Ik denk dat het tijd is om deze discussie wat te laten rusten. Het is niet de bedoeling en niet gezellig dat één persoon nu zo onder vuur komt te liggen.
Ik ben voor een positieve opvoeding. Zelf heb ik met het opvoeden van mijn eerste hond gemerkt dat fysieke correcties vooral averechts werken en de band met Chris werd pas goed toen ik daarmee ophield. Dat betekende een sprong in het diepe want ik had ineens geen enkel middel meer om zijn losgeslagen gedrag te corrigeren, behalve time outs, en rust erin brengen met mijn stem. En dan sta je daar op straat met een jonge dobermann reu die besloten heeft je te 'stellen', d.w.z. in je arm te gaan hangen. Omstanders erbij die denken dat je de meest agressieve hond hebt die ze ooit hebben gezien. En die versteld staan dat je dan met een rustig zacht stemmetje - ik heb een hele zachte stem - je vinger onder zijn halsband haakt en alleen zegt: Nee, Christo, nee. Niet doen. Nee. En zodra hij kalmeerde: goedso! Over soft gesproken! Maar dat werkte wel want het was de laatste keer dat hij dat deed.
Er zijn wel situaties waarin ik fysiek corrigeer, maar om dat nou te verheffen tot trainingsmethode, nou nee.
Als ze uit alle macht trekken dus me over straat te dreigen sleuren, waarmee ze de benauwde geluiden die achter hen opklinken voor lief nemen
, dan is het wel eens gebeurd dat ze op dat moment met de vlakke kant van mijn voet een ferme tik tegen hun kont kregen. Ik ben het wat dat betreft met Gorby eens, ze weten op dat moment verdomd goed dat ze fysiek sterker zijn dan ik, en maken daar misbruik van. Maar ik denk dan wel bij mezelf dat ik dan waarschijnlijk op sommige punten in de opvoeding een paar steken heb laten vallen.
De tik van mijn voet is dan overigens omdat het bij Chris op zo'n moment ontzettend veel kracht kost om hem terug te trekken en naast me te zetten voor een stevige toespraak, en ik bij Aidan als ik hem aan de lijn terugtrek het risico loop dat ik zijn knie beschadig, dat is me vroeger wel eens overkomen en dan liep hij vanwege een lijncorrectie twee weken mank.
Bij geen van beiden helpt stilstaan dat is alleen maar leuk, lekker staan en om je heen kijken.
Voor de rest stel ik op eindeloos veel wijzen grenzen zonder fysiek te worden. En ben ik er nog steeds van overtuigd dat als ik vanaf het begin toen ze nog pup waren de goede begeleiding had gekregen en hen een echt 100% positieve opvoeding had kunnen geven, ik het volkomen zonder fysiek corrigeren had afgekund. Wat dat is de makke aan fysiek corrigeren, je kweekt er honden mee die denken gaan denken in fysieke kracht, hoe sterk is het vrouwtje, hoe sterk ben ik, wie weet ben ik stekrer, laat ik dat eens uitproberen. Het heeft bij Chris ontzettend veel moeite gekost om dat eruit te krijgen.