Vanmiddag spraken we mensen die een prachtige witte hond hebben. Lijkt op een bordercollie, maar dan vrijwel helemaal wit.
We lieten hem heel voorzichtig kennis maken met onze dames, want we wisten dat het een heel bang hondje was. Toen hoorden we het hele verhaal:
Het hondje kwam uit een asiel. Ze hadden het gevonden op de asielsite, waren naar Amsterdam gereisd en waren verkocht. Maar in het asiel twijfelden ze of het een goed plan was het hondje mee te geven. Ze hadden het beestje als zwerfhond moeten vangen met een vangstok. Hij had een teek op zijn kop en hij was zo bang toen die verwijderd moest worden, dat hij een muilkorf om moest. Hij was bang voor mensen, voor honden, kortom voor alles. En juist daarom wou deze vrouw hem hebben, ze zag de uitdaging, al had ze weinig ervaring met honden.
Ze hebben er, samen met de gedragstherapeut heel hard aan gewerkt. Zij, maar ook hun kinderen, zijn allemaal in het begin een keer stevig gebeten. "Maar als mijn dochter de hond te stevig vastpakt om te knuffelen en wij zien dat niet, dan is dat onze schuld en de schuld van onze dochter, die had kunnen weten dat dat niet kon...Hoewel iedereen vond dat we hem in moesten laten slapen hebben we dat niet gedaan."
Ze hebben het beestje nu 6 jaar, hij is nu al op leeftijd. Voor andere honden is hij nog steeds bang, maar hij kan los lopen, luistert prima en is voor het hele gezin een prima hond. Ook door vreemden laat hij zich nu aanhalen, al is hij op zijn hoede.
Ik vond het een prachtig verhaal. Niet opgeven, blijven vertrouwen dat het goed komt, al zegt iedereen van niet...Ik heb er bewondering voor.


3 doggies















Daar zouden er npg veel meer van rond moeten lopen echt toppie...




