Moeilijke beslissing (tekst aan gepast (sorry)

sandra
verhaal heb ik op me hyves gezet en even gekopieerd omdat ik het ook jullie wil mede delen. dit is voor mij een zeer zware dobber en een zware les.


Ik heb vandaag een zeer moeilijke beslissing moeten nemen ,ik ben er kapot van .

Amigo gaat morgen naar een nieuw adres ,waar ze hem gelukkig nog een kans willen geven en ik hoop uit het diepste van me Hart dat het heel goed gaat .

Ik zal proberen te omschrijven wat er allemaal gebeurt is en hoe ik er voor geknokt heb dat het allemaal goed kwam.

amigo komt uit een nest van 12 puppy's ,amigo heeft een zeer slechte start gehad en is in die 8 weken NIET goed gesociliseerd.
Toen amigo bij ons kwam merkte ik al vrij snel dat het een heel appart beestje was ..een sterke eigen wil ,nam al gauw de leiding over de kleine hondjes en probeerde ook de leiding over te nemen van de rest van het gezin.
amigo was zeer zelfstandig al vrij snel zindelijk dat was allemaal super. hij vocht wel al heel snel voor zijn eten en pikte de eerste dag al het eten van de kleine hondjes. hij was voor de duivel niet bang.
amigo was 6 maanden en begon met puberen en probeerde duidelijk te leiding over te nemen ik had me handen vol aan hem om amigo terug op zijn plek te zetten.
met 7 maanden is amigo gecastereerd om medische redenen en erg veel rij gedrag op iedereen die binnen kwam en ons eigen gezin.
met 8 maanden begon amigo iets te goed te waken en accepteerde geen bezoek of kinderen meer binnen.
ik durf hier te zeggen dat ik absoluut geeen leek ben wat honden betreft dus ik heb alles alles er aan gedaan om me aan de roedel regels te houden ,om hem duidelijk zijn plaats te geven. toen kreeg amigo last van REDERECTIE gedrag ,omgerichte argressie dat houd in dat als hij opgefokt is op de deurbel ,of een kat die voor bij loopt dan grijpt hij 1 van de kleine hondjes . ik heb toen een gedrags therapeut in geschakeld en die vertelde mij dat dat aangeboren is en moeilijk er uit te krijgen is.
affijn ik wilde er toch alles aan doen dus heb een dierenfluisteraar in geschakeld maar helaas dat was geld klopperij.
ik heb verschillende erkende gedrags therapeuten aan de telefoon gehad en naar al hun adviesen geluisterd. maar helaas amigo kreeg steeds nieuwe dingen erbij ,hij begon ook zomaar de hondjes te pakken zonder dat ik begreep of zag waarom. zeer onverwachs. op een dag komt er een buurmeisje binnen van 3 jaar amigo bespringt de kleine en begint te rijden ,het kind viel bijna dus ik trok amigo aan zijn hals band weg waarop hij een grommend geluid maakte richting de kleine en met zijn snuit bijna bij haar gezichtje was .ik kon hem net op tijd weg trekken.
ik weer gelijk een gedrags therapeut gebeld die is ook weer geweest ..weer adviesen enz enz . onze kleine hondjes zijn niet gelukkig meer ,ze kunnen niet lopen waar ze willen amigo blokeert ze de weg of pakt ze uit het niets hij heeft gelukkig tot nou toe nooit door gebeten. dus dat vertrouwen had ik nog dat hij nooit echt zou bijten.
andere kinderen (vriendjes van onze zoontjes kunnen ook niet meer echt fijn binnen komen het ligt er elke keer maar weer aan wat of hoe hij reageert.
Pas had hij bijna de verzekerings man te pakken die mij een hand wilde geven.
en nu ben ik vanmiddag zo geschrokken ik ben er kapot van ..hij heeft onze buurjongen gebeten in zijn arm ..gewoon ECHT GEBETEN. ik kwam aan lopen met amigo van een wandeling en de buurjongen stond met michel te praten dus hij blafte even ,ik liet hem rustig ruiken aan de burjongen en opeens spring hij naar zijn arm zonder te grommen en hij bijt .
de buurjongens kon naar het ziekenhuis ..flinke putten er in ..bloedde enz enz . hij moets een antibiotica kuur en 2 spuiten. ze konden het niet hechtte vanwege infectie gevaar.

