Ik wil het vandaag als echte hond eens hebben over het enige lichaamsdeel dat ons honden onderscheid van mensen: de staart !
Welk incident in Darwins theorie leidde ertoe dat mensen hun staart verloren?Was het omdat ze niet meer in de kruinen van bomen leefde? Wellicht niet want ook wij zijn onze staart niet verloren.
Hebben ze er de staart afgeschuurd omdat ze steeds op een stoel zitten? Of is het omdat ze zich continue in kleding willen wikkelen en dat daar geen plaats is voor een grote staart?
Wij honden zouden niet kunnen leven zonder staart. We bedekken er onze neus mee als we het koud hebben en kwispelen ermee als we gelukkig zijn. We vegen er water mee weg als het regend en gebruiken hem als bescherming als baasje kwaad is op ons.
Teefjes gebruiken hun staart een eerder preutser, maar de reutjes zien hem als een fiere verderzetting van hun robuust lichaam.Zelfs diegene die hem euh....laten inkorten hebben....kwispelen er nog mee voor zover je dat kwispelen kan noemen natuurlijk.
Toch kunnen staarten ook vervelend zijn . Katten spelen ermee , pups bijten erin, kleine mensjes trekken eraan of maken er een cirkel mee....
Staarten kunnen problemen veroorzaken of oplossen. Soms verraden ze ons gevoel als we in de problemen zitten , maar we kunnen er ook heel snel vrienden mee maken.
Hoe kunnen mensen eigenlijk leven zonder staart? Hoe laten zij zien aan hun soortgenoten dat ze gelukkig, boos of bang zijn? Ik ben er zeker van dat ze dit wel onder elkaar zullen uitmaken, maar ik behoud zeker mijn eigen staart ....
TOSHI



3 doggies
Dat doe ik niet al te wild want dan schrikken ze, ik ben een gentleman!




