
Gisteren zijn Wilma en ik weer met de honden de bossen ingetrokken hier in de omgeving. Wilma had Bentley en Bikkeltje bij dat was geen verrassing
, maar Wolf was er ook een keer bij en dat was wel een leuke verrassing.
Nadat we aan waren gekomen waar we wilden starten hebben we de honden uit de auto gelaten. En laat de boel maar even rustig kennis maken.

Al snel was dat goed al wilden Rowan en Wolf wel allebei de man zijn.

We zijn gewoon verder gelopen zonder er heel veel aandacht aan te besteden. Even beide "grote" heren tot orde roepen en onze weg gezellig vervolgd. De honden vonden het natuurlijk ook wel erg nodig om dicht bij elkaar (liefst op dezelfde plaats) hun behoeften te doen.

Onderweg kwamen we ook langs een sloot gelopen waarin de wintersferen nog duidelijk te vinden waren. En daar hadden de woefjes ook erg veel plezier in ...





Wolf stond het even van een afstandje te bekijken en bemoeide zich niet zo met de sneeuwpret in de sloot. Vooral opvallend om te zien was dat Wolf en Rowan elkaar totaal negeerden. Ze moesten samen lopen! Maar aandacht voor elkaar hadden ze niet, ze keken elkaar gewoon niet aan.


Ook Bentley had er duidelijk echt lol in. En zij was als enige wat heel ver weg gegaan en Rowan en Myla stonden haar netjes op te wachten ...


Zelfs Micky onze kleine trouwe man had er lol in al vond hij het toch vaak wel te druk en zorgde hij ook goed bij mij in de buurt te blijven. Hij liep gezellig keuvelend met Wilma en mij mee en ondanks zijn onzekerheid genoot hij toch duidelijk van het buiten zijn, en ook wel van zoveel honden om naar te kijken.
Hier en daar vonden onze kanjers toch nog wat extra lekkers op de route liggen.

Wat zij daar nou lekker aan vinden is ons niet helemaal duidelijk, maar afijn, je kan niet alles snappen denk ik dan maar weer.
Graag hadden we een groepsportret gemaakt, maar van de 6 kanjers die we bij hadden waren er drie die daar nog enigszins voor in waren, de andere drie toonden dat ze "geen zin" hadden en we hebben genoegen genomen met een "halve groepsfoto".

Daarna zijn we weer gezellig verder gegaan ... iets verder de bossen in want de Schotse Hooglanders stonden op het fietspad op onze route, dus we moesten daar even omheen lopen. Niet erg vonden de boeven, zie de lol maar die ze uitstralen.

Rowan en Myla lieten hun kwaliteiten als "waakhond" zien door heel alert te reageren toen ze iets hoorden. Ze waren overduidelijk bezig met het veilig houden van onze wandeling. En als wij het niet doen, dan doen die vrouwtjes het helemaal niet. Die lopen daar maar rond te kletsen, roken er een sigaretje bij en doen niets anders als knippen met die rare toestellen die ze om hun nek hebben hangen.

Bentley werkte ook ijverig mee aan een veilige wandeling door ons pad netjes vrij te houden van takken. Stel je voor dat de vrouwtjes er overheen vallen. Die lopen zo te kletsen dat ze maar heel slecht uitkijken waar ze lopen zal Bentley wel gedacht hebben.

Intussen is het tijd geworden om een groepsverhaaltje te vertellen. Dat noemt men tegenwoordig "versterken van de onderlinge band". Mijn leerlingen zitten bijna allemaal ijverig op te letten zoals jullie zien.

Alhoewel Myla het toch niet helemaal begrepen heeft, of zou het Wolf zijn die haar balletje overgenomen had? In ieder geval maakt Myla hier duidelijk dat zij het balletje eigenlijk terug wil. Bentley en Rowan zitten erbij en kijken er heel interessant naar.

Intussen begint het echt donker te worden. Het bedtijdverhaaltje zit er ook bijna op ... mijn "studenten" luisteren nog wel ijverig, een paar laten hun gedachten afdwalen ...

Langzaam aan gaan ook weer overal de lichtjes aan en is het voor ons dus tijd ...



Om met onze hondjes die weer moe en tevreden zijn na een gezellige wandeling weer huiswaarts te keren.
(Foto's van Wilma & Hetty)



3 doggies


ziet er echt gezellig uit zo


















