Hallo Geert,
Mijn eerste hond was ook een duitse herder, een lieve gevoelige hond, teefje, wolfsgrauw. Ik dacht het is een duitse herder dus ik ga met haar naar de duitse herderclub daar zullen ze wel weten hoe het allemaal moet. Wat een teleurstelling, een gebrul aan commando s, allemaal nerveuse honden, reutjes van 5 maanden die al niet meer met elkaar konden spelen zo fel waren ze en veel tatoeage brultypes.
Oeps dat is niet eerlijk, tatoeages zijn best mooi, sommige hondeneigenaartypes helaas niet.
Wij dus naar een gewone hondenschool, ook daar vond ik het nog steeds allemaal veel te hard, het viel me op dat men steeds maar het idee heeft dat men commando s moet brullen, de hond werd er doodnerveusvan en al snel stond men klaar met adviezen voor slipkettingen die ik natuurlijk niet opgevolgd heb, toch heeft ze nog een paar diploma s gehaald, maar ik deed dat alleen maar omdat iedereen zei dat men perse met een hond naar de hondeschool moet. Ook had ik het idee dat men duitse herders veel harder aanpakt dan bijvoorbeeld labradors. Het ging gewoon allemaal tegen mijn gevoel in.....
Het meeste heb ik zelf uitgevonden door veel te lezen, ieder boek dat ik te pakken kreeg over honden en hun gedrag las ik. Wat ik goed vond pikte ik op. Ook in forums kan men veel leren vind ik, men leert van de ervaringen van anderen. Sommige adviezen zijn echt raar, andere heel goed. Ik denk dat het sleutelwoord respect is...
Met het eten heb ik het altijd zo gedaan: haar laten zitten, dan eten in haar bak (ik gaf toen nog brokken), dan met vrolijke stem roepen , ga maar eten en haar daarna met rust laten. Geen stresstoestanden met afpakken of uit je handen laten eten. In de natuur laat men alle roedelleden rustig eten, zelfs de laagste kleinste pup mag rustig eten als hij aan de beurt is, een kwestie van respect. Nouja dat heb ik ook maar gelezen, maar ik heb het altijd gerespecteerd dat ze rustig van haar maaltijd moet kunnen genieten. Toch schrokte ze die ook op wel maar altijd kwispelend
Nu ben ik van mening veranderd met de brokken. Met mijn huidige hond barf ik.Ik denk als je met de hond gaat barfen dat hij veel rustiger wordt, met een flinke vleeskluif kan men ook niet schrokken. Ook zal hij een vol gevoel krijgen, en geen honger lijden, wat hij met de brok misschien wel heeft omdat daar heel weinig vlees en veel lege vulling zit.
Op www.barfplaats.nl is veel te lezen. Ik heb het gevoel dat het dan helemaal goed komt met het schrokken.
Deze reactie is wel laat, sorry had het niet eerder gezien