Hachiko was voor mij degene die me echt heel diep heeft geraakt.
Ik was de film boven gaan kijken, en mijn vriend zat beneden tv te kijken...
Na de film ben ik huilend naar beneden gegaan...
Ik was zo verdrietig dat ik niet eens een woord kon uitbrengen...
Heb in mijn leven nog NOOIT zo gehuild bij een film...
Ook Marley en me vond ik heel bijzonder. Vooral omdat ik zelf een labrador heb die in promotie was, die heel onstuimig is... Ik herken zoveel van Lucky in Marley... Dus dat raakt natuurlijk ook! Heb nadien ook het boek gelezen.. En ik moet eerlijk toegeven... De laatste 5 pagina's heb ik overgeslagen... Het boek is nog anders dan de film, omdat het echt geschreven is door de eigenaar van Marley
De eerste Frank en Frey film vond ik ook erg aangrijpend... Vooral omdat het vosje en de hond op het einde geen vriendjes meer konden zijn. Ik had gezworen dat ik de disney film nooit meer zou zien, maar een paar maanden geleden was deel 2 op de televisie en tot mijn grote verbazing, kwamen hond en vos terug samen!









lach toch al snel bij het zien van een iets van wat met een hond temaken heeft,maar Marley & My vond ik als boek veel mooier als de film ,maar dat is meestal zo,Frank en Vrij heb ik toen erg om gehuild toen de oude hond dood ging 

















