voelt een beetje dubbel. Iets kan nooit na een wandeling geholpen hebben denk ik. Maar je hond "vernederen"is ook nooit je bedoeling. Toch is het m.i. nooit zielig om leiding te geven en te nemen over je hond. Het scheelt je diertje zoveel stress als er duidelijkheid is. Vaak denken wij dat vrij spelen,rennen, niet gecommandeerd worden, ultiem is voor je hond. Maar meeste honden worden daar, net als kinderen!, toch klierig van. Ze willen weten waar ze aan toe zijn. Verdiende vrijheid is altijd fijner. Goed contact met je baas, geen stress van je baas, geen boosheid of verdriet van je baas, dat is fijn! Dus gaat iets zielig vinden niet helpen. Iets goed uitzoeken en proberen zodat je samen dat werkbare contact krijgt, is de weg toch! Maar goed ik heb makkelijk praten, wij zitten in de schattige puppie periode, waar alles lief en gezellig is en luisteren leuk. En vanzelfsprekend. Met Ka had ik wel een "train-werk"wandeling. Daarbij had ze ook een ander riempje en der tuigje om. Want Ka was in het begin ook super nerveus en wild buiten. Met haar ging ik 5.30 s morgens en op plekker waar geen andere mensen en dieren kwamen om dat fijne wandelen op te bouwen. Ik wens jullie in elk geval succes hoor! Ik heb gezien dat op elke leeftijd nog alles kan veranderen. Soms blijkt het "ei"heel simpel.