BELANGRIJK syringomyelia veel bij kleine hondenrassen

tv programma ZEMBLA zoekt cavalier-eigenaren waarvan hun hondje
syringo heeft, voor een documentaire.
recent bericht!!

Wat goed zeg, dat Zembla daar aandacht aan gaat besteden.

Bijou,

Het lastige is dat de ziekte niet altijd met krabben begint. Het zijn heel veel symptomen die bij iedere hond weer op een ander moment op kunnen treden. En sommige honden krijgen bepaalde symptomen zelfs nooit. Er kunnen dus zelfs honden zijn die niet krabben, maar wel pijn hebben of andere neurologische verschijnselen. Op mijn site staat een tekst die ik heb geschreven voor het tijdschrift Hondenmanieren: members.upc.nl/j.teunissen83/Syringomyelie_gedrag.pdf

Heb je na het lezen van de tekst nog vragen, stel gerust!

Lieve Max
helaas moesten we je na 4,5 jaar laten inslapen.
We zullen je never nooit vergeten.
het verdriet is heel groot je was een echte trouwe kanjer

Lieve mensen denk goed na voor je een caveliertje aanschaft de gegevens die ik van internet gehaald heb zeggen dat 50-80 % synringomylia kan krijgen.


ontroostbaar

Chiari-lijkende Malformatie en Syringomyelie

Een ziektebeeld dat snel wordt verward met een gedragsprobleem

Een chiari-lijkende malformatie is een neurologische aandoening waarbij simpelweg gesteld kan worden dat de schedel te klein is voor de hersenen. Hierdoor worden de kleine hersenen via het achterhoofdsgat naar buiten gedrukt. Het ruggenmerg begint bij het achterhoofdsgat en hier ontstaat een blokkade. Dit uit zich in een verstoring van de normale beweging van het hersenvocht en abnormale drukverhoging binnen en rondom het ruggenmerg. Als gevolg hiervan kunnen er holtes in het ruggenmerg ontstaan, ook wel bekend als syringomyelie. Voor het gemak gebruik ik in deze tekst alleen syringomyelie als verzamelnaam voor de twee aandoeningen samen. De ziekte kan alleen met behulp van een MRI-scan worden vastgesteld en pas dan is te zien of er alleen sprake is van een chiari-lijkende malformatie of dat er daarnaast ook holtes in het ruggenmerg zijn ontstaan.

Misschien begint er bij een aantal van u wel een belletje te rinkelen na het lezen van de uitleg over de ziekte. Dit verhaal is namelijk de laatste tijd behoorlijk vaak in het nieuws geweest omdat de aandoening op grote schaal voorkomt bij de Cavalier King Charles Spaniël. Maar het kan ook zijn dat ondanks alle media-aandacht toch niet van de ziekte heeft gehoord. Dit is niet zo vreemd, want tot voor kort genoot het ziektebeeld onder deskundigen nog maar weinig bekendheid en liepen er om deze reden nog maar weinig honden met de diagnose syringomyelie rond. Inmiddels is bij de meeste dierenartsen bekend dat deze ziekte bij de Cavalier King Charles Spaniël regelmatig voorkomt, waardoor er meer officiële diagnoses worden gesteld. Tegenwoordig is de kans dus een stuk groter dat u tijdens de wandeling met uw hond of bijvoorbeeld op de hondenschool een eigenaar tegenkomt die verteld over zijn/haar Cavalier met syringomyelie.

Helaas zijn er ook meldingen van gevallen van deze ziekte bij andere rassen, iets wat nog niet erg bekend is. Hier volgt een opsomming:

– Yorkshire Terriër.
– Kleine Griffon
– Maltezer
– Chihuahua
– King Charles Spaniël (ander ras dan de Cavalier)
– Dwergteckel
– Bichon Frisé
– Mopshond
– Shih Tzu
– Havenezer
– Staffordshire Bull Terriër
– Pekingees
– Franse Bulldog
– Japanse Spaniël
– Boston Terriër
– Jack Russel Terriër
– Toypoedel en Dwergpoedel
– Dwergkeeshond
– Dwergpincher

Maar ook kruisingen kunnen de ziekte hebben. Officiële diagnoses zijn gesteld bij een kruising:

– Cavalier x Beagle
– Labrador x Border collie
– Chihuahua x Teckel
– En een Boomerhondje waarvan de afstamming niet bekend is.
– Symptomen van de ziekte

Het meest belangrijke symptoom van syringomyelie is pijn, die zich op verschillende manieren kan uiten. Honden hebben vaak last van aangezichtspijn en hoofdpijn. De hond uit dit door met het gezicht overal langs te wrijven. Dit kan langs een stoel, maar ze kunnen ook gaan rollen in hun mand of op het grasveld. Op foto's kun je goed zien dat honden hun ogen samenknijpen van de pijn. Het hoofd kan soms zelfs gloeien en de spieren in de nek kunnen verhard zijn. Je ziet honden ook vaak met beide voorpoten gespreid op de grond liggen met een droevige en wanhopige gezichtsuitdrukking. Ze smakken met de mond, gapen veel en schudden met het hoofd. Verraderlijk is dat we deze verschijnselen ook kennen als stress-signalen, wat het erg lastig maakt om ze te interpreteren als signalen van hoofdpijn. Kenmerkend is dat ze bij hoofdpijn te pas en te onpas optreden, terwijl er bij stress een duidelijke aanleiding moet zijn.

