Onze honden zijn een week in het pension geweest en we schrokken ons rot bij het ophalen van ze. Ons hart brak en die avond hebben we samen, mijn man en ik zitten huilen bij de honden. Afgrijselijk dat dit zo maar kan, heb er geen woorden voor. Het is een lang verhaal dus ik zal het hier niet plaatsen. Heb het wel op onze website staan dus mocht je het willen lezen ga dan naar www.balousennah.nl en kijk even onder het kopje "NIEUWS".
Dianne en een lebber van Balou en Sennah



