en nu is mijn vertrouwen WEG , amigo gromt ook naar mij als ik hem een opdracht geef die hem niet bevalt.
Ik kan het risico niet nemen dat hij 1 van de kleine hondjes bijt ,of de kinderen of vriendjes enz enz . maar ik ben er kapot van ..ik heb het gevoel dat ik gefaald heb ..terwijl ik dag en nacht met hem bezig ben ..in het park is het een super hond .lief voor andere dieren ,mensen enz enz hij speelt is onderdanig als hij onderdanig moet zijn niks op aan te merken .maar in huis op eigen terein veranderd hij in een dominante en nu zelfs argesieve hond
ik heb kinderen en woon in een kinderrijke buurt ik kan het niet riskeren en ook voor de kleine hondjes is het erg verelend wat er allemaal gebeurt.
ik ben bang als ik amigo hou (omdat ik zoveel van hem hou ) dat er echt ongelukken gaan gebeuren en hij als nog een spuitje moet.en daarom maak ik nu de moeilijkste beslissing uit me leven en dat is amigo een kans gunnen bij andere mensen ,die heel veel verstand hebben van honden ,zelf al een bullmastiff hebben . ik heb deze mensen 3 weken geleden onmoet live ( ik kon ze al via het bullmastiff forum) we hebben toen heerlijk gewandeld niet wetende dat eens amigo naar hun zou gaan.
ze hebben in totaal 4 honden en geen kinderen ,ze werken beide niet meer en hebben alle tijd voor de honden ,hun zijn nog meer bezig met de honden als ik (dat kan bijna niet maar het is echt zo )
heel toevallig wilde ze gister een hond uit het asiel er bij gaan halen . en vandaag belde ik in paniek op en vertelde mijn hele verhaal. Carla zo heet deze vrouw heeft naar me geluisterd en we hebbn zeker 2 uur aan de telefoon gehangen en ik moets gewoon toe geven dat me vertrouwen weg was in amigo zijn gedrag naar anderen en ik nu zelfs bang was voor onze kinderen en de hondjes.
mensen ik kan zo nog wel uren schrijven ik ben er KAPOT van , waarom maken wij dit weer mee ..onze kinderen zijn zer verdrietig ,maar begrijpen dat het zo niet langer meer kan!
ik begrijp er niks van dat het zo moet lopen ,ik heb alles voor me dieren over , en ben altijd bereid om te leren ,adviesen op te volgen en er alles alles aan te doen .maar helaas nu vanmiddag is er te veel gebeurt ..en moet ik nou wachten tot er weer iets ergs gebeurt?
toch heb ik het gevoel dat ik gefaald heb ,ik zal hem gaan missen en ik hoop dat deze kanjer een heel heel goed leven krijgt. en bij deze mensen vertrouw ik daarzeker op , maar amigo zal mee moeten werken en zich aan moeten passen aan de nieuwe roedel! daar is namelijk al een leider een duitse herder en die regelt de hele roedel .en mischien geeft dat amigo wel rust want hier heeft amigo het idee dat hij het moet regelen want de kleine hondjes is hij de baas . maar ik denk dat amigo die taak eigelijk nog niet op hem kan nemen want hij is pas 1 jaar. en mischien vind hij de rust in deze nieuwe roedel met 2 hele lieve stabiele mensen die verstand hebben van honden. en moets het mischien zo weze dat deze mensen op zoek waren naar een 5 de hond er bij ? en dat ik een dag later bel met dit groote probleem.

ik kon ook al niet meer de honden samen uit laten ,want amigo probeerde elke keer onderweg 1 van de kleine hondjes te pakken . ik praat met veel honden liefhebbers maar toch herkennen veel mensen dit niet ,dat hebben wij weer KLOTE ZOOI!! maar dat ik ze appart uit moest laten vond ik geen probleem ..maar nou dat amigo echt gebeten heeft is het niet goed ,het is geen teckel maar een bullmastiff en een Bullmastiff bijten niet gauw heb ik overal gelezen maar helaas amigo wel. ik jank de hele tijd door ik vind het zwaar ***ik schrijf me verhaal hier omdat ik geen zin heb om het overal te vertellen of uit te leggen ,ik moet het eerst zelf verwerken en een plekje geven dan kan ik er weer over praten en me kinderen moeten het een plekje kunnen geven.

