Duuk en ik zijn gisteren weer begonnen met de speurcursus. Of speurclub is het nu eigenlijk meer..
We zitten, op twee koppels na met dezelfde honden en mensen. Dit is positief, want het was een super groep. En omdat we nog maar met 4 koppels zijn, is het nog idealer geworden.
We hebben 3 sporen per koppel gelopen.
Het eerste spoor liep Duuk perfect, in sneltreinvaart werd het slachtoffer opgespoord.
Het tweede spoor was moeilijker. Er stond iemand op het spoor die niet het slachtoffer was dus deze moest genegeerd worden. Duuk snuffelt 2x, ruikt dat dit niet het slachtoffer is en zoekt in razend tempo door. En vindt vervolgens de goede persoon.
Het derde spoor was lang, heel lang. Hij rent en rent en ik er achteraan, maar aan zijn houding te merken hoefde ik niet te twijfelen of ie op het goede spoor zat. Bekaf (ik) bereiken we eindelijk de plek waar het slachtoffer zit. Ik was en ben zó trots op hem.
Als ik kijk naar het begin toen hij zich amper 3 minuten kon concentreren en nu! Hij is ontzettend gedreven en vastbesloten. Die knappe, prachtige kerel van bijna 16 maanden oud.
We mogen ons nu met recht gevorderden noemen en kunnen niet wachten tot we weer mogen.
Er zullen nog veel meer andere uitdagingen komen en de moeilijkheidsgraad gaat steeds meer verhoogd worden zei de groepsleidster gisteren.
Laat maar komen, wij zijn er klaar voor!



3 doggies







