Pffffffffffffff!
Gisteren Duuk geborsteld, vanmorgen was Promise aan de beurt. Ze zien er altijd zo prachtig uit als ze net geborsteld zijn, daar geniet ik elke keer weer van.
Dat dat genieten niet lang duurt, dat weet ik al lang
, maar vandaag spande de kroon.
Ieder baasje van een langharige hond (en dan bedoel ik ook écht een langharige
) zal dit kennen. Als ze tenminste net als ik hun hond ook hond willen laten zijn.
We hebben een lekkere lange wandeling gemaakt in slechte Beardie-omstandigheden. Beetje nat gras, veel losse (droge) zand en veel, heel veel blaadjes, takjes en bramentakken.
De vacht van Duuk is 10 keer lastiger om te borstelen, het is een mengeling van puppen- en volwassen vacht, maar oh wat blijft er aan hem weinig hangen ten opzichte van aan Promise.
Ze was gewoon een wandelende struik, met halfvochtige zandpoten en ook nog poep aan de bips. Nou kan ik na een aantal jaren Beardies zeggen dat ik hele vieze honden gezien heb, maar vandaag was erger dan ooit
Nadat we vanmorgen dus 2 uur geborsteld hebben, hebben we nu een half uur het ergste eruit proberen te halen, de billen zijn schoon en de rest zal vanavond op de vloer liggen. Welkom in de Sahara is het dan
En dan morgen nog het onderzoek op klitten, die zich erg makkelijk vormen met zulk weer en zoveel troep in de vacht. Nu is dat geen doen vanwege de halfnatte staat waarin de vacht verkeert.
Dit is niet om te klagen, ik weet dat het erbij hoort, maar Beardies en hun baasjes hebben het niet altijd gemakkelijk



3 doggies
