nog een aanvulling :

mensen ik ben er kapot van ,dit is zo een zware les voor me . ik heb ook altijd gezegd die mensen die de hond maar weg doen als een bankstel laaiend kan ik daar op worden.

en toen amigo als puppy kwam ,ik deed alles volgens de regels ,hij was klein en lief maar hij mocht niet op schoot want hij zou groot worden en dan kon dat niet meer . ik was de hele dag boeken aan het lezen en met de SOCALISATIE bezig er mocht niks fout gaan ,hij mocht geen negatvive ervaringen krijgen enz enz. dat is ook allemaal niet gebeurt en toch heeft amigo gedrag wat ik niet begrijp.
ik denk dat het met het nest te maken heeft ,hij lag in een oude werp kist en volgens mij heeft hij de eerste tijd van zijn leven niks anders gezien als dat kamertje . en ik ben door veel mensen gewaarschuwd ..doe het niet sandra! maar amigo was erg klein en ondervoed ik moets hem mee nemen ik wilde hem redde en er alles alles aan doen om er een hele fijne vriend van te maken (vandaar zijn naam amigo)
en dit doet zo een pijn als het je niet gelukt is . daarom heb ik zelfs die ****dierentalk laten komen omdat ik wilde weten wat er in amigo zijn koppie om ging maar dat was geld klopperij en ik werd er niks wijzer van.
je wilt ver gaan om amigo te begrijpen .

deze mensen waar amigo vanmiddag door opgehaald word ..hebben al 4 honden zijn veel met honden bezig ..ze hebben ook verstand van de bullmastiff en dat is ook heel belangrijk. ik heb deze mensen onmoet via het bullmastiff forum en Carla gaf me vaak goede tips als ik weer eens ergens tegen aan liep. 3 weken geleden spraken we af op bedaf ze wilde amigo graag zien en ik wilde hun bull graag zien het was gezellig en heben leuk gepraat ..tussen hun bullmastiff en amigo ging het goed.
nu belde ik carla gister in paniek op en vertelde wat er gebeurt was. en HEEL TOEVALLIG waren hun op zoek naar een hond er bij ..is dat toeval???? dan denk ik wel het moet zo wezen . ik moet blij zijn dat er lieve mensen zijn die hem een kans willen geven . als ik het niet zou doen en er gebeurt nog meer dan komt de politie hem dalijk halen ..en dat zou ik me eigen nooit vergeven.,
ik hou natuurlijk contact met Carla en blijf me verantwoodelijk voelen over mijn Baby


23 mei 2010 om 20:13

Met de burjongen gaat het na omstandigheden goed , zijn arm is pijnlijk en hij is nu nog banger van honden terwijl hij zo zijn best deed

Dank je wel sandra voor de aanpassing

fijn dta hij toch nog een warme mand krijgt.
geweldig dat er nog mensen bestaan die zuk soort honden een nieuwe kans bieden.
Wij wensen jou heel veel sterkte met de zeer moeilijke beslissing
gr cocoflanel

heel veel sterkte voor jullie!
moeilijk he

Moet vast heel moeilijk voor jullie zijn. Maar wat heerlijk dat er een gouden mandje op komst is! Ik wens jullie heel veel sterkte & liefs!

Foei, wat een verhaal en wat herkenbaar! Meid ik leef met je mee en ik weet precies waar je doorheen gaat. Ik herken je gevoel zoo goed, ook ik heb een hond moeten herplaatsen en ook ik heb er echt alles aan gedaan! Ook GT's, hondenscholen, homeopathie, alles is erbij geweest en ook ik heb het gevoel dat ik heb gefaald want alles wat je wil, is alleen maar het beste voor je hond. Veel sterkte de komende tijd, dat zul je hard nodig hebben maar je zult zien er zal straks ook een gevoel van opluchting zijn dat je niet meer de hele dag op hoeft te letten of de angst te hebben dat er wat gebeurd. Hou lekker wel contakt met die mensen zodat je weet hoe je hond het heeft. Veel sterkte ermee!

