Bodhi heeft een stuk verse rauwe vis gegeten dat niet in de diepvries heeft gelegen om de parasieten te doden. Sinds hij die vis heeft gegeten, is meneertje Vreet enorm aan de diarree.
Arm ding
, om de haverklap moet hij naar buiten. Dat is nogal een opgave als je in een appartement woont op 11 hoog. Maar door hard door de galerij te rennen naar de lift, de hond te kalmeren in de lift en beneden naar buiten te rennen, kan Bodhi nog net lang genoeg z’n billetjes bij elkaar knijpen om geen ongelukjes hier in huis of in het appartementencomplex te krijgen… Wat een will to please…
Eenmaal buiten is hij nogal kieskeurig als het om het plekje gaat om te ‘poepen’ (lees: lichtbruine smurrie brrr
). Uiteraard niet in de struiken, maar net naast de struiken op de weg wordt er gepoept
. De arme schat, het is hem vergeven.
Ik doe het rustig aan met hem, maar daar wil Bodhi niets van weten. Hyper de pieper hangt hij in de riem om iedereen te begroeten en met elke hond die hij tegen komt, wil hij spelen. Wild spelen kan nu even niet, maar vertel dat maar eens tegen een border collie…
Ik probeer hem te vermaken met denkspelletjes, zoekspelletjes en apporteerspelletjes, maar voor een border met werklijnkarakter is dat toch niet genoeg. Diep van binnen is hij ‘Spirit’, het Disney-paard dat met zijn wilde manen door de velden rent. Rennen, rennen, rennen… Dat doet mijn ventje het liefst.
Af en toe speel ik toch maar even zoals hij het wil: hard, snel en wild… Ook al staat hij hijgend en puffend na een paar minuutjes met zijn tong uit de bek (hij is gewoon ziek
), hij wil werken voor het vrouwtje. Uit zelfbescherming leg ik dan toch maar het speeltje weg. Even rusten in de bench. Bodhi is een enorme lieverd en geeft met een blaf aan dat hij nodig moet. Dan stormt vrouwtje op de bench af, bevrijdt haar viervoetige zwart-witte patiënt en rent als een gek weer naar buiten. Jaaaa, dat moet je vooral bij een border collie doen. Die heeft na 1x geleerd dat als hij blaft, de benchdeur open gaat en hij naar buiten mag. Af en toe is het dus vals alarm en zit hij me buiten aan te kijken alsof hij wil zeggen: “Lekker gefopt he vrouwtje, maar nu we toch buiten zijn, kunnen we vast wel even gaan spelen”. Gevolgd door een dolle 5 minuten en een trekspelletje met de riem in z’n bek. Zucht… Wat zijn die border collies toch fantastische honden…



3 doggies




