Eigenlijk was ik van plan om niet meer te reageren omdat ik het eerst even allemaal moet verwerken etc. Ik heb ook bewust geen reacties meer geplaatst op het forum/dit topic. Ik had mijn verhaal duidelijk gemaakt, uitgelegd waarom ik zo deed als ik deed en mijn excuus aangeboden voor het verpesten van de avond.
Maar nu lees ik de reactie van Lisa en dan moet me toch nog even wat van het hart!
Allereerst dat 1 ding heel duidelijk was: mijn fouten. Te veel bezig met andere dingen en dus niet mijn hond. Er waren eigenaars van een pup van Dobber gekomen en ik vond het zo geweldig weer eens met hun te praten dat ik Dobber niet goed in de gaten heb gehouden. En daardoor ook te weinig aandacht heb gegeven aan mijn eigen hond. En ik heb de verkeerde keuze gemaakt om mijn training met Dobber boven het algehele belang van een goed verloop te zetten. Ik wilde Dobber leren dat 'klaar' ook 'klaar' is en heb daardoor niet goed ingeschat dat drie enthousiaste honden konden gaan vechten en dat de frisbee daar de aanleiding voor kon zijn. Daarvoor heb ik dan ook mijn excuses aangeboden.
Dat de anderen door hadden dat het ging escaleren dat klopt, maar pas toen de honden al aan het vechten waren en Lisa en de vriend de honden uit elkaar hielden, toen pas raadde Lisa me aan de frisbee weg te doen. Ik heb vanaf het begin niet in de gaten gehad hoe snel het allemaal kon escaleren en ik heb het ook niet goed ingeschat. Maar toen Lisa begon over de frisbee, ging het allang met meer over de frisbee. Het hele gevecht was al veel eerder. En ik heb in die hele escalatie ook niet meer gedacht aan die frisbee in mijn hand (waar ik uberhaupt al niet mee bezig was). Dus dat 'Nynke het allemaal wel wist' ging niet helemaal op. Ik had Het MOETEN weten, maar dat is iets anders dan 'het al wist'. Toen Lisa dat vroeg, was het de eerste keer dat iemand het zo luid zei dat ik het kon horen. Van de rest die het daar van wat ik hoorde van Esther ook al over had, heb ik niks gehoord, helaas.
Toen Dobber en Boebie en Cheeko aan het ruzieen gingen, liepen wij in eerste instantie door (in de hoop dat de honden op zouden houden en ons voorbeeld zouden volgen). Wat ze dus niet deden. Op een gegeven moment hield de vriend van Lisa Boebie vast terwijl Dobber, Cheeko, Lisa en ik een eindje verderop stonden. Dat omdat Boebie en Dobber de ruzie 'hadden' en Cheeko meedeed met Boebie. Al de hele tijd. Toen Boebie niet meer meedeed werden Cheeko en Dobber ook wat rustiger alleen werd Boebie toen weer losgelaten en waren we weer terug bij af. Het was ook tijdens het vasthouden van die vriend dat Lisa zei dat ik de frisbee moest opruimen. Waar het toen dus helemaal niet meer over ging want ze hadden totaal geen ook voor het ding (na het gevecht ook niet) en tijdens ons gesprek werd Boebie ook al weer losgelaten.
Toen hadden we gewoon de honden moeten aanlijnen en elk een kant op moeten gaan. Maar dat is achteraf gepraat. Dus de honden weer in gevecht (Cheeko deed ook weer volop mee). Aan de communicatie van de honden was duidelijk te zien dat Dobber de onderdanige was en zich ook zo opstelde. In het begin van het gevecht waren ze beide hard tegen hard, maar al heel snel daarna was duidelijk dat Dobber zich onderdanig opstelde naar de andere honden.
Dobber: consant likken, defensief de tanden laten zien, walvis ogen, holle rug, vaak ingedoken zitten en de andere keren half op de grond liggend.
Boebie had de staart recht omhoog, bleef de hele tijd staan en had de oren naar achteren. Zij was ook degene die de hele tijd de aanvallen begon waarop Dobber dan weer antwoordde (ook weer op de buik liggend en Boebie staande).
Ik heb verder goed op de lichaamstaal van Cheeko gelet omdat ik al moeite had om zoveel mogelijk te lezen van Dobber en Boebie (en ik ben ook geen expert in hondenlichaamstaal). Maar van wat ik op kon maken was Dobber de onderdanige (die was ook de hele tijd de geachtervolgde) en Boebie de dominante. En zeg het me maar als ik het mis heb, maar gekeken naar de totale houding van Dobber (MET opgetrokken lip) heb ik niet het idee als ze de dominante hond was.
Wat mij toen opviel was dat Boebie en Cheeko daar totaal niet op reageerden die gingen ook de hele tijd gewoon door met 'aanvallen'. Toen bleven we op een gegeven moment maar staan en heb ik het initiatief genomen om tussen Boebie en Dobber te gaan staan en zo (van wat ik gelezen heb) de honden te laten merken dat we hier geen zin in hadden. Omdat de meest logische oplossing niet in mij op kwam (aanlijnen en wegwezen) heb ik voor deze actie gekozen waar ik verschillende keren over gelezen heb.
Het was ook toen dat Lisa en de vriend weggelopen zijn en Boebie en Cheeko daar latend. Die waren toen nog steeds aan het ruzie maken en ik stond daar de tussen. Op een gegeven moment heb ik Boebie bij haar tuigje gepakt en haar naar achteren gehouden. Ze schoot telkens lang mij heen om Dobber te pakken. Dobber lag ondertussen de hele tijd tussen en achter mijn benen en Boebie zat voor mij de hele tijd te blaffen. Cheeko beet Dobber van achteren al werd dat minder toen ik Boebie bij Dobber weg hield. Zo heb ik ze een tijdje uit elkaar kunnen houden en had ik het idee dat het ook wat rustiger werd.
En opeens begonnen ze dus weer (natuurlijk niet 'opeens' maar is was niet echt in de positie om uitdagend starende blikken etc. te zien) en redelijk snel daarna kwamen Lisa en haar vriend weer terug. Haar vriend heeft Boebie direct aangelijnd en is de andere kant opgelopen. Cheeko bleef bij Lisa en inmiddels waren ook Jelle met zijn moeder en hun twee pups langs gekomen. Die kwamen dus net na het gevecht aan (Dobber en Cheeko was nadat Boebie weggegaan was niks meer mis mee) en Cheeko reageerde ontzettend lelijk naar 1 van de pups. Waarschijnlijk door de adrenaline van het gevecht. Dobber deed gelukkig niets want anders had ik daar ook nog een probleem mee gehad.
Overigens, Nadat ik nog meer gekrijs hoorden ben ik terug gegaan, mijn vriend was het zo ontzettend zat en heeft boebie aangelijnd en is weggegaan...
Dat gekrijs was van Dobber. Het was toen het Boebie lukte toch om me heen te komen (terwijl ik haar bij het tuigje had) en het haar lukte zich in Dobber vast te bijten achter en in haar oor. Cheeko pakte Dobber toen hij haar kontvel en begon daar aan te trekken. Toen het niet lukt om ervoor te zorgen dat Boebie los zou laten, heb ik haar opgetild aan het tuigje (dat had ik de vriend van Lisa eerder op de avond ook zien doen toen Boebie niet een balletje los wilde laten). Dat hielp echter niet want Boebie bleef vasthouden. En Dobber bleef maar janken en je schrijft dat jullie daarom terug waren gegaan. Eindelijk... Boebie had toen net losgelaten en kon ik weer voor me krijgen zodat ik weer tussen beide honden in stond.
We zijn toen met ons 8en (4 mensen en 4 honden) verder gelopen met Dobber nog steeds los en even later Cheeko ook. Cheeko wilde de hele tijd spelen met Dobber (buighouding, likken, snuffelen, kwispelen etc.) alleen had Dobber daar geen zin in.
Toen Lisa de kortste weg terug is gelopen naar haar vriend kon ze Cheeko ook niet eens mee krijgen omdat die maar bij Dobber bleef. Uiteindelijk is Cheeko aangelijnd meegenomen door Lisa en wij doorlopen naar de rest. Die direct ook verder liepen omdat ze ook het risico niet wilden lopen dat Dobber raar ging doen tegen hun honden.
De eigenaars van Rocky had ik aan het begin gevraagd of ik een foto mocht maken van Rocky en Dobber samen. Dus dat hebben we nog gedaan (gelukkig ging alles goed en ook andere honden die we tegen kwamen waren geen probleem) en daarna zijn wij ook naar de parkeerplaats gelopen. Waar Esther dus naar me toe kwam voor een gesprek over het hele verhaal.
En ik wil het best toegeven, ik was in het begin echt even kwaad. Zowel op Esther als op meerdere mensen uit de groep. Wat ik vooral heel vervelend vond was dat niemand maar dan ook niemand ook maar iets zei over hoe ik me misschien beter kon opstellen.
Ik ben nu het pispaaltje (en ik heb dingen verkeerd gedaan) maar ik was niet de enige die een speeltje mee had, en ook niet de enige die een hond heeft die gek op een bepaald speeltje is. Nu is het bij mij verkeerd gegaan en krijg ik de shit over me heen. Ik kan daar wel tegen, en ik ben blij dat ik veel geleerd heb van deze avond (en dus vooral van het gesprek met Esther).
Overigens, Dobber is ook niet zonder kleerscheuren uit de strijd gekomen. Bij Dobber zijn ze alleen minder zichtbaar maar zij heeft ook de nodige wonden en blauwe plekken (hetzelfde geld voor mij).
Ik vind het jammer dat in dit geval maar naar 1 gedupeerde word gekeken en dat is de partij van Lisa en haar hondjes. Want zij waren niet de aanleiding van het gevecht, dat was iemand anders. Ik heb weken lang naar deze wandeling uitgekeken en voor mij is het dus ook een geweldige ramp geworden. Ook omdat Dobber eindelijk wat rustiger reageerde op andere honden en omdat ik de GS altijd super leuk vond.
Dus voor mij hing er net zo goed een domper op de avond en ik wilde dat eerst goed verwerken voor ik weer op HP ging posten. Dat ik niet alles klakkeloos aanneem van anderen, wil nog niet zeggen dat ik ongevoelig ben of zo hoor! En als ik nu al die reacties lees van 'Arme Lisa, meid' etc. dan vind ik dat ontzettend vervelend. Niet dat ik ineens ook medelijden moet hebben, maar wel omdat er alleen maar naar Boebie en Cheeko gevraagd word terwijl zij notabene met hun beiden tegen Dobber aan zijn gegaan, de hele tijd.
'En we hopen dat Boebie het maar gauw mag vergeten etc.' ben ik het mee eens. Maar ik mis eigenlijk wel een beetje het medeleven dat ik gehoopt had hier te krijgen (ondanks dat het mijn fout was en waar ik inmiddels al weet ik niet hoe vaak mijn excuus voor heb aangeboden).
Het is weer een heel verhaal geworden, maar dit moest me toch even van het hart. Ik hoop dat mensen het verhaal nu wat beter begrijpen (al is het niet objectief, maar is het mijn verhaal en hoe ik dat gezien heb en geinterpreteerd heb).