Soraya omschrijft wat ik wilde zeggen, alles wordt altijd maar op rangorde en leiderschap gegooid, de hond gromt (om zijn bot of wat dan ook) en dus is er iets fout in de rangorde. In mijn ogen is dat lang niet altijd juist.
Gorby had geen machtstrijd met ons, nooit gehad ook, hij was bang, bang voor wat eerder was gebeurd, totaal negatieve associaties met "lossen", gevolgd door keihard afstraffen van zijn eigen hondse taal.
Met iedere dwanghandeling trouwens zagen we dat gedrag. Dus meneer had geen zin in dwang en dus geen respect voor ons..... tuurlijk wel, maar het was zo met geweld afgedwongen dat hij nog maar 1 uitweg wist........grommen (en misschien wel bijten)
Hij is een uitzonderlijk gehoorzame hond, nog nooit zo;n gehoorzame werkwillige hond gehad, maar oww, wat is die doorgestrafd door alles heen en kapot gemaakt, en waarom: om "de baas willen spelen met geweld".
(hoort tenslotte he, bij zo'n ras en hond)
hij is nu 1,5jaar bij ons, en eindelijk gaat hij heerlijk liggen bij het borstelen en verzorgen van zijn vacht en snorrebaard, ontspannen genietend met zn ogen dicht, de grommende angstige hond van eerder, die bij iedere situatie waarin hij dacht dat hij fysiek gedwongen tot iets werd hij gelijk in een angst-agressie modus sprong, is uit zijn geheugen aan aan het wissen, vertrouwen komt terug.
en dan zie ik eindelijk een hond die bij het vachtzorgen zich op zijn rug draait, zo groot en stoer als hij is, zijn kop in mijn schoot legt, en geniet.......
niks afgedwongen maar eerlijk verdiend respect, op basis van liefde en begrip.
is hij makkelijk.... nee, want hij heeft ook socialisatie gemist, maar omdat zijn vertrouwen in ons groeit, wordt hij ook daarin sterker