Bij het slapen proberen de honden het hoofd in een verheven positie te houden door het bijvoorbeeld op een kussen te leggen. Soms hoor je bij het slapen of doezelen de hond een zact piepgeluid maken bij het ademhalen. Als een mens het hoofd van de hond aanraakt, laat deze stress-signalen zien(nu wel met een duidelijke aanleiding, nl. pijn) en het komt zelfs voor dat de hond van zich af bijt. Honden die altijd balgek waren, laten ineens hun bal rondslingeren en het eten van harde voeding kan ook plotseling geweigerd worden.

De ziekte brengt ook een aantal vreemde neurologische symptomen met zich mee. Aan het hoofd kan men het volgende waarnemen:
– Scheefstand van de kop
– Knipperen met de ogen
– Natte ogen
– Vergrote pupillen
– Doofheid
– Verkrampte kaken
– Likken aan voorwerpen
– Vliegen happen
– Slik problemen
– Hoesten
– Slaapapneu en snurken.

Door de abnormale druk op de hersenen kan de hond gedragsmatig ook gedereguleerd raken, symptomen hiervan is het vermeerderd/verminderd reageren op prikkels. Bij het vermeerderd reageren op prikkels, reageert de hond overdreven en is moeilijk af te remmen. Bij het verminderd reageren, lijkt het of de hond bepaalde prikkels uit de omgeving niet opmerkt.

Niet alleen hoofd

de pijn beperkt zich niet alleen tot het hoofd en aangezicht. Overige delen van het lichaam kunnen ook pijnsensaties ervaren. Er kan zelfs een scoliose of hernia-achtig beeld ontstaan. Honden kunnen plotseling schreeuwen of gillen door pijnscheuten die zij ervaren. Een ander kenmerkend symptoom is het als pijnlijk ervaren van een gewone aanraking (allodynia). De hond vind het niet fijn om op bepaalde plaatsen van het lichaam aangeraakt te worden en laat bijvoorbeeld het borstelen of het omdoen van een halsband niet toe. Bij het begroeten laat de hond veelal vermijdingsgedrag zien. Door allodynia kan ook bijvoorbeeld een takje in de vacht als pijnlijk worden ervaren en wil de hond niet meer verder lopen voordat het takje is verwijderd.

Op neurologisch gebied kan men bij de rest van het lichaam de volgende verschijnselen waarnemen:

– Krachtsvermindering in de poten
– Afname van spierweefsel
– Verlamming van de achterhand
– Evenwichtsverlies
– Omvallen
– Wegglijden van poten
– Flexibele pootstand bij zitten/liggen
– Korte passen bij het lopen
– Waggelend lopen en een scheve stand van de voeten(te zien aan afslijten nagels en te
horen aan een veranderend geluid op een harde ondergrond).

Krabziekte

Als laatste nog een belangrijk symptoom: jeuk! Door dit symptoom is de ziekte bekend geworden en wordt het in de volksmond ook wel de krabziekte genoemd. Vijftien jaar geleden viel het een fokster van de Cavalier King Charles Spaniël op dat zij op tentoonstellingen wel erg veel Cavaliers zag krabben. Mede dankzij deze fokster kwam er een onderzoek waarbij een grote groep Cavaliers werd onderzocht met behulp van een MRI-scan.

Door de jeuk krabben de honden veel aan oren en nek, vaak tijdens het lopen. Ook zie je ze vaak op hun poten bijten of aan de poten likken. Erg typisch is ook het zogenaamde fantoomkrabben. De honden krabben, meestal met de achterpoten, doelloos in de lucht in de buurt van de schouder of borstkas. En het kan ook voorkomen dat er momenten zijn dat zij met dezelfde manier van krabben het lichaam juist wel wil raken.

Gemoedstoestand van de hond

Na het lezen van bovenstaande ellende mag duidelijk zijn dat de hond hierdoor niet bepaald lekker in het vel zal zitten. Honden raken prikkelbaar, angstig en onzeker. Het is duidelijk te merken dat honden geïrriteerd zijn en een slecht humeur hebben. Ze zijn rusteloos en veranderen veel van ligplaats. De hond zoekt vaak koele plekken op, omdat dit verlichting geeft. Honden die altijd lekker comfortabel opgerold in hun mandje lagen, liggen ineens erg vaak gestrekt op de koude vloer.

