Gefrustreerde puber hond gromt en hapt

Hoi Hoi,

Fijn dat ik even mijn verhaal kwijt kan. Wij hebben een puberende golden retriever van bijna 2 jaar. Het is een lieverd, op 1 ding na...

Hij raakt tijdens een wandeling aan de lijn heel snel gefrustreerd. Bv omdat hij naar een andere hond wil, wat hij niet mag. Of omdat hij überhaupt ergens heen wil wat niet mag. Kortom, als hij zijn zin niet krijgt raakt hij snel gefrustreerd. Dit uit zich in krabben, en laatste tijd.... " aanvallen".

Hij springt dan op, bijt in mijn kleding/hand/armen, gaat grommen en laat ook echt niet los. Het voelt voor mij echt alsof hij mij aanvalt/als agressie. Soort van boosheid, omdat hij iets niet mag. Voor een buitenstaander ziet het er ook  uit alsof hij me aanvalt.

In de situatie ga ik stokstijf stilstaan. Soms stopt hij dan vanzelf. Soms niet. Zojuist heb ik hem letterlijk grommend en bijtend/happend in mn jas mee naar huis gesleurd (ik was al bijna thuis). Misschien niet de juiste manier, maar ik weet soms ook even niet wat ik ermee aan moet. Eerst gaf ik hem wel eens een commando. Daar luisterde hij dan soms naar, maar de spanning bleef opbouwen, dus zodra het ' commando' over was, ging hij verder met "aanvallen". Ik heb hem op zo'n moment niet onder controle en voel me bang voor mijn eigen hond. Daarnaast vind ik het natuurlijk heel vervelend dat hij zich op dat moment zo voelt. Hij gedraagt zicht vast ook niet zo uit plezier. Hierdoor voel ik continu spanning tijdens het wandelen en angst dat hij gefrustreerd raakt. En dat werkt ook vast niet mee. Hij heeft dit gedrag overigens nog nooit binnen vertoond. Alleen buiten. Wel heeft hij binnen last van prooinijd en hier zijn we al vanaf pup af aan mee "bezig".

We zitten op training en hebben al meerdere trainingen gevolgd. Mijn trainer geeft aan dat het frustratie is en dat het er vanzelf uitgaat. Maar ik maak me soms toch echt een beetje zorgen dat dit gedrag van kwaad tot erger gaat. Overigens bijt hij me niet tot bloedens toe ofzo, maar ik heb zeker wel eens blauwe plekken...Ik snap dat het vanaf een forum moeilijk advies geven is en dat we beter een gedragsdeskundige in kunnen schakelen. Maar ik ben ook benieuwd naar of jullie hier ervaring mee hebben en hoe jullie daar mee om zijn gegaan.

Dank je wel!

Een gedragsdeskundige inschakelen, een op een, die mee kijkt wat er aan de hand is…..is er medisch niets aan de hand? 

Ik zou hier zeker een erkende gedragstherapeut voor inschakelen.  Die kan ter plaatse  kijken wat dit gedrag oproept. Hoe langer je hier zelf meee bezig bent, gefrustreerd raakt, want dat is heel menselijk, hoe meer de hond in dit gedrag blijft hangen cq bevestigd wordt.

Google vooral ook op reviews en kijk of de therapeut is aangesloten bij een gt vereniging, nvgh, vroeger was dat alpha,  dan weet je dat er een gedegen opleiding is gevolgd en jaarlijks bijscholing gevolgd wordt.

" Een gedragsdeskundige inschakelen, een op een, die mee kijkt wat er aan de hand is…..is er medisch niets aan de hand?  "

Willemijn _ baasje van Ozjin _ Bams ¥ .

Dank je voor je reactie! Dat is denk ik inderdaad een goed idee. Iets medisch denk ik niet. Binnen gedraagt hij zich in ieder geval niet zo als buiten. En ik zie het gedrag wel aankomen door stress signalen (zoals krabben enzo). Maar het is zeker geen slecht idee om nog eens langs de DA te gaan om het uit te sluiten.

Dank je wel voor je reactie en advies!

Dat klinkt als een puber die zijn grenzen opzoekt. Mijn eerste advies: niet bang worden van je hond. Hij ziet dit als een spelletje.

Ook niet gaan stil staan. Als je stil gaat staan, leert hij namelijk dat hij iets voor elkaar krijgt met zijn gedrag. Direct terug naar huis gaan vind ik wat dat betreft een goede beslissing: afgelopen met de lol en naar huis. Maar niet met hem hangend in je arm. Je zou op hem kunnen inlopen op zo'n moment, zodat hij uit balans raakt. Gevolgd door een zitoefening. Dan overrule je hem in zijn gedrag.

