Ik heb sinds kort nu ook een beagle puppy en ik werk hele dagen en m'n vriendin parttime in de horeca..
Maar we hebben denkelijk een godszegen gehad met Kira, want ze kan redelijk goed tegen alleen zijn, alhoewel ze niet echt alleen is, ze heeft haar kameraadje Sammy de Kattige Kater
(een 7 maanden oud Katertje) en die twee zijn onafscheidelijk in huis.
We zijn gelijk begonnen haar te laten wennen korte tijden alleen te zijn, door eerst haar enkele minuten alleen te laten, en dit langzaam opbouwend...
Meestal " jankt " ze even 2 minuten maar is daarna stil, en breekt het huis samen met de kat volledig af :P
Het slopen blijft een probleem, ze is daarom ook een echte beagle, zit in d'r bloed, dus we hebben haar overladen met speeltjes, waarvan 1 speeltje (De Kong) haar favoriet is, dit is gewoon een rubberen HOLLE bal, waar je snoepjes in kan stoppen.
Door het bijten erop, kan ze soms er een snoepje uithalen,als belonig, en ondetussen kan ik blij mededelen mijn schoenen en sokken ondertussen langzaam uit het lijst van favoriete verboden speeltjes is gehaalt
..
Maar het blijft een drama, en opzich zie ik het positiev wel ervan in, ze dwingt me om me eigen troep op te ruimen, zo niet, dan doet Kira het wel voor me :S..
Gemiddeld is kira door de weeks nu 4 uurtjes alleen,n zonder echte problemen of gejank, en dagen dat het langer duurt, kan ik haar gelukkig onderbrengen bij mijn moeeder die graag even op haar past.
Beagles zijn eenmaal niet makkelijke hondjes, en je zal heel veel tijd in training moeten stoppen om hun beedje goed te leren luisteren, en hun te laten weten wat de grens is..
Maar ondertussen zie ik zelf nu langzaam het resultaat van vele uren oefenen zich terug te betalen, ze ontpopt zich tot een goed luistert hondje, die terug komt als ik haar roep, zelfs als ze druk aan het spelen is, en in huis is ze een echte knuffelbeertje.