Mijn Joop was een chihuahua met stamboom. Ik heb Joop bij een fokker weggehaald die klaar was met de bloedlijn en Joop daardoor niet meer nodig had. Joop was toen 2,5.
Maar, nou komt het, Joop had een aangeboren afwijking aan zijn luchtpijp en aan zijn neus. In zijn luchtpijp zat een knik en hij had een vernauwd neusje. Er mocht dus absoluut niet mee gefokt worden. Ik heb dat zelfs nog nagevraagd bij de fokker waar Joop geboren was. Via omzwervingen is Joop na zijn geboorte beland bij een fokker die er geen boodschap aan had dat Joop "gehandicapt" was.
Nu weet ik dat een kleinkind van Joop ter dekking staat voor teefjes. Het is een prachtige hond heeft diverse prijzen al gewonnen en het dna profiel is geregistreerd bij de raad van beheer Bovendien is de hond in kwestie gezond bevonden door de DA en is getest.
Ik heb nog leuk email contact gehad met de fokker in kwestie totdat ik meldde dat Joop de aangeboren afwijkingen had...toen was de lol eraf geloof ik. Heb nooit meer iets vernomen.
Ik gooi dan ook het volgende in de groep: Zou het verstandig zijn om hondjes waar absoluut nooit mee gefokt mag worden geen stamboom te geven? Dat er bijv wel een verklaring van "echtheid" of iets dergelijks wordt meegegeven?
Het zou een hoop leed kunnen besparen. Want het rasechte hondje met geregistreerd DNA profiel en alle mooie prijzen zou zomaar hetzelfde kunnen doorgeven aan nakomelingen.
Ik ben wel heel voorzichtig met de stelling: als je een stamboom hondje koopt weet je voor 100% zeker dat het goed is.
Hoe denken jullie erover?



3 doggies
. Reuen en teven met elkaar zonder en met stamboom komt ook regelmatig voor. Wel zou ik er voor zijn om die hondjes verplicht te laten stereliseren/castreren.

