hebben jullie troost gehad van de honden als je ziek was?

Heb jaren lang in de thuiszorg gewerkt, naderhand ben ik in de gehandicaptenzorg terecht gekomen, heb ik altijd met heel veel plezier gedaan, totdat mijn rug niet meer mee werkte. Ben toen na een aantal jaren in de wao terecht gekomen en zit ik nog in. Ik ben toen in een heel diep gat gevallen, van iedere dag rond de 60 mensen om me heen naar alleen thuis zitten, man en kinderen de hele dag weg.Me niet goed kunnen bewegen. In die tijd hadden we 2 teckels , die voelde heel goed aan hoe ik eraan toe was. Ik heb toen heel veel troost en aandacht van de honden gehad. Ze lieten me eigenlijk helemaal niet alleen, moest ik naar het toilet liep er altijd eentje mee, terwijl ze dit van te voren nooit deden, leek wel alsof ze dat afgesproken hadden. Of als ik even helemaal niks meer kon, bleven ze naast me staan totdat het wel weer ging, en nog meer van dat soort dingen. Na verloop van tijd dat ik me wel weer beter kon bewegen werd hun 'hulp'ook weer minder.

Was heel blij dat ik destijds de honden had, anders had ik waarschijnlijk veel langer nodig gehad om weer uit dat dal te komen.

Heeft iemand van jullie dit ook al eens meegemaakt?

groetjes Annelies

Ja, zeker wel.. Op dit moment zit ik in een best zware periode in mijn leven, zoals sommige weten. Vorige jaar een kl*te jaar gehad waar ik flink de nasleep van heb, ook met betrekking tot mijn eigen gezondheid. Iedere dag als ik thuis kom, staan er 2 mutsen, zo blij als wat, me op te wachten. Lekker op de hei wandelen en Keya neemt vrijwel geen afstand van me.. Beschermt me enorm. Luna is net loops geworden, dus die heeft even dr eigen ding ligt steeds in dr bench en is niet lekker. Maar ik vind wel dat je doorgaat voor je beestjes. Ze laten zichzelf niet uit, dus ben je verplicht om even te gaan lopen.. Iets wat soms toch heel fijn is ondanks dat je er totaal geen zin in hebt..

Groetjes,
Nathalie

Mijn honden lijken altijd precies aan te voelen wat ik nodig heb en wanneer. Ze weten wanneer ze uit de buurt moeten blijven of wanneer ze bij je moeten komen zitten. Ze likken de tranen van je gezicht als je huilt... mijn hond is mij meestal een betere steun dan een vrien(in)!

Komt ook waarschijnlijk doordat ze er meestal meteen zijn op het moment dat je het het hardste nodig hebt.

groetjes Annelies

Ik was ook vanuit een drukke baan met mensen met een verstandelijke beperking en veel hobbies en bijleren, opeens mijn werk,huis,dieren,familie en stuk van mijn vrijheid kwijtgeraakt.Van de 1 op de andere dag.Door iets waar ik totaal niets aan kon doen en zeker niet had kunnen voorzien.

Ik heb dus een tijdje geen honden kunnen hebben en dat was echt vreselijk.
Op het moment dat Raisa mijn leven instapte werd alles opeens zoveel mooier en lichter.En daarna met Shita en Saba erbij merkte je dat ze je leven opeens een positieve draai gaven.Ze leerde me eigenlijk om juist alle kleine dingen te zien en daar van te genieten en dat wat eigenlijk belangrijk is in het leven zo dicht bij je is en altijd om je heen.
En ze brachten vreselijk veel vrolijkheid in mijn leven.
Zonder hun had alles gewoon veel langer geduurd en was het allemaal toch veel zwaarder geweest.

Toen ik daarna 2 jaar bijna constant ziek was,lag Saba eigenlijk altijd bij me.Zodra hij uit het bos kwam,rende die gelijk naar me toe,gaf me een lik over mijn neus en kroop tegen me aan.Dat was zo lief altijd.Daar kon ik dan echt van genieten en dat maakte ziek zijn dan ook weer minder erg.

Groetjes Marianne

ziek op de bank, hond tegen je aan, herkenning!
Maar ook bij wisselende buien, ze komt meteen. Deed mijn boxer ook heeeeel erg goed, niet zeuren als je kop er niet naar stond enzo,

gaaf eigenlijk he>?

Liefs, Cynthia

De honden weten altijd precies als er wat met me is.
en passen zich ook heel makkelijk aan.
ze komen altijd gelijk naar me toe als er wat is. Ze beschermen me. en zijn echt mijn beste maatjes.

maar het mooie is als hun zich niet lekker voelen dan komen ze altijd heel stijf tegen mij aan liggen,en dan ben ik er weer voor hun. En zo zijn we er voor elkaar.

