Bijna 48 ben ik...
Toen ik net geboren was liep er al een hondje, ik geloof dat mijn vader toen ook al duiven hield. In mijn jeugdjaren waren er honden, poezen, volièrevogels, duiven, konijntjes, cavia's en vissen. Ik sleepte toen alles wat zielig was mee naar huis en hoewel er eerst altijd werd geroepen "maar we houden het niet, hoor" gebeurde dat meestal wel. Op m'n 17e woonde ik al op mezelf en deelde m'n leven met Igor, een kruising Boxer/herder. Igor was een afgekeurde politiehond, uiteindelijk niet schotvast. Een hond met eigenaardigheden, daar moest ik over waken, maar we hielden van elkaar
In mijn Griekenland-periode, ik heb daar 2 jaar gewoond en gewerkt, trok ik veel op met Max...een kruising herder/wolf (ja...een echte wolf). Ik had met die hond te doen, hij zat alleen maar als waakhond in een garage. Twee jaar lang trainde ik hem en toen ik weer naar Nederland verhuisde had ik de eigenaar om om toch meer met hem te doen. Liever had ik Max meegenomen, maar dit kon niet....
Ik trouwde en meteen deelden een rode kater (Azraël) en een Maltezer ons leven. We kochten er nog een St. Bernard bij, mijn wens, maar helaas was dit een angstbijter die gevaarlijk was voor alles wat over zijn rug kon kijken. We hebben hem langdurig laten trainen, maar een foute inprenting is niet te herstellen.... Om hem en ons leed te besparen hebben we hem in moeten laten slapen, ik ben er tot op de dag van vandaag verdrietig van. Zal Jumbo, zo heette hij, nooit vergeten...
Later hadden we een Golden Retriever, een Engelse Basset en vele Shar-Peis. Met de Shar-Peis heb ik geshowd en gefokt, het ras was mijn grote liefde, maar het eindigde in een groot drama. Mijn honden leefden niet in kennels maar in 2 groepen en Jack, onze oudste reu, was de roedelleider in beide groepen. Jack was een vreselijke lieverd... Het eindigde in een drama toen Jack stierf. Mijn honden waren nooit ziek, des te gekker was het dat er na Jack in 3 maanden tijd 6 honden stierven.... En waaraan???? Aan kwaaltjes die niet dodelijk zijn, normaal gesproken dan, maar volgens de dierenarts was het voornamelijk stress. Groot verdriet in de roedels....hun leider was dood. Ik zat stuk en stopte resoluut met de kennel.
Veel later kwam Border Collie Kincraig, mijn grote vriend. Helaas moesten we hem herplaatsen, maar dat verhaal staat wel bij mijn profiel (dogboek). Vorig jaar was dat.... Jazz kwam mij opvrolijken.
Nou....dat is in het kort de story hier....

3 doggies




)







..Daarna wilden ze geen honden meer, toen ongeveer is mijn allergie begonnen en konden we niets nemen. Tot mijn grote verdriet. Toen ik naar turkije ging namen we een kat omdat een hond nieth aalbaar was vanwege de werkuren. Eenmaal terug in Belgie mochten we geen honden omdat het appartement het niet toe liet. Eenmaal in NL ging het wel en toen kwam Lucky...En hopelijk blijft hij nog wat jaartjes en daarna zien we wel...








