Het gaat vooral om intentie en motivatie.
Voor een broodfokker of handelaar is geld de belangrijkste motivatie. Om meer winst te kunnen maken, wordt er bezuinigd op medische zorg, voer, verzorging (ontworming/enting), huisvesting, etc. Een goede fokker beknibbeld hier niet op. Hij is goed voor z’n honden, de honden krijgen goede medische zorg, verzorging en voer. Een goede fokker heeft liefde voor zijn honden en voor het ras. Verbetering van het ras en sociale pups voor pupkopers is de voornaamste motivatie. Soms zijn de investeringen voor een fokker zo hoog dat hij niets overhoudt aan een nestje. Soms houdt hij wel wat over, maar investeert dit geld weer in de honden of de fokkerij (bijvoorbeeld een extra dekreu aanschaffen met speciale bloedlijnen uit het buitenland of een fotoshoot met de honden om de website te promoten). En ja, misschien houden sommige fokkers ook wel wat geld over, maar 2 maanden niet kunnen werken en zoveel tijd in de hondjes steken… Dan mag je ook wel een extra zakcentje verdienen vind ik.
Er zijn verschillende vormen van broodfokkerij.
Je hebt de ergste vorm van broodfokkerij: de teefjes die elke loopsheid worden gedekt, in een donkere schuur worden gehouden, nauwelijks eten krijgen en geen medische zorg/verzorging krijgen. De teefjes zijn verzwakt, angstig en agressief. Mishandeling komt vaak voor, ook van de pups. De teefjes worden verkracht als ze niet gedekt willen worden. Sommige teefjes zijn zo agressief dat ze geen reu om zich heen dulden. Dan worden ze in een apparaat vastgeklemd, zodat ze wel gedekt moeten worden. Zieke pups of teefjes die niet meer kunnen werpen, worden dikwijls verdronken of doodgeslagen.
Deze broodfokkers gaan puur voor het geld en geven niets om de honden. Omdat fokken in het buitenland goedkoper is, zie je dat de broodfokkers vaak in de Oostbloklanden zitten en er hier handelaren zijn die de pups goedkoop opkopen en voor 10x de prijs dat ze ervoor hebben betaald verkopen. Tegenwoordig worden pups ook wel in gezinnen geplaatst, zodat het lijkt op een ‘kleinschalige familiekennel’ of een pretnestje. Dit verkoopt sneller.
Er zijn ook kennels waar de pups niet worden mishandeld, worden ontwormd, ge-ent en goed voer krijgen, maar het blijven groot opgezette kennels met als belangrijkste motivator: geld.
Het zijn de zogenaamde “professionele, erkende familiekennels” met tig soorten rassen. Pups worden niet goed gesocialiseerd en er zijn nergens volwassen (moeder)honden te bekennen.
Kruisingen worden vaak aangeboden als raszuivere pups en voor populaire rassen wordt veel geld gevraagd. Vaak moet je ook meer betalen voor speciale kleurtjes. Als je weinig over honden weet, lijkt het allemaal dik in orde, want je krijgt een puppypakket met voer mee + de benodigde papieren en er zijn zelfs medewerkers/vrijwilligers die zogezegd met de pups knuffelen en de honden verzorgen. Vaak is de realiteit minder rooskleurig en er wordt veel geld verdiend en niet zorgvuldig met de pups omgegaan (geen socialisatie).
Je hebt ook de kleinschalige broodfok. De mensen die weinig verstand van fokken hebben, maar hun teefje(s) laten dekken, om hier een ‘paar leuke duiten’ mee te kunnen verdienen. Geld is de belangrijkste motivatie; de zorg voor de teefjes en pups is minder belangrijk. De broodfokkers doen zich vaak voor als een gezin dat eenmalig een nestje heeft, maar vaak zie je dat ze de volgende maand weer een advertentie op MP hebben.
Voor de duidelijkheid: dit zijn niet de mensen met een pretnestje. Het type dat ik hier noem, gaat dus echt voor het geld. Het zijn meer ‘eigenaren’ van een hond dan echte hondenliefhebbers. Mensen met een pretnestje (hoe onverstandig soms ook) vinden een nestje vaak leuk, gaan liefdevol om met de pups en vinden het belangrijk dat de pups een goed thuis krijgen.
Soms werken stamboomfokkers ook mee aan kleinschalige broodfok. Ze registreren sommige nestjes niet of hebben wel erg veel nestjes per jaar (met meerdere teefjes). Mensen die denken dat ze bij elke stamboomfokker goed uit zijn, komen hier van een koude kermis thuis. Dus ook bij een stamboomfokker moet je goed opletten. Dit soort fokkers hebben vaak een mooi verhaal, alles klopt (testen, stamboom), maar zijn meer aan het vermeerderen dan aan het leveren van een bijdrage voor het verbeteren van hun ras.
Je hebt ook ‘verzamelaars’, mensen met een stoornis die dieren/honden om zich heen verzamelen. Deze broodfokkers hebben veel liefde voor hun honden, maar zijn aan de andere kant ook slecht voor ze (nauwelijks eten, geen medische zorg). Ze blijven maar honden verzamelen en pups om zich heen willen hebben. Ze begrijpen niet dat wat ze doen, slecht is. Hun motivatie ligt niet eens zo zeer bij het geld, maar met zoveel nestjes en pups, is dit toch wel een vorm van broodfok. Deze mensen zullen pups niet goed verzorgen, maar zijn wel heel liefdevol voor de pups.