chihuahau de dominante was en ze daardoor blijven vechten omdat ik de rangen niet bevestig.
Ik deed het dus echt helemaal fout.
Als we het vechten onder de knie krijgen gaan we verder met het markeren in huis, maar het zou zelfs zo kunnen zijn dat als ik ze behandel volgens de rang dat het plassen vanzelf stopt.
Dus met goede raad en veel moed gaan we gezellig aan het werk om de sfeer hier in huis weer lekker aangenaam te maken.
Ik schrik er wel van, want onze chihuahua is eigenlijk de oudste en ik ging er dan eigenlijk ook automatisch van uit dat hij de hoogste in rang is.
Hoe kan een mens toch zo fout oordelen.



3 doggies











