Ik ken zelfs mensen die steeds een puppie aanschaffen, de hond gaat puberen en wordt volwassen
en deze wordt dan weggedaan.
De dag erna hebben ze weer een nieuwe pup, die
ook maar kort bij de mensen blijft.
Volgens mij vinden ze pups zo leuk en als ze
volwassen worden, is het voor hen over.
Gewoon niet te geloven.
Ze hebben ook een dochtertje dat vreselijk
met de hondjes omgaat, trekt, rent, schreeuwt,
ik kan daar niet tegen.
Mijn overbuurvrouw heeft hen wel eens daarop
aangesproken, maar volgens mij doen ze nog
precies hetzelfde.
En wat het ergste is, we kunnen daar niets aan doen.
Ik heb wel eens tussen neus en lippen gevraagd
waar de andere hond is, als ze met een nieuwe pup
aan komen lopen.
Dan hoor je, het ging niet meer, hij beet alles
kapot en dus ging de hond de deur uit.
Hij beet het dochtertje of iets in die trant.
Echt vreselijk.
En waar zo'n arme hond blijft of terecht komt,
wil ik helemaal niet weten.
Ik denk het asiel.
En als ik daaraan denk, breekt mijn hart.