Ook een heel herkenbaar verhaal, herken Raki er erg in. Die bewaakte op zich niet zo het huis, maar wel de agressie en het grommen naar anderen toe. Dit zal zeker liggen aan slechte socialisatie of misschien wel misfok (een kronkeltje in zijn hoofd). Daarom is het absoluut geen falen Sandra. Je hebt er alles aan gedaan om Amigo een goed thuis te geven. Roedelregels toegepast, gedragstherapeuten ingeschakeld. Op een gegeven moment werkt dat gewoon niet meer, omdat er 'iets' met de hond zelf is.
Hopelijk kan Amigo beter aarden in, wat je zegt, een rustige roedel. Voel je absoluut niet schuldig, want jij hebt met alles wat je hebt gedaan altijd alleen maar Amigo's welzijn in je achterhoofd gehad. Dit is de laatste liefdevolle daad die je voor hem kan doen: een ander thuis bieden waar hij beter in past.
Heel veel sterkte met het verliezen van Amigo, want het is toch een soort van rouwproces denk ik dat je door gaat maken.

Sterkte hoor Sandra!

Fijn dat Amigo een goed huisje heeft gevonden

Wat triest dat het zo heeft moeten uitpakken.
Ik snap je verdriet, dit is niet wat je voor ogen had toen je er aan begon.

Ook snap ik dat je nu voor je gezin en veiligheid kiest. Het vertrouwen is weg en dat is heel begrijpelijk.

Fijn dat je mensen gevonden hebt die het aandurven. En dat jij vertrouwen hebt dat de hond daar op een goede plek zit.

Maar och, zo verdrietig voor je.

Het is maar de vraag of deze hond met zo'n start en uitwerking daarvan nog weer te resocialiseren is.

Ik begrijp je keuze.

Heel veel sterkte

heel erg bedankt mensen voor deze lieve woorden.

het doet me heel erg goed ,ondanks me verdriet zijn deze woorden echt heel fijn.

Heel veel sterkte!

Geen verwijten voor jezelf, alleen maar een pluim.. denk dat velen het misschien al eerder opgegeven hadden.

heel veel sterkte! Het is ook allemaal niet makkelijk voor je he.

We kunnen allemaal lezen dat je genoeg hulp hebt ingeschakeld en er ook echt iets aan wou doen, dat vind ik toch echt knap van je. Want zoals Janine hierboven mij beschrijft zouden andere mensen het inderdaad al eerder opgegeven hebben.

Ik vind dat je echt super veel hebt gedaan. Er zijn honden die voor minder de deur uit gaan.
Amigo heeft inderdaad gewoon een andere omgeving nodig. Met andere grote honden die hem sturen ipv andersom.
En dat een Bulmastif niet bijt? Heb op de hondenschool maar één aanval gezien... en inderdaad van een Bullmastif.
Bij een klein weerloos Chihuahuatje. Zijn ketting knapte en hap...
Veel sterkte verder, je hebt de juiste beslissing gemaakt.

Hallo Sandra

wat moet dit een enorm moeilijke beslissing voor je zijn....
Maar verwijt jezelf niks, je hebt er alles aan gedaan om hem te helpen en te kunnen houden.
Daaruit spreekt toch alle liefde voor je hond !
Doordat je deze beslissing nu neemt voor je hond, en er mensen zijn die hem een nieuw plaatsje willen bieden, is hem waarschijnlijk ook veel leed bespaard gebleven..

Maar heb je er ook wel eens aangedacht dat hij mogelijk iets kan hebben in zijn hoofd, waardoor hij zo reageerd.

Heb dit namelijk gezien bij vrienden van ons die twee Am. Bulldogs hadden waarbij eentje dit gedrag ging vertonen....

het had zo moeten wezen, dat deze lieve mensen zo mooi in je pad komen, op het juiste moment..
ik begrijp dat je het gevoel hebt dat je faalt... maar dat is niet zo hoor!! je moet veiligheid vooropstellen... en zeker als er ook kinderen bij betrokken zijn!!! zo te lezen geef je hem niet weg zonder slag of stoot, en heb je letterlijk alles uit de kast gehaald om de situatie te verbeteren.. en daar kan menig baasje een voorbeeld aan nemen!
ik wens je heel veel sterkte hiermee
want makkenlijk is het niet..

veel liefs, Shamilla

denk dat je een goede keuze gemaakt heb, heel veel sterkte en hoop voor je dat het beetje op de rid komt met de hond

Dit is heel herkenbaar..

je voelt je vast hartstikke schuldig maar je hebt er alles aan gedaan.
Stel dat het helemaal mis zou gaan, daar moet je ook niet aan denken.
heel knap van je dat je deze keuze hebt gemaakt ook al voelt het niet zo.

