Dobby heeft inderdaad een geschiedenis van overprikkeld gedrag. Als je zag hoe hij was op de dag dat hij uit het asiel kwam... mijn god. Gewoon niet stoppen en jengelen als een irritant rotkind. Die spanning was binnen 2 dagen al een stuk minder, maar daarna is hij nog 3-4 maanden overprikkeld geweest, thuis (jengelen) en bij onze dagelijkse rondes. Niet het in de lijn hangen, maar extreem impulsief. Ik heb destijds ook mijn vinger gekneusd door een ruk aan de lijn. Die was dusdanig gekneusd dat daar blijvende klachten door zijn.
Ik heb een lerarenopleiding gedaan, en af en toe had ik dan een jongen met adhd in de klas. Eentje die zomaar ineens opstond en dan 4 stappen verder pas doorhad dat hij uit zijn bankje was. Zo is Dobby ook. Al 4 dierenartsen hebben uitgesproken dat ze hem toch wel "heel erg druk/ hyper/ typje adhd" vinden.
Homeopathie heeft tot nu geen baat gehad. Ik wil eerst alle opties proberen voor ik overweeg naar Utrecht te gaan om hem (eventueel) vol te laten stoppen met medicatie.
Toen Dobby de phenoral kreeg voor zijn epilepsie had ik ineens een rustige hond. Maar dat was prettig.
De hondenschool gaf tips wbt. het jagen die eigenlijk niet werkten. Ga het hierkomen oefenen bij vogels. Maar als hij eenmaal fixeerde kon er een bom afgaan... Ik heb hem toen consequent uit zijn evenwicht getrokken, en zodra hij wégkeek van de vogels beloond met een balletje. Het park hier zit vol met vogels, hem bij me roepen en dan "aandacht voor de baas" komt hier in het park neer op "hond geplakt aan je dij en niet los kunnen lopen". Het zit vól met vogels. Dus heb ik ingezet op het negeren van vogels. Het heeft 5 maanden geduurd, van januari tot mei, maar nu is het voor 99% goed. Als hij nu fixeert hoef ik maar "laat maar" te zeggen en het is goed. Dan gaat hij zijn eigen weg.
In mei heeft hij een tijdje losgelopen in het park. Dit ging de eerste week goed, maar dat is vrij normaal. Dan zijn ze nog onzeker(der). Toen werd hij bij het spelen door een herdershond in het water gedreven. Bij de volgende hond die we tegenkwamen, dook hij ACUUT weer in de sloot. Toen we dezelfde hond 100m van een sloot op een andere dag weer tegenkwamen renden ze 2 rondjes, en Dobby liet ons alle 3 achter om 100m verder de sloot in te duiken. Mijn conclusie: op het moment associëert hij honden met zwemmen. Weer vast dus.
Vanaf augustus zijn we op ons illegale veld buiten het park (honden mogen daar niet los) gaan oefenen. Voor het éérst reageerde hij op niet eten uit de bak thuis en eten buiten als beloning krijgen. Dit had ik vorig jaar in September en Oktober ook al geprobeerd, maar destijds heeft hij 2 maanden maar 1/3e van zijn eten gehad, omdat hij buiten het gewoon niet aanpakte of ving: veel en veel te afgeleid. Zelfs biefstuk werkte niet. Ik heb écht biefstuk gekocht. Hij nam het niet eens aan, buiten.
In augustus dit jaar werkte het wel. Ik heb sindsdien een bakje met kvv bij me. Eerst een paar weken aan de lange lijn (8m en 20m) hier laten komen. Daarna los. De eerste 3 dagen ging hij compleet uit zijn bol. Rennen, rennen, rennen. Maar wel komen als ik riep. En weer vrij geven, zodat hij leert dat komen niet betekent dat hij vast moet. Nu loopt hij 4? 5? weken iedere avond los. We spelen 20-25 minuten intensief met een balletje. Soms ziet hij niet waar het balletje valt en moet hij zijn neus achterna om te zoeken. Ook intensief werk dus.
Je zou denken, dit wérkt. Ik hetzelfde geprobeerd in het park. Ik had me voor genomen klein te beginnen. 2 keer bal gooien en weer vast. Gaan voor succes. Bal gegooid, bal terug. Bal gegooid... Dobby en bal rennen naar het water. En weer kwijt voor 30 minuten.
Het probleem met het zwemmen is ook dat aan de ene kant van de sloot losloop gebied is, en aan de andere kant niet. Dobby zwemt gerust naar de overkant, klimt aan de kant, rent tig meter verder om er verder weer in te duiken. Al zwemmend legt hij soms 200m af.
Er lopen drukke wegen rond het park, een doorgaande weg die dwars door de stad loopt, en ook een equivalent van een stadse snelweg (afgesloten voor alle verkeer behalve auto's) en een uitvalsweg voor de wijk. Je zult begrijpen dat hem maar laten gaan zonder dat ik een oogje in het zeil kan houden niet echt een aantrekkelijk idee is.
Inderdaad, ná het zwemmen is hij een ramp om mee om te gaan. Compleet over de rooie. Alsof ik hem weer net uit het asiel heb. Niet moe en voldaan. Hij jaagt weer. Hij reageert op ieder mens die hem misschíén wel zou willen aaien. Hij springt weer op tegen mensen. Hij rukt weer aan de lijn als er een blaadje ritselt. Hij gaat in de riem hangen als we een andere hond tegen komen. Álles wat hij geleerd heeft in het afgelopen jaar is metéén uit zijn hoofd zodra hij gezwommen heeft. Alsof er een delete functie in zijn hoofd zit...