Belonen als hij gaat zitten: dan is hij de braafste hond van de wereld.

Hoe zijn jullie 'bezig' met de prooinijd?

Je zou tijdelijk even een muilkorf kunnen gebruiken, zodat je zelf niet bang hoeft te zijn.

En kun je misschien wat meer balans in je wandelingen zoeken zodat hij minder gefrustreerd raakt?

Ik zou wel even een medische check laten doen, met name heupen, het kan zijn dat er iets aan de hand is natuurlijk.

Ik heb een hond gehad die binnen braaf was en mij tijdens wandelingen beet, van een beetje naar uiteindelijk doorbijten. Daar bleek lichamelijk flink wat mis.

Ik lees in een ander topic van je dat zijn blaas in zijn lies lag en dat je daar voor naar een specialist moest? Hoe is dat afgelopen?

" Hoe zijn jullie 'bezig' met de prooinijd?
 
Je zou tijdelijk even een muilkorf kunnen gebruiken, zodat je zelf niet bang hoeft te zijn.
En kun je misschien wat meer balans in je wandelingen zoeken zodat hij minder gefrustreerd raakt?
 
Ik zou wel even een medische check laten doen, met name heupen, het kan zijn dat er iets aan de hand is natuurlijk.
 
Ik heb een hond gehad die binnen braaf was en mij tijdens wandelingen beet, van een beetje naar uiteindelijk doorbijten. Daar bleek lichamelijk flink wat mis. "

Kees

Qua prooinijd: we pakken niks af, geven hem wat lekkers als hij wat heeft om te laten zien dat we geen bedreiging zijn. En als er een situatie voordoet waarbij hij wat te pakken heeft wat niet mag, zorgen we altijd dat hij dit uit zichzelf ruilt voor bijv een bot.

En wat naar om te horen. Beet jouw hond destijds uit het niets? En had hij/zij een probleem met de heupen?

We zullen toch eens een medische check doen. Wat betreft de blaas in de lies: hiervoor heeft hij destijds een operatie gehad. Deze is goed gegaan. Hij heeft sindsdien nergens last van gehad. Behalve dan tot bovengenoemd gedrag ontstond. Wellicht dat het daar iets mee te maken heeft. Alleen laten gaat gelukkig wel perfect nu (terugkomende op het vorige topic).

Dank je wel voor je reactie. Heeft jouw hond dit gedrag ook vertoond toevallig?

Na een tijdje wandelen begon hij te bijten. Soms dacht ik dat t dan door prikkels of geurtjes of zo kwam. Er bleek iets ernstig mis in zijn rug, ik heb een mri laten maken. 

Hij heette ook Loki, beetje gek om te lezen voor mij. 

" Na een tijdje wandelen begon hij te bijten. Soms dacht ik dat t dan door prikkels of geurtjes of zo kwam. Er bleek iets ernstig mis in zijn rug, ik heb een mri laten maken. 
 
Hij heette ook Loki, beetje gek om te lezen voor mij. 
 
  "

Kees

ah wat verdrietig, dat moet naar zijn geweest..

Ja het was vreselijk. Maar ik kreeg ook van iedereen de reactie, puberhond, kort houden etc. In jouw geval zou ik dan toch nog even naar die blaas kijken. 

Heupen noemde ik omdat dat bij goldens nogal eens voorkomt.

Sterkte!

Wat bedoel je eigenlijk met krabben? Krabt hij zichzelf of klauwt hij jou en bijt dan ook in jou?

Advies van de training vind ik een beetje raar, als het redirectie gedrag is (dus reactie in dit geval richting jou omdat hij gefrustreerd raakt) dan zul je hem duidelijk moeten maken dat jij dat gedrag niet ok vindt.

Waarom ben je gestopt met het geven van een commando als hij die neiging weer heeft? Juist om de controle weer terug te krijgen en je nu goed weet in te schatten wanneer hij wat gefrustreerd lijkt te raken zou ik juist door onderbreken van die impuls door iets anders van hem te vragen de controle weer terug bij je nemen en houden.

Dat hoeft niet persé een dwingend commando als zit of af te zijn, je kunt ook een apporteerspeeltje in je zak houden en met een "Kijk" het gaan ombuigen en dat speeltje aanbieden (of een bijtrolletje)

Doe er dan direct maar 2 ivm zijn buitdrift 

-

Een hond van 2 jaar zie ik overigens niet echt meer als puber, zeker als je de hond van pup af hebt mag hij nu wel beseffen dat in jou bijten een no go is.

