Nouuu.. wat ik nu toch weer mee maak!
Bram liep de hele middag al een beetje te draaien op een plekje in de woonkamer. Zijn neus in de lucht en de hele houding paraat.. Ik dacht al, wat is er toch aan de hand?! Maar ik kon niets vreemds ontdekken. Al een paar keer op het plekje wezen kijken, maar als ik zei "Wat is er nou?!" begon hij te kwispelen, te kletsen en rondjes te draaien. Ik kon er niets uit opmaken.. dus ik dacht, laat 'm maar!
Op een gegeven moment was meneer het blijkbaar zat en begon mij te roepen, te piepen en erg te krabbelen op een plekje tussen de muur & de bar. Daar zit een hele kleine, nauwe opening! Maar te klein voor een speeltje..
Ik dacht.. oké... dus ik pak een stok en porde hem wat tussen de opening! Ik was nog niet beneden met de stok of ik hoorde:
Pieeeeeep! Pieeeeeeeep! en een wild gefladder!
Schrok me een hoedje! Wat krijgen we nou!!
Een heel klein jong vogeltje was tussen de spleet gekropen en kon er niet meer uit! Zonder die dappere hond hadden we 'm nooooit gevonden! 
Dus ik ben met mn gewicht aan de zware bar gaan hangen, heb 'm opzij gekregen terwijl Bram het vogeltje in de gaten hield. (op afstand, want hij blijft een held op sokken)
Toen heb ik hem met mijn hand op een blik geschoven en buiten kunnen zetten! Hoeraaaa, Bram heeft de vogel gered!
Ik ben zoooo trots!





3 doggies
























