Arno (gast)
Afgelopen zondag hebben we onze hond Tito (Reu van 1,5 jaar) moeten laten inslapen na 20 uur van constante epilepsie aanvallen.
Sinds afgelopen januari had hij om de week epilepsie aanvallen die sinds die tijd in hevigheid zijn toegenomen en van enkelvoudig naar meervoudig zijn gegaan.
Ondanks onze zorgen, vertrouwen en inzet om het onder controle te krijgen konden we niet anders beslissen dan hem in laten slapen.
Tito's medicijnen sloegen gewoon niet aan.
We verdrinken bijna in verdriet en ik heb een gedicht geschreven dat de korte periode dat hij bij ons mocht zijn weergeeft.
Van donder naar geweld
Zomerzon in Augustus
Water, warm, zwemmen in zwavel
Een zoektocht naar geluk
een blaf een blik een klik
Geen twijfel in gevoel
rationeel gedoe
Donder binnen ons geluk
maken ons geluk haast stuk
Gevoel is sterker dan verstand
neemt gelukkig de overhand
Verstand, vertrouwen, verliefd.
Zomerzon in je hoofd
Overgave, opvoeden, ontwikkelen
Een blaf een blik een band
Donder in je kop
Zet de wereld op z’n kop
Zorgen, zwijgen, houden, hopen
Een regenbui of donderstorm
Zomerzon naar de achtergrond
Onvoorwaardelijk vertrouwen
Pijn, angst, afwachten
Donder wordt geweld
Vertrouwen wordt geveld
Rust, ruimte, overgave afgelopen
Verlies, verloren, verdriet
Nog één keer donderend geweld
Tito † 16-05-2010


