Onze hond kon ook pittig inbijten trouwens toen hij opgroeide, niet echt afreageren als hij iets niet mocht, maar hij vloog omhoog (of ging voor je kuiten) als we gingen dollen, of als hij ergens opgewonden van raakte. Dat was dan ook einde spel, terug naar een zit en even rustig proberen te laten volgen, dat belonen en weer rustig verder. Hij moest gaan begrijpen dat op die manier in ons (of anderen) gewoon niet kon en mocht.

Als pup/puber aangelijnd hebben we ook zoveel mogelijk hond contact aan de lijn vermeden, of opwinding die er uiteraard wel was tijdens opgroeien, maar dan had ik al speeltje bij me om onszelf leuker te maken dan de andere hond en werd het hem duidelijk dat we ook nooit naar een andere hond toe zouden gaan, of die hond bij hem zou komen buurten aan de lijn. Dat is dus weer een andere manier, om eerder in te leren spelen op de opwinding van je hond.

Je speelt even, en ruilt dan zodat jij de speel weer in je zak kunt doen tot je het weer in kan/wil zetten. Ook tussentijds als er niets aan de hand is dit oefenen tijdens wandelingen.

Ik herken dit wel deels van mijn oudere golden. Ook rond die leeftijd. Kon zomaar ineens dat gedrag vertonen, niet eens als hij iets niet mocht,gewoon uit het niks. Dan hing hij op straat ineens in mijn mouw en had niet door dat het best pijnlijk was. Het leek voor hem ook een spelletje maar ik ben weleens huilend thuisgekomen. Binnen deed hij dit nooit.Maar het was ook op een gegeven moment over.Moet er wel bij zeggen dat hij in die tijd ook gecastreerd is vanwege medische redenen. We noemden het toen ook pubergedrag. Snap je radeloosheid hoor!  

Mijn hond was als pup al twee handen vol. De fokker had me hetzelfde eerste advies gegeven: niet bang worden voor je eigen hond. Mij heeft dat geholpen. Je ziet in dat het niet agressie is. Bij hem was het (extreem) puppy bijten en hij kon daarbij flink in overdrive gaan. Het was niet springen, maar wel veel bijten tijdens het wandelen. Op hem inlopen (te klein) had bij hem geen zin, maar stug doorlopen (het gedrag heeft geen succes) en opdrachten (zoals zit) laten uitvoeren wel.

Een voordeel voor mij was dat ik er in de puppytijd al flink mee aan de slag moest, waardoor dat in de puberteit niet meer nodig was.

Ik wens je veel sterkte en wijsheid toe.

Hopelijk pakt het voor jou en je golden goed uit allemaal.

Laat je nog weten hoe het gaat ?

Liefs Astrid????

Met krabben bedoel ik dat hij stresssignalen toont door zichzelf te krabben. Ik ben gestopt met het geven van een commando, omdat heet leek dat hij terwijl hij moest zitten of liggen nog meer spanning opbouwde, en vervolgens nog wilder werd. Los van dat hij hapt krijgt hij soms ook een soort zoomies en gaat hij rondjes draaien. Dus dan liet ik hem even uitrazen. Maar dit ga ik anders aanpakken. De tips die jij geeft neem ik mee.

Loki is van pup af aan ook nooit naar een andere hond aan de lijn geweest (de smoes: "blijf maar uit de buurt van mijn hond, hij heeft vlooien ;)"). En we zijn dit ook echt al lang aan het trainen, ook op de hondenschool, maar hij reageert nog steeds enorm op andere honden. Hij wil ZO graag spelen. Wat puberteit betreft: dit is onze eerste hond, maar van andere golden eigenaren en de trainer heb ik gehoord dat de pubertijd bij goldens wel tot ongeveer 3 jaar kan duren.

"Fijn" dat jij je er in herkent. Hoewel het gister niet zo klonk (bericht ook wel uit wanhoop en emotie geschreven) geloof ik nog steeds oprecht dat hij mij geen pijn wil doen of echt aan wil vallen. Maar dat het hoofd vol zit en hij hier op een verkeerde manier mee omgaat. Maar we moeten er wel wat mee.

Ja klopt. Ik moet ook niet bang zijn. Ik geloof ook oprecht, ondanks dat ik gisteren echt radeloos was, dat hij me niet doelbewust aan wil vallen of pijn wil doen. In het moment voel ik me alleen wel zo. Met een trek spel kan hij overigens ook ineens veel te wild gaan en grommen. Ook uit opwinding. Ik probeer die opwinding nu te voorkomen. Maarja op straat heb je dat niet altijd in de hand en dan is het niet de bedoeling dat hij zich gedraagt zoals hij nu doet. Liep met stug doorlopen de frustratie niet hoger op? Dat idee heb ik bij Loki namelijk.

dat is lief! Ik zal updates geven!

