onze lieve scheet, mijn lief klein meisje is er niet meer.
Julie mocht maar 9 maanden worden, zo oneerlijk en keihard is haar dood, en het doet zoveeeeeeeel pijn.
het voelt alsof er een stuk uit mn lijf is gerukt
vandaag, een week geleden werd ze ziek, vaginitus dacht de DA, ze kreeg een antibiotica kuur en dan moest het over zijn. de dag erna weer terug naar de DA omdat ze de pillen niet wou nemen, dan maar elke dag een prikje.
en voor de zekerheid een echo gemaakt van haar buikje, daar was niks op te zien, gelukkig dachten we nog
vrijdag ging het echt slecht met haar, toen besloten we met de DA om haar te operen, waarschijnlijk toch een baarmoederontsteking. Het was nog erger als we dachten, ze had ook buikvliesontsteking, en na een dag vechten is ons meisje toch gestorven.
haar lever en nieren waren blijkbaar zo slecht geworden dat ze geen kans meer had.
we hebben haar mee naar huis genomen en in de tuin begraven, samen met haar knuffeltje.
en nu...... moeten we het verwerken, maar het doet zo'n pijn, alles herinnert aan haar



3 doggies


























