Het verhaal heeft nog een staartje gekregen...
Na DE GROTE ONTSNAPPING heb ik kleine slimme Duukie maar steeds even binnen opgesloten als ik met Promise wegging. Zaterdag zou Patrick de tuin beveiligen. Wij waren er zeker van dat hij onder de poort door was gekropen, het verbaasde ons dat hij er onderdoor kon, maar iets anders kon in onze ogen niet.
Dus hij een flinke plank onder aan de poort bevestigd, waardoor hij er zéker niet meer onderdoor zou kunnen.
Ik ga zondagmorgen weer vrolijk met Promise aan de wandel, in de waan dat Duuk nu toch echt niet kon ontsnappen. Maar toen we de garagedeur uitstapten, stond onze kleine vriend al vrolijk op ons te wachten. 'Je vergat mij mee te nemen' straalde hij van top tot teen uit. Blij en vrolijk dat ie iets verzonnen had waardoor hij tóch mee kon
Oke, grappig, maar nu snapte ik echt niet meer hoe hij uit de tuin kon komen. Later op de dag even een situatie in scene gezet. Vriend, Promise en ik het huis uit en wachten op Duuk's kunstje. In de eerste instantie gebeurde er niets... Dat zul je toch niet meemaken, dat ie het nú niet doet??!!
Maar het wachten werd beloond en daar kwam meneer aanzetten. Zich wringend tussen de poort en de draad van de buren. Voor het oog maar 5 centimeter, en geen halve centimeter meer. Maar door het meegeven van de draad kon hij er (met moeite!) tussendoor. We hebben even gelachen en daarna had vriendlief zijn tweede klus voor het weekend. Ik ben benieuwd hoe lang het duurt voor hij iets nieuws verzint, onze Houdini...
(het is te hopen van niet natuurlijk)