Het kan zijn dat hij door een beloning opnieuw opgewonden raakt en daarna weer gaat opspringen. Als dat zo is, kan je beter (om opwinding te vermijden) rustig 'goed zo' zeggen (stembeloning). En belonen (speeltje, voedselbeloning) op andere momenten, want heel veel dingen gaan natuurlijk wel goed.

Het kwartje moet gewoon nog vallen dat er tijdens de wandelingen gewandeld wordt (en gesnuffeld), maar niet gestoeid/trekspelletjes/gek doen. Daar zijn andere (los loop/speeltijd) momenten voor.

Insteek: jij bent lekker veel koppiger dan hij.

Ik had niet de indruk dat de frustratie door het stug doorwandelen opliep. Natuurlijk probeerde hij af en toe nog wel eens een 'aanval op mijn kuiten van achteren', maar hij was ook snel afgeleid door andere leuke dingen die er te doen en te zien waren.

Was ik ons geval ook echt niet de bedoeling om aan te vallen of gemeen te doen, meer spel maar denk dat als mensen me op straat hadden gezien op zo'n moment dat ze zouden denken dat ik ' in gevecht' was. Het was mijns inziens wel pubergedrag omdat het ook snel ineens ophield. Is jouw hond gecastreerd eigenlijk? Kan wellicht ook nog verschil maken. 

"  
Met krabben bedoel ik dat hij stresssignalen toont door zichzelf te krabben. Ik ben gestopt met het geven van een commando, omdat heet leek dat hij terwijl hij moest zitten of liggen nog meer spanning opbouwde, en vervolgens nog wilder werd. Los van dat hij hapt krijgt hij soms ook een soort zoomies en gaat hij rondjes draaien. Dus dan liet ik hem even uitrazen. Maar dit ga ik anders aanpakken. De tips die jij geeft neem ik mee.
Loki is van pup af aan ook nooit naar een andere hond aan de lijn geweest (de smoes: "blijf maar uit de buurt van mijn hond, hij heeft vlooien "). En we zijn dit ook echt al lang aan het trainen, ook op de hondenschool, maar hij reageert nog steeds enorm op andere honden. Hij wil ZO graag spelen. Wat puberteit betreft: dit is onze eerste hond, maar van andere golden eigenaren en de trainer heb ik gehoord dat de pubertijd bij goldens wel tot ongeveer 3 jaar kan duren.
  "

goldenpuber

Doet hij dit op de hondenschool ook, daar oefen je immers ook commando's.

Dat zichzelf krabben, rondjes draaien en dus ook dat happen, alles bij elkaar zou ik dan toch een goede gedragsdeskundige eens mee laten kijken. Zeg dat niet snel, maar dit zijn volgens mij best wat stress signalen en kan een patroon of manier van hem zijn geworden om dat te uiten. Lijkt me heel moeilijk om dit zelf te gaan doorbreken, zelf zou ik eerlijk gezegd denk ook niet weten hoe ik daar mee om zou moeten gaan als 1 van mijn honden dit zou doen. En ik zou dan willen snappen en herkennen wát de oorzaak is. (dat kan dan ook van alles weer zijn, je eigen toon, een tuig of halsband waar te veel druk op wordt gezet of ongemakkelijk voelt, wil hij echt spelen met de andere hond of zit er wat anders achter etc.)

Idem dus dat afleiden met een commando bij hem meer spanning oplevert, dan zou ik iemand willen laten meekijken die me handvatten kan geven om het op een of andere manier toch te kunnen doorbreken/hem leren er anders mee om te gaan.

De ene hond is de andere niet, heb zelf veel verschillende maniertjes moeten bedenken voor bepaald gedrag van de verschillende honden die ik nu heb gehad, je wordt inventief zal ik maar zeggen. Maar als ik er echt niet uit kwam vond ik het prettig als iemand vanuit een andere invalshoek advies gaf/kon geven.

Goed dat je je verhaal hebt neergetikt trouwens, ik hoop dat je wat met de tips van iedereen kunt (je pakt eruit wat je denkt dat kan gaan werken, maar hou dan vast aan 1 ingezette manier en probeer niet van alles door elkaar) en dat het gaat verbeteren.!

--

Wellicht kun je de fokker nog benaderen om te vragen of de ouders of andere pups uit dit nest ook dit gedrag hebben? En hoe zij daar mee omgaan?

Wat ik me afvraag is, heb je de relatie dusdanig op orde met de hond dat hij snapt en accepteert als jij nee zegt?

Trucjes zijn er vast in overvloed maar dat lost het uiteindelijke probleem niet op.