Filmpjes kijken

Hoi Allemaal,

Ik zat net een filmpje van onze overleden hondje Iggy te kijken, met tranen in mijn ogen.
Wie huilt er ook nog om hun overleden hondje, bij het kijken van foto´s of filmpjes?

Groetjes Sonja, Iggy+ en Chelsea.

Hoi Sonja
Ik heb soms ook nog verdriet om mijn overleden hond ook al is het bijna 4 jaar geleden is heel normaal dat je nog verdriet hebt het is voor jou nog zo kort
Groetjes van Marian29

Hoi Marian29,

Dank je wel. Ik wordt gewoon emotioneel van die beelden van Iggy, ik kan er niks aan doen, die tranen komen gewoon op zetten.

Groetjes Sonja, Iggy+ en Chelsea.

Hoi Sonja
Dat geeft niks is heel normaal dat je zo reageert je zit nog midden in het verwerkingsproces
Neem gewoon je tijd ervoor haast het niet
Groetjes van Marian29

Hallo Sonja
Ik heb hier een filmpje van de laatste minuten met mijn Flokske ..ik kijk er ook regelmatig naar met heel veel tranen Trouwens ik ween na bijna 7 weken nog elke dag en het blijft maar pijn doen ..Ik heb hier ook een knuffel van hem waar ik veel troost bij vind ..t'is raar maar telkens ik dat tegen mij aandruk is het net of ik mijn hondje voel Denk dat ik aan't gek worden ben van verdriet Sommigen zeggen dat het slijt maar heb daar momenteel nog niks van ondervonden
grts Arlette

Yenna overleden 29 april 2008. Ik probeer elke keer weer of ik het aankan. De tijd duur steeds langer, maar uiteindelijk heb ik toch tranen in mijn ogen en een brok in mijn keel.

Ik ben wel blij dat ik de foto's en filmpjes nog heb

Hoi Liesbeth,

Ja, ik ook, mijn vriend vond het vroeger niet zo leuk, als ik weer de camera of fototoestel pakte, maar nu zegt hij steeds, ja, je hebt gelijk dat je het gedaan hebt, anders hadden we helemaal geen herinnering aan Iggy+ maar ook niet aan Chelsea.

Groetjes Sonja, Iggy+ en Chelsea.

Nog meer mensen die het moeilijk vinden, of emotioneel worden als ze de filmpjes van hun overleden hondjes bekijken?

Groetjes Sonja, Iggy+ en Chelsea.

Ja natuurlijk ik ook. Maar ja Billy is pas 2 weken overleden. Ik had net voor Kerst nog een leuk filmpje van hem gemaakt toen hij zo vrolijk aan het spelen was. Toen leek er nog niks aan de hand, maar er zal zich al wel één en ander aan het afspelen zijn geweest in dat moedige lijfje. Ik verdeel alle dingen in 2 periodes momenteel : "toen alles nog goed ging" dat is dus tot ongeveer nieuwjaar 2010; en "de zwarte periode" tussen nieuwjaar en nu. Die filmpje behoren tot de goede periode en ik kan eigenlijk best ook zitten glimlachen om zijn gekke streken. Zo besef ik dat hij wel een gelukkige leventje heeft gehad, en zich uitsloofde om mij ook dagelijks weer vrolijk te maken. Dat is nu allemaal weg, maar de warme herinneringen koester ik toch ook als schatten.

Hoi Nathalie,

Ik weet precies wat je mee hebt gemaakt, onze Iggy overleed op 26-11-2009, ook net voor de kerst en voor oud en nieuw, Iggy heeft bij ons ook een goed leventje gehad, dat kan ik nu zonder tranen zeggen, maar dat was 2 maanden geleden ook anders, toen huilde ik om alle dingen wat met Iggy te maken had, nu gaat het een beetje beter, maar ik huil soms nog steeds om dingen die met Iggy te maken hebben, maar dat is volgens mij ook heel normaal, we hebben immers 10,5 jaar lief en leed met elkaar gedeeld, net wat jij zegt, dadelijk wordt het zomer en dan ga je steeds meer wandelen, dat is nog heel emotioneel voor ons.

Groetjes Sonja, Iggy+ en Chelsea.

bij mij is het ook zo als ik naar foto of filmpje kijk schieten tranen in mijn ogen
yolande

Nog meer mensen hier op de forum, die er nog steeds moeite mee hebben om filmpjes of foto´s te bekijken van jullie overleden huisdieren?

Groetjes Sonja, Iggy+ en Chelsea.

Wie o wie hebben er ook nog steeds zoveel moeite met het kijken naar filmpjes van hun overleden hondjes, wij hebben er nog steeds heel veel moeite mee.

Groetjes Sonja, Iggy+ en Chelsea.

Mijn allereerste hond was een duitse herder genaamd Natascha,het was een schat alles kon ik met haar delen en zij heeft mij heel vaak door heeeeeeeele moeilijke tijden heen geholpen,sliep naast mij in tijden van veel verdriet en als ik dan lag te huilen legde ze haar kop op het kussen naast mij en deed haar poot over mij heen,ze is 12 jaar geworden.Dit is dertig jaar geleden,maar als ik over haar praat en foto's zie van haar ga ik weer huilen,zelfs nu terwijl ik dit opschrijf.Nog vele honden na haar gehad,maar Natascha was gewoon een hele aparte en lieve hond,echt mijn maatje.
Groetjes Bettie

Ik denk dat de meeste dat wel hebben elke hond heeft iets speciaals waar je dan weer aan denkt als je foto's of een filmpje weer ziet.
Ik vind dat heel normaal je moet het toch verwerken ieder op zijn eigen manier

Gr.Sandra