Met Abby is het zo als ze mijn man met tassen naar beneden ziet komen dan weet ze dat hij savonds niet thuis komt. en dat weet en voeld ze precies aan. maandag moest hij weer naar duitsland. en voelde ze al weer helemaal aan. ik die dan ook meestal even weer wat stiller ben. hoorde ik Abby ineens heel hard janken ze was echt aan het huilen arme meid. ze heeft ruim 2 uur in mijn armen gelegen.

maar ja vind het heel mooi dat honden zo goed met je meevoelen. en voel daaren tegen ook weer met hun mee.

groetjes natascha

De honden zijn er eigenlijk altijd meteen als er iets aan de hand is. Hoe het of waardoor het komt, heb geen idee, maar ik denk dat met mij er heel veel mensen blij zijn dat ze een hond of een ander huisdier hebben.

Is toch ook bewezen dat mensen met een huisdier vlugger beter zijn dan mensen zonder huisdier.

groetjes Annelies

honden zijn zo gevoelig met wat er met je aan de hand is.als ik ziek ben weten de honden zich heel goed aan te passen.
liggen dan ook bij mijn en als ik moeilijk loop gaan ze ook netjes uit de weg.
honden reageren ook echt op je gevoel.en de beste medicijn is ook meestal je hond.
groetjes jo

ja hoor herkenbaar , honden zijn slimmer dan de meeste mensen en hebben heel snel door als je een bepaalde stemming hebt
ik heb het bv eens meegemaakt met chintha onze inmiddels overleden hollandse herder ,ik had eens een keer behoorlijk zitten huilen op de bank , en gelijk kwam ze naar me toe en lag haar kop op schoot ,jaren later was ik eens vreselijk neusverkouden en chintha dacht blijkbaar ooh ze is weer verdrietig , weer kwam ze bij me en lag haar kop neer , alsof ze het herkende van de vorige keer

Kan je zien wat een dier voor je betekent.
We hebben zelf een eigen zaak. . m,n man heeft het elke dag druk.van s,morgens tot z,avonds
Ik heb m,n bezigheden daar ook bij.
Maar ben er vrij mee, hoe ik het in wil delen.
we hebben 5 kinderen,waarbij ik me van twee, erg zorgen maak.
(ziekte). kan m,n gedachten dan even verzetten wanneer ik ze om me heen heb.
Ook daarom ga ik mede steeds even naar de hondenforum.
geeft je afleiding,Als ik geen beestenboel om me heen had???
Had ik ook geen afleiding.

Ons hondje is pas een half jaar en 'snapt' al wanneer er iets aan de hand is. Pas een hele verdrietige periode gehad (nog eigenlijk) waarin flink wat tranen zijn gevloeid. En dan is hij bij mijn zijde met zijn hoofd op mijn schoot. De schat....

Maar ook als de kinderen huilen als ze gevallen zijn ofzo. Als ik ze dan troost komt hij er altijd bij zitten, totdat ze niet meer huilen... Lief hoor.

Heel herkenbaar.
vroeger ben ik heel ernstig ziek geweest.
Had tal van operaties en bestralingen achgter de rug en zat thuis.
Op de leeftijd van net 21 jaar.
Ellende als je niks kan en mag.
mijn eerste bouvier sheila voelde dat precies aan.
Altijd als ik het heel zwaar had dan was zij bij mij.
Kwam bij me op bed liggen en zorgde dat ik de moeite nam om op te staan en met haar te gaan wandelen.
Dagen dat het beter ging trok ze vaak haar eigen plan maar hield me altijd in de gaten.
Door haar ben ik altijd opgepept als ik het moeilijk had.
Sheila is echt een hele grote troost voor mij geweest.
Jullie snappen natuurlijk wel dat haar overlijden een heel groot verlies voor mij was.

Gr Liesbeth,Turbo en Luna

Is nooit gemakkelijk als een hond overlijd, zeker als de hond je goed heeft geholpen tijdens een moeilijke periode. De honden die ik heb gehad , hebben allemaal een speciaal plekje in mijn hart, zal er ook nooit geen vergeten, ze waren allemaal op hun eigen manier speciaal.

Groetjes Annelies

Nou dat snap ik Liesbeth.Je hebt samen toch een heel proces samen beleefd.
Zoveel troost en steun kunnen ze geven.
Geweldig is dat.
Dat schept toch een hele warme en goede band.

Groetjes Marianne