Boris werdt ziek in maart dit jaar.
Op vrijdagavond begon hij over te geven, hele plakaten lag hij neer.
Nu geeft een hond wel eens vaker over, dus in eerste instantie maakte wij ons geen zorgen.
Maar het rare was, hij at niet meer, en had geen ontlasting.
Hij dronk wel heel veel.
Op maandagavond zijn wij met onze hond naar de dierenarts gegaan.
En na bloedonderzoeken, hadden zij wel het idee dat het probleem bij het maag en darmstelsel zat.
Het kalium gehalte in zijn bloed was ook heel laag en hij kreeg kalium toe gediend.
De volgende dag zouden zij verder gaan met de onderzoeken.
Ik heb vrij genomen om erbij te zijn, en samen met mijn dochter sta je dan net iets sterker.
Weer is er bloed afgenomen... en de dierenarts die toen dienst had was niet blij met het kalium gehalte in zijn bloed, die was namelijk veel te hoog.
Die wilde zij weer naar beneden brengen, want de kans dat hij een hart stilstand zou krijgen was heel erg groot.
Er werden rontgenfoto's gemaakt, en een echo, bij de echo was nog een arts aanwezig want zij zagen wel wat maar zij konden niet zeggen dat dat het probleem was.
Het advies wat wij kregen was hem vocht toe te dienen onder de huid en een laxeermiddel te geven en omdat ik zelf thuis was, mochten wij hem meenemen naar huis.
Maar als hij ziek zou worden of buiten westen zou raken dan moesten wij meteen terug komen.
Ik heb alvast een kleed neergelegd, dat mocht het mis gaan, dat wij hem dan zo naar de auto konden dragen.
Boris voelde zich niet echt lekker en lag veel in de tuin, maar omdat hij een laxeermiddel had gekregen, ben ik veel met hem uit geweest.
Een keer moest hij overgeven en piepte daarbij en zakte door zijn achterpoten. maar daarna scheen het weer goed met hem te gaan.
Ik heb nog even gebeld, dat Boris dus met het uitgaan had overgegeven maar nu weer een beetje speelde.
Hun advies luidde breng hem maar dan gaan wij hem opereren.
Wij hadden zoiets van maar waaraan dan... zij konden niks vinden en toch opereren.
Nu kan ik niet zomaar 700 euro neerleggen voor een operatie en de stand van alle onderzoeken stond al op 350 euro.
Wij besloten het nog een nacht af te wachten.
Maar s'morgens was Boris duidelijk heel erg verzwakt en dat is niet raar na 5 dagen niet eten, ik moest zijn kop vast houden, want dat was al teveel voor hem.
Wij hebben gebeld naar de dierenkliniek dat wij hem kwamen brengen en dat zij hem toch maar moesten opereren.
Maar wel met een afbetalingsregeling, en hun woorden waren, dat dat geen probleem was, en dat dat van latere zorg was.
Mijn man heeft hem gebracht en zij gingen gelijk met hem aan de slag.
Zij zijn 4 uur met hem bezig geweest, en de oorzaak van zijn problemen was een sok die de uitgang blokeerde van zijn maag naar de darmen, en die was weer verbonden met een lange draad die vast zat aan een sok die in zijn dikke darm zat.
De draad had zijn dikke darm door gesneden, en dat is vergelijkbaar met een mens die een acute blindedarm onsteking heeft die gesprongen is.
De inhoud van zijn darmen is in zijn buikholte terecht gekomen.
Op dit moment hadden zij Boris niet verder meer moeten opereren maar hem in zijn narcose in moeten laten slapen.
Maar hij had 10 % kans op overleving dus zijn zij verder gegaan met de ingeep.
Wat ik dus niet kan begrijpen.
S'middags kregen mijn dochters een telefoontje, Boris mocht opgehaald worden, en toen zij daar aan kwamen was het een foutje, Boris was heel ziek.
Hij reageerde wel op de stemmen van mijn kinderen.
Sávonds moesten wij maar terug komen voor een gesprek met de DA.
Toen mijn ik sávonds terug kwam van mijn werk stond mijn jongste dochter huilend in de deuropening.
En toen wist ik het al... Boris is dood.
Wij zijn nog geweest en hebben afscheid genomen van een vreselijke lieve hond, en hebben nog wat gesproken met de dierenarts.
Daarna hebben wij veel problemen gehad met die kliniek, omtrent de rekening, eigenlijk heel jammer want ik kwam daar graag, ik kon achteraf geen afbetalings regeling treffen, alles wat ik voorstelde was niet goed, toen ben ik zelf maar een bedrag per maand gaan afbetalen.
Dus met het verdriet van het verlies een gezonde hond en onze grote vriend van bijna 5 jaar, hadden wij ook nog eens een enorme schuld bij die kliniek
Er werdt mij gezegd gewoon te blijven komen maar ik kreeg toch iedere keer weer die rekening om mijn oren, en voelde mij daar naar bij en ik voelde mij daar niet meer welkom.
Het hele bedrag is inmiddels betaald, maar wij gaan op zoek naar een andere kliniek, en ik hoop dat ik die ook ga vinden en waarmee de klik ook aanwezig is.
Ik heb 2 honden en 5 katten, en draag mijn verantwoording over deze, en wil mijn kanjers de allerbeste hulp geven.
Voor Onze lieve Boris die nu achter de regenboog is.. Rust zacht kanjer 






