Wij hebben ook in deze situatie gezeten, en ik was zo bang dat het een keer goed mis zou gaan hier bij onze kinderen en vriendjes van hun.
Kon er niet meer van slapen, zoveel angst.

Jeetje wat een heftig verhaal. Zo te zien heb je alles geprobeert en heeft je hele leven een jaar lang om Amigo gedraaid. Ik denk dat je een goede beslissing hebt genomen, voor jezelf, voor amigo en voor je relatie met de buurt vast ook. Fijn dat hij bij die mensen terecht kan, kan haast niet mooier! Ik neem aan dat je langs mag komen om te kijken hoe het gaat.

Ik hoop dat het na de tranen ook voelt als een opluchting. De keuze is gemaakt. Een nieuwe fase.

vind het goed van je dat je deze beslissing maakt. beste voor de hond en jou

ik kwam vanmorgen beneden en dan is er een leegte ,
de twee kleine hondjes komen blij op me af gelukkig zijn hun er nog! maar amigo stond natuurlijk ook altijd tegen me aan te duwen met zijn lieve grote kop . dan voel je weer tranen brandde ..en nu lees ik jullie berichten en dan denk ik ja ze hebben echt gelijk ..inderdaad ik ben een jaar lang bijna alleen maar bezig geweest met amigo en dat dit ik wel met plezier maar helaas ging hij niet vooruit!
Gister zij me dochter ook van 17 jaar Ma jij wilde de vervelende dingen niet zien ..ze zegt denk eens na als we gingen wandelen dan moesten wij helemaal achter jou lopen want anders kon amigo mischien wel bijten naar de hondjes als hij opgewonden was ..dat kan toch eigelijk niet en daar heb ze ook gelijk in maar ik ging het bewijze van spreke normaal vinden en we paste ons aan aan zijn gedrag.

Nu het goede bericht ,ik heb gister foto's gekregen van zijn nieuwe lieve baasjes en dan ligt amigo lekker voldaan op zijn kleeedje en zijn nieuwe baasje ligt helemaal bij hem ..zo mooi om te zien.en dat doet me goed en ik krijg elke dag een verslagje hoe die het doet .hij heeft gisteravond ook gewoon gegeten.

je hebt er alles aan gedaan hoor...
er zullen mensen zijn die het VEEL eerder opgeven..
soms sta je met je rug tegen de muur en kan je niet anders..

Denk dat je een goede beslissing hebt genomen zowel voor jouw en je gezin als voor Amigo

Och Sandra wat erg voor je. Meid je hebt meer dan je best gedaan. En natuurlijk ben je hartstikke verdrietig, dat mag ook. Maar je hebt meer dan je best gedaan, echt waar.

Ik vind het trouwens ook heel erg fijn om het van me af te schrijven .het is een soort verwerking van me .ik ben namelijk niet zo een prater ...ja ik praat genoeg maar nooit over me diepste gevoellens dan schrijf ik liever

Ik vind het knap dat je je toch een jaar lang zo hebt ingezet voor amigo om erachter te komen hoe dit kwam en om er wat aan te doen.
Het is een moeilijke maar verstandige beslissing voor jullie allemaal en ook voor Amigo.
Ik wil je heel veel sterkte wensen.

als er nu nog mensen zijn die je veroordelen omdat je de hond hebt weggedaan ga ik echt heel hard lachen!!

Jij bent echt zo iemand die er echt alles alles alles aan heb gedaan om je hond te kunnen houden... wat mij betreft to much eigenlijk maar goed.

Ik vind je een doorzetter, een echte hondeliefhebber en ik wil je echt heel veel sterkte wensen. Maak jezelf maar geen verwijten, jij deed wat je kon.
Ik vind je een topper!!!

slik dank je wel ..want ben ik blij met dit forum .
ik heb hier veel gelezen ,veel geschreven veel fijne tips gehad en nu dat ik deze beslissing heb mnoeten nemen heb ik weer heel veel aan alles wat jullie schrijven ..super super fijn. het doet me zo goed

Daarvoor zijn we hier Sandra

heel erg veel sterkte.

hoop dat ie een gouden mandje krijgt.