Hoi Wendy,
Het gedrag wat je beschrijft komt precies overeen met het gedrag wat ik bij de twee staffs van mijn zusje zie!De oudste (2,5 jaar) had het alleen in het allereerste begin,maar het vrouwtje(nu +/- 9 maanden) hapte in haar enthousiasme steeds naar je gezicht.Tijdens het spelen en als ze je begroette.Ze weet dat het niet mag en het is nu ook nog maar 1x per 1000 kusjes die ze je geeft!Maar het blijft link en oppassen voor het moment dat ...! Maar NEE en AUW snapt ze nu prima hoor! 
Het grommen/blaffen wat je beschrijft als je hem negeert is volgens mij uitdagen/aandacht vragen als reactie op het wegduwen,dit deden de onzen(hihi,ze voelen ook een beetje van mij ja)ook.Gewoon blijven negeren en wel duidelijk NEE zeggen als hij blijft happen!Het teefje pakten wij ook wel eens vast en zeiden dan nee,omdat ze een duidelijke stop nodig had..Dan was het meteen kusjes geven als een soort sorry zeggen.En vijf minuten later deed ze weer hetzelfde hihihi!Pup he?
Ken je die gekke donzige beestjes nog uit die film?Die met dat grappige rare geluidje,gremlins.Zo klinkt het meestal als je wel met ze wil spelen en ze je uitdagen.Het geluid wordt steeds hoger.Maar dat begint ook met laag grommen en blaffen.
Moet zeggen dat beide hondjes supersnel snapten wat wel of niet mocht,maar wel ontzettend onstuimig zijn en hele erge donderstenen.Zeker ook in hun gedrag naar mijn husky en onderling..Het puppy teefje was zelfs zo'n terror dat de oudere hond(die het terrorgedrag gedwee onderging)soms gestimuleerd moest worden haar terug te fluiten als ze weer eens in zijn lip of nek hing.. Puur om haar op tijd op haar plaats te zetten,omdat ze geen stop van hem kreeg.(Tuurlijk wel begeleidt door mijn zusje en zwager,om de rangen aan haar duidelijk te maken,omdat hij (lief,verzorgend sulletje)nu eenmaal erg veel pikte en zij een stukje bijdehanter is.) Nu is het evenwicht prima en is het echt een stelletje.
Maar het heeft even geduurd.Voordeel was dat ze in 1 huis leven en bij jou is het natuurlijk een iets ander verhaal.
Ik ben met mijn hond altijd heel voorzichtig geweest,goed in de gaten gehouden hoe hij reageerde,soms was hij het zat en liet hij dat duidelijk merken.Dat mag ook.We zetten ze dan soms weer even apart.We zorgden altijd dat we beiden in de buurt bleven om onze eigen honden eventueel even terug te fluiten of af te leiden.Denk dat dat ook heel belangerijk is,dat beide honden zien dat jullie de controle hebben,de leider zijn en zo kan je waarschijnlijk ook wel voorkomen dat je hondje opgevreten wordt!
Ik wens je in ieder geval heel veel plezier met jouw Kenjie!Wat een schatje zeg!
Groetjes,Wendy