Micha (gast)
Wij hebben een Chihuahua teefje (gesteriliseerd) van drie jaar. Sinds 2,5 week hebben we er eentje bij, een reutje (ongecastreerd)van bijna 4 jaar. Toen we bij hem gingen kijken kreeg ik de schrik van me leven! Je zag z'n ribben, zijn ruggegraat, bruine tanden, zijn haar viel er met bossen uit, wat wit moest zijn was bruin van zijn eigen ontlasting en hij vertrouwd niemand. Hij was inbeslag genomen en zat bij mensen die honden opvangen voor een asiel, maar omdat er daar nog meer honden waren werd meneertje helemaal onder gesneeuwd en ging hij er nog beroerder uitzien als hij al deed.
We zijn nu 2,5 week verder en wat zijn we trots op ons ventje! Hij loopt al aardig mee aan de riem (vandaag voor het eerst een plasje aan de riem gedaan!), hij is grotendeels wit (wat wit moet zijn, alleen zijn staart nog niet helemaal), eet de oren van ons kop, komt al lekker aan (woog nog geen 2 kilo en het is een gewone Chi), speelt een paar keer per dag met onze andere Chi, hij pikt veel dingen op van onze andere Chi en hij ligt al lekker ontspannen te slapen. Alleen het zindelijk worden gaat nog een hoop tijd in zitten. We gaan er mee om als een pup die alles nog moet leren maar dan een stapje langzamer omdat hij nog niet veel vertrouwen heeft in de mens. Ze liggen nu samen voor de keuken te wachten totdat baasje een speklapje laat vallen (wat niet gaat gebeuren)
! Wat een mooi gezicht om zo'n beestje op te zien knappen en toch steeds een beetje naar je toe trekt. WIJ ZIJN TROTS OP MICHA DAT HIJ ONDANKS ALLES WAT HIJ HEEFT MEEGEMAAKT HET ZO GOED DOET EN ONS STEEDS EEN BEETJE MEER DURFT TE VERTROUWEN!!!

















