Het valt me ineens op. Pippa en ik spelen veel buiten. Wandelen maar ik ga wel vaak even zitten en kletsen met mensen
Of picknicken. Zwemmen en thee drinken in de buurtboerderij. We zijn dan rustig de hele middag buiten. Pip is natuurlijk een halfwindhond. Dus de houdt van sjacen. Daar zijn sommige stukken geschikt voor. Het beste is samen elkker rennen met een andere rackethond. Maar echt lange wandelingen maak ik eigenlijk niet. Ineens valt me op dat mevrouw erg twijfelt om zich aan te laten lijnen. Ze gaat op een afstandje de andere kant op zijn loeren, en weer naar mij. Alsof ze wil zeggen"he toe nou nog even". Eerder was ze moe, kalm een dag nadat we veel gelopen en gedaan hadden. Nu niet. Mevrouw krijgt volgens mij behoefte aan de langere wandeling, conditie, het stevige werk. Dus ik check even wat jullie denken. Ik zie het natuurlijk en voel het wat ze wil. Hoeveel vinden jullie dat er gewandeld moet me mijn 9 maanden oude podencootje? (ik zit dus ook te denken om een springer aan te schaffen voor bepaalde stukjes, dan heeft ze dat al eens geoefend, kan ik het haar langsaaam leren voor ze groot is)



3 doggies
