Jahoor..vandaag heb ik de jackpot gevonden hoe ik Sasja vrolijk, gelukkig en op mij gericht krijg..puur bij toeval.
Sasja speelt graag met mij alsof ik ook een hond ben.
Stoeien, uitdagen, wedstrijdje wie kan er harder rennen.
Echt zoals honden met elkaar kunnen stoeien.
Ze bijt niet, gromt niet, laat mij domineren in het spel.
Als ik haar in een soort greep te pakken krijg en ik krijg haar plat..ga ik op haar liggen..dit staat zij helemaal zonder problemen toe.
Geen gegrom..geen vechten.
Sterker nog..als ze ook maar iets ruimte krijgt wurmt ze zichzelf los en daagt me opnieuw net zo hard uit.
Qua kracht win ik van haar.
Als we wedstrijdje trekken doen, heeft ze de stok losjes in haar mond en durft niet zo goed te trekken.
Dus kan ik letterlijk die stok zo uit haar mond pakken.
Ze laat trouwens ook los op comando.
Ze slaat met haar poten, duwt met haar snuit tegen me aan en staat andere gekken dingen te doen.
Haar fixatie op katten is hiermee ook een beetje opgelost.
Zodra ze denkt maar een kat te ruiken..ren ik weg en komt Sasja vrolijk kwispelend achter me aan rennen.
Ze vind het leuker om keihard met haar baasje te rennen dan op die kat te jagen.
Het is vrij intensief voor mij, maar als ik zie hoe gelukkig Sasja vandaag was heb ik dat er helemaal voor over.
Is dit gedrag normaal?
Ik heb wel vaker krassen en blauwe plekken op mijn lichaam met de honden. (Ben zelf ook wel een rouwdouwer)
Mijn hond vertrouw ik voor 100% dat ze me nooit bewust zal bijten.
Zijn er mensen die mischien tips hebben? of advies?
Want dit is nu echt compleet nieuw voor me.
Sasja is trouwens een grote hond en een kruising tussen een Mechelse Herder en een Deense Dog.
Dus ze kan zelf ook wel tegen een stootje.
Ze is nu 5 jaar oud.



3 doggies



