(Even tussen neus en lippen door: ik heb geen hond en probeer te leren.)
Ik las net het topic over kalmerende signalen naar honden toe met o.a. het onderdeel; de begroeting.
Het deed mij denken aan mijn encounter met een New Foundlander vorige week en plots schaamde ik mij een beetje, want volgens mij was ik zeer onbeleefd volgens de honden etiquette.
Situatie: Ik kwam de lieve lobbes tegen met zijn baasje. Natuurlijk vergaapte ik mij, want ik zie hem zo vaak rondlopen en weet van een kennis dat het een hele lieve hond is en welopgevoed. Dus de man zag mij en ik vroeg toestemming om de hond te begroeten. Dat mocht, ik loop er recht op af en
ging naast de hond staan, boog een beetje voorover om hem op zijn kop te aaien. De lobbes keek stoïcijns voor zich uit, maar zijn baas begon meteen de hond zijn kraag te aaien toen ik zijn kop aaide. Als afleiding? Is het als vreemde naar de hond toe verkeerd om op de kop te aaien?
Ik kan zout op slakjes leggen, vrij goed zelfs,
maar was ik onbeleefd? En dan mijn volgende vraag: Hoe begroet je nu het beste een vreemde hond?
kirry




. Ondertussen kun je knipperen, likken, gapen etc. 

