Mijn ouders en zusje waren tot de conclusie gekomen dat het tijd werd dat het huis weer zou worden opgevrolijkt door een hondje. Vijf jaar nadat onze Maltezer Noppy en grijze Keeshond Sheba afscheid van ons hadden genomen was het genoeg geweest met de stilte.
Mijn zusje was vrij snel geïnteresseerd in een Shi Tzu en is geld gaan sparen voor een pupje.
Via marktplaats kwam ze terecht bij een fokker in Bemmel. Ze hebben een afspraak gemaakt en hebben mij gevraagd om mee te gaan.
Aangekomen bij deze fokker werden wij meegenomen naar een schuur met bakken vol hondjes. Caveliers King Charles spaniels waarvan 1 pupje bang in een hoekje zat. Golden Retriever pups met onzettend dikke buikjes. Een volwassen Labrador die op de dag zelf zou moeten bevallen. Shi Tzu’s van 10 weken die groter waren dan onze oude Maltezer. En dan natuurlijk het verhaal dat de moeder hondjes ‘toevallig’ bij zijn ouders zaten.
Mijn moeder en zusje waren zo gecharmeerd van de pupjes en wilden ze zo graag aanhalen. Hier wist de fokker ook goed op in te spelen.
Met mij had deze man iets meer moeite omdat ik hem confronteerde met het feit dat de beide ouderhonden aanwezig zouden zijn. Ook wilde ik weten uit welke bloedlijnen de ouders kwamen en de titels die andere honden in de bloedlijnen hebben behaald. Ik sprak hem aan op het bange pupje en zei dat ik de pups te groot vond voor de leeftijd die hij eraan koppelde. Uiteraard heeft hij nergens goed antwoord op kunnen geven. Hierna heb ik midden in zijn gezicht gezegd dat ik het onverantwoord vind om hier ooit een hond te kopen.
Conclusie:
Ik zou willen voorstellen om vrienden, kennissen en geliefden altijd te begeleiden bij het zoeken naar een hondje. Gun de mensen om je heen een gezond diertje en begeleid ze, als hondenliefhebber, hierin.
Als je zelf erg gevoelig bent voor kleine hondjes wil ik iedereen adviseren om een zakelijk ingestelde persoon mee te nemen die anders naar een situatie kijkt en je durft te wijzen op foute situaties en emotionele verhalen die broodfokkers ook graag ophangen.
Broodfokkers zijn voor de meesten van ons te herkennen. Voor heel veel mensen niet en daarom doen ze nog zaken. Ik denk dat wij het als taak op ons moeten nemen om mensen bij hen weg te houden. Alleen dan zal het hen niet meer lukken om al die pups kwijt te raken.
Graag jullie gedachten hierover. Ik denk namelijk dat wij dit idee moeten opnemen en er daadwerkelijk iets mee moeten doen.




