Ontmoetingen met andere honden, mensen en kinderen zullen met spanning worden ontvangen. Vooral onstuimig gedrag en plotselinge bewegingen roepen angst op. Dit is te zien aan de lichaamshouding en aan de nodige stress-signalen. Worden deze genegeerd, dan zijn er honden die met agressie reageren, maar er zijn ook honden die grensoverschrijdend gedrag lijdzaam toelaten. Verder raken honden door de pijn vermoeid en vermindert de motivatie voor activiteiten waar ze in het verleden altijd enthousiast over waren. Het komt zelfs voor dat honden op een gegeven moment helemaal niet meer willen wandelen.

Verborgen pijn

Ook al geeft de opsomming van simptomen de indruk dat syringomyelie bij de hond duidelijk waarneembaar zou moeten zijn, in de praktijk valt dit tegen. Ieder individu laat namelijk weer andere symptomen van de ziekte zien, waardoor geen enkel verhaal hetzelfde is. Het grootste misverstand is dat alle honden met syringomyelie hysterisch krabben, dit is niet het geval. Erg verraderlijk is ook dat de pijn wisselend optreedt, waardoor deze moeilijk te lokaliseren is. De leeftijd waarop een hond klachten ontwikkelt, kan variëren van pup tot volwassen hond van 10 jaar. En symptomen sluipen er vaak geleidelijk aan in, waardoor bij de eigenaar gewenning aan het pijngedrag ontstaat.

Toch blijven honden ondanks de pijn die zij ervaren vrolijk en kwispelt hun staart nog steeds enthousiast. Dit maakt het wel erg lastig voor een eigenaar om zich voor te kunnen stellen dat de hond een zware en pijnlijke ziekte onder de leden heeft. Honden vormen voor zichzelf het grootste gevaar om met pijn door het leven te moeten gaan, omdat ze zo stoïcijns zijn! Dierenarts Mark Evans verwoordt dit erg mooi in de documentaire 'Pedigree Dogs Exposed'

Aanstellerige hondjes

Het feit dat er veel gezelschapshondjes worden getroffen door deze ziekte, vertroebelt het beeld ook. Over gezelschapshondjes en hun eigenaren bestaan nu eenmaal de nodige clichés. Zelf heb ik altijd grote honden gehad en bij toeval is er een kleine King Charles Spaniël in mijn leven gekomen. Tot zijn zevende jaar heb ik probleemloos met hem kunnen trainen, maar vanaf deze leeftijd begon hij vreemd gedrag te vertonen. Achteraf weet ik dat dit gedrag is ontstaan doordat hij syringomyelie had. Vanaf het moment dat zijn concentratie minder werd en hij begon te weigeren om te lopen, kreeg ik van alles naar mijn hoofd geslingerd. Een paar voorbeelden:

– 'de hond neemt een loopje met je'
– 'hij is verwend'
– 'kleine hondjes moeten ook kunnen wat grote honden doen'
– 'je moet niet zo voorzichtig met hem omspringen'
– 'het hondje wil graag aandacht'

Ik verwonderde me hierover, want de eerste zeven jaar van zijn leven was alles goed gegaan en nu ineens zou het aan mijn omgang met de hond liggen? Ik was niets anders gaan doen dan in de zeven jaar daarvoor. En met mijn vorige honden had ik nooit ervaren dat zij na een aantal jaren ineens niets meer wilden. Gelukkig ben ik twijfel blijven houden en heb ik besloten om onze gewoontes niet aan te passen of nog erger, om te gaan corrigeren!

Helaas heb ik meer eigenaren van honden met syringomyelie gesproken met soortgelijke ervaringen. Er zijn zelfs honden op gedragsmedicatie gezet omdat er werd gedacht aan stereotiep gedrag. Ik hoop dit artikel mag fungeren als een eyeopener om altijd goed naar onze honden te blijven kijken en niet te snel conclusies te rekken. Laten we ook niet vergeten dat 60% van de gedragsproblemen een lichamelijke achtergrond heeft (Mugford). Wat niet wil zeggen dat een hond met syringomyelie helemaal geen gedragsbegeleiding nodig heeft, integendeel! Maar de therapie moet dan worden ingesteld op de afname van stress die is ontstaan door de ziekte. Daarnaast is stressreductie van belang omdat de druk in het hoofd door stress wordt verhoogd, iets wat bij deze ziekte natuurlijk extra vervelend is. Alle hulp is welkom voor deze honden en hun eigenaren, want zij hebben het zwaar. De toekomst van een hond met syringomyelie is niet rooskleurig en als pijnstilling niet meer voldoende werkt, is euthanasie de enige optie om de hond verder lijden te besparen.

Auteur: Julie Eenstroom

Ontroostbaar@ik wens jou heel veel sterkte.Ik weet hoe vreselijk verdrietig dit is.Ik heb mijn Cavalier,Puk,14 dagen geleden moeten laten inslapen.Hij was pas 6 jaar oud .Hij had vanaf Pup syringomyelie .Het is niet te verteren als je,je hondje op zo een jonge leeftijd hebt moeten laten gaan.
Ik hoop dat jij het een plekje kunt geven.
Mij is dat nog niet gelukt.