Sommigen vragen wat er nu precies is gezegd, zal het even opschrijven:
Allereerst zal ik vertellen dat het een kynologenclub is die volledig door vrijwilligers wordt gedraait, het is een grote club met 5 dependances, ze zullen dus vast iets goed doen! Mijn fokster had deze club aangeraden, zij loopt er ook. de betreffende instructeur van die avond kende zij niet, en ook zij schrok er van, maar gaf toe dat ze daar erg streng zijn. Zelfs zo streng dat er in haar klasje ooit eens iemand huilend van het veld af ging omdat "ze nooit iets goed deed". Dat zet voor mij dan wel de sfeer neer. Ik ben trouwens vandaag naar een andere school geweest; van Martin Gaus, zij werken met clickertraining, net als ik tot nu toe, het was leuk en alles ging op positive toon dus daar heb ik me nu ingeschreven...
Maar die man dus; Je kon je problemen voorleggen en dan gaf hij advies. Bij benen/broek bijten gaf hij het advies te negeren, "maar met negeren ebt het foute gedrag langzaam weg....als je snel resultaat wil "loop je gewoon door en komt het hoofdje vande hond "per ongeluk" tussen jouw enkels klem te zitten, dan laat hij snel genoeg los!" en door de pijn sensatie doet ie het niet snel nog eens!
Een mw had het probleem dat haar hond als 1e door de deuropening ging ondanks het commando blijf. Een medecursist had het volgende advies: Roep een paar buurtkinderen op en geef ze een emmer met grind, en laat ze achter een auto verstoppen. Elke keer dat de hond het commando negeert moeten zij een hand grind naar de hond gooien. Je raakt altijd, het is klein dus de pijn is minimaal, maar de schrik des te groter. Dit was een medecursist die al tientallen jaren Zwitserse witte herders fokt, een ras dat toch om zijn fijngevoeligheid bekend staat, dus ik kon mijn oren niet geloven, al helemaal niet toen de instructeur instemde dat dat een goede methode was!
En zo zijn er nog andere mildere adviezen gegeven waar anderen ook naar refereren in dit topic als nekgrijpen en even goed knijpen en schudden (bij binnen plassen of tuin molesteren).
Ik ben geen honden expert, zal de 1e zijn dit toe te geven, maar kennen jullie de boeken van Jan Fennel? Of John Fisher? Ik ben nu met mijn 5e boek bezig, deze is van Jan Fennel, heb hem nog niet uit, maar tot nu stelt zij dus dat welke lichamelijke correctie dan ook niet nodig is zolang duidelijk is wie de alpha is. Dat zou ik graag zien, dat ik dat op zo’n manier duidelijk krijg dat ik nooit dat soort correcties hoef te doen.
Ik begrijp iedere hond heeft een eigen aanpak nodig, maar mijn hond is een Zwitserse witte herder, heel slim ras, en bovenal heel gevoelig, ik wil hier dus gebruik van maken en proberen enkel te trainen met positieve prikkels. Een kleine lijncorrectie is al snel gegeven, en soms wordt ik ook boos, dat ik onbedoeld harder nee zeg dan ik voor ogen had. Maar wil ten allen tijde proberen positief te benaderen. Want als ik de situatie achteraf evalueer merk ik ook dat al dat NEE niets uithaalde, alleen frustratie van beide zijden. Vanaf het moment dat ik weer goede dingen zag en beloonde kwamen we uit de situatie. Ik wordt dus constant in resultaat en gevoel bevestigd dat dit in ieder geval voor mij en mijn hond een betere methode is.
Sorry hoor, heel verhaal geworden, ik vind het gewoon erg leuk hier over na te denken en te groeien als persoon en in de relatie met mijn hond.