Persoonlijk zou ik voor een teefje gaan, de kans dat je reu het niet met een nieuwe reu kan vinden zodra deze volwassen is, is veel groter dan problemen tussen reu en teef. Reu en teef gaat eigenlijk altijd goed.
Ga je toch voor een reu, dan raad ik je aan voor een reu met een relaxed karaktertje te gaan. Dit hoeft niet persé onderdanig te zijn, maar het kan ook 'zacht' zijn.
Wij hadden al een onzeker teefje en hebben de fokker speciaal gevraagd naar een 'zacht' reutje. Pim is heel zacht van karakter, zoekt niet naar confrontaties, maar hij is zeker niet onderdanig. Hij komt echt wel voor zichzelf op als het nodig is. Is het niet nodig, dan negeert hij dominant gedrag van een andere hond gewoon. Voor ons teefje (die af en toe behoorlijk kattig tegen hem kan zijn) is hij super lief.
Zet je twee onderdanige honden bij elkaar, dan wil het ook niet altijd goed gaan. Honden gaan dan vaak toch uitmaken wie het minst onderdanig is 
Vergis je niet in het gedrag van Zzoef. Ik dacht altijd dat mijn Puzzle onderdanig was, maar toen er een pup op haar terrein kwam, liet ze zich van een heel andere kant zien: madam was opeens zelfverzekerd en stond niet toe dat Pim aandacht kreeg. Arme Pim heeft wel wat te verduren gehad de eerste maanden
Naar ons is ze loyaal, lief, gehoorzaam en onderdanig. Maar naar honden die op haar terrein komen of tegen mij opspringen ontpopt ze zich tot een waar krengetje
Terwijl ze op straat vaak heel onzeker en voorzichtig kan zijn.
Ik zou dus voor een teefje gaan. Ik zou het namelijk heel erg vinden om 1 van de honden weg te moeten doen omdat ze niet met elkaar overweg